Marriage 💘💫 || SOPE

8

"මේ හොසෝකා."

"මොකද?"
හියුං එනකන් බලන් ඉන්නකොට ඒක පාරට ජිමී කතා කරන එක මට අල්ලන්නේ නැහැ මොකක් හරි ජඩ කතාවක් අහල මට වද දේයි. හොඳම යාළුවෝ කියන්නේ වෙලාවකට සාප... මොනවා කරන්නද කන්න බොන්න නාන්න හරි මේ දෙන්නානේ.

"දැන් ඔයා මැරී කාරනේ. ඉතින් මොකද උනේ. "
මේ යකා මොනාද මේ අහන්නේ... තේරෙන්න අහන්න ඕනේ. මොනවා වෙන්නද ඉතින්... ඔහේ හිටියා.

"මොනවා වෙන්නද... අපි සතුටින් ඉන්නවා. හියුං හියුංගෙ හියුං එතකොට princess ජින් හියුං ඔක්කොම හොඳයි. "
මම එහෙම කිව්වම ජිමී අත ඔලුවට තියා ගත්තා. හොඳ වැඩේ පණ්ඩිත කතා අහනවා ට.

"මමත් අහුවෙ උඹ වගේ එකෙක්ගෙන්නේ.."
එහෙම කියලා ජිමී මගේ කරේ එල්ලුනා.

"ඔය කරෙන් බහිනවා මෝඩයෝ ...ඉන්නකෝ ටේ ට කියන්න හැමෝගේම කරේ නගිනවා කියලා "
ජිමී කොහොමත් එහෙමයි එයා ආදරේ පෙන්වන්නේ මෙහෙම. ඒක ටේ දන්නවා. අපිට දුකක් දැනුනත් ඉක්මනට දුවලා ඇවිත් බදාගන්නේ අපි තනිවෙලා නැහැ කියලා පෙන්වන්න.. ඒත් මට හිතෙන්නෙම මොකක් හරි වෙයි කියලා.

"එහෙම කිව්වට මම බය නැහැ බාබා "

" එහෙමද බා-"

" හොසෝක්... "
ඒ කට හඩ... හියුං... මම හිනා වෙලා එයා දිහා බැලුවත් එයාගෙ මූණ හැගිම් විරහිතයි. ජිමී ඉක්මනින් මගෙන් අයින් උනා. හියුං මෙයාව දන්නේ නැහැනේ වැරදියට හිතුවද දන්නේ නැහැ. ඒ අස්සෙන් හිත කෑ ගහනවා.

"හියුං..."
මම මේ කවුද කියන්න කතා කරත් එයා මගේ දිහා බලන්නේ නැතුව car එක ලඟට ගියා.

"අපි යමු හොසෝක්..."
එච්චරයි. මේ කවුද කියලවත් අහන්නේ නැද්ද? මම ජිමී ට පරිස්සමෙන් යන්න කියලා ආවේ හියුංට මොනවා හිතුවත් ඇත්ත කියන්න. අපි කොහොමත් එහෙමයි දකින දේ විශ්වාස කරනවා එතැන වෙන්නේ මොකක්ද කියලා දන්නේ නැති උනත්. අද මම හියුං එක්ක වෙන කෙනෙක් ඉන්නවා දැක්කත් එක මෙහෙමයි වෙයි.

විනාඩි 10 ක් විතර අපි තාමත් ගමනේ... හැබැයි හියුං නිශ්ශබ්ධයි. වෙනදාට මාත් එක්ක කතා කරන්න ඔයා කොච්චර උත්සහ කරනවද? අද අැයි...
ඒක පාරට car එක නැවතුනා... කවුරුත් නැති තැනක... ගස් වලින් වට උන ලස්සන තැනක් හැබැයි මට පාළුයි හියුං දුකින්...