Marriage 💘💫 || SOPE

22

"Jungkook පරිස්සමෙන් යන්න... සූ හොඳටම නිදි නේ..."

"හරි.... ඔයා කොහොමද යන්නේ..."

"අැයි අර තියෙන්නෙ මගේ වාහනේ... එහෙනම් මමත් යනවා... දැන් ජිමී නැගිටලත් ඇති..."

"හරි ඔයත් පරිස්සමෙන් හොසෝකා..."
Jungkook කියද්දී මම හිනා වෙලා ආචාර කරලා ආවේ Jungkook කොච්චර හොඳ අප්පා කෙනෙක්ද කියලා හිත හිත. හිතට දැනුනේ හියුංඋත් එහෙම උනානම්. මාත් එක්ක ආදරෙන් හිටියනම්. මාව දාලා ගියේ නැත්තම්... ඔය ඔක්කොම දේවල් හිත හිත කාර් එක ලඟට ගිහින් දොර අදිද්දී මම ඇදිලා ගියේ කාගෙ හරි අතකට...

"කවු...-"
හරියට වචනෙ කියන්න හම්බුනේ නැත්තේ තෙත තොල් දෙකකට මගේ තොල් හිර උන නිසා. ඇදිලා ආව වේගයට අැස් වහා ගත්ත නිසා කවුද කියලා නොපෙනුනත් මට මේ තොල් හුරුයි. ඒ උණුසුම මට හුරුයි...

හියුං

මම අැස් ඇරලා ඉක්මනට ඈත් උනේ තව ඉන්න ඕනේ උනත් දැනුන තරහ දුක මට ඈත් වෙන්න බල කරපු නිසා.

"ඔයා..."
මම තරහින් කියද්දී හියුං මාව තල්ලු කරේ කාර් එක ලඟට කාර් එකේ මම වැදුන ගමන් හියුං අත් දෙක තියලා හිර කරගත්තේ මට හෙළ වෙන්නවත් බැරි වෙන්න. එයාගෙ අැස් ඒවා රතු වෙලා... එ මුණ දුකින් ද තරහින් ද කියලා මට හිතාගන්න බැහැ. එයා මගේ අැස් වල ඉඳන් පහළට බලාගෙන ගියේ මම හිරිවැටීලා යද්දී.

"මොකද... මේ... අයින් වෙනවා..."
මම කියද්දී තවත් මාව කාර් එකට තද උනේ තරහට මුණ රතු කරගෙන මන් දිහා බලාගෙනම.

"මගේ දේවල් වටේ උන්ට පේන්න දෙන්නේ කොහොමද උඹ... ආහ්... මගේ දේවල් අරූට අල්ලන්න දුන්නෙ කොහොමද?"
හයියෙන් කෑ ගහලා හියුං කියද්දී මම බය උනේ නැහැ කිව්වොත් බොරු. කවුද අරූ කියලා හොඳටම තේරෙන කොට මට තවත් තරහ හිතුනා.
එකපාරට හිතට අාපු තරහට හියුංගේ පපුවට අත් දෙකම තියලා තල්ලු කරා. හියුං ටිකක් ඈත් උනාම කාර් එක අරින්න ගියත් බැරි උනේ මගේ අතින් හයියෙන් අල්ල ගත්ත හියුංගේ අත් නිසා.

"Don't touch me..."
හිතට දැනුන තරහ තවත් වැඩි වෙද්දී විසි වෙන්නම අත් දෙක ගසලා හයියෙන් කිව්වේ හියුං ටිකක් ගැස්සෙනවා දකිද්දී. මාව මෙච්චර දේවල් කරන්න අසරණ කරන්නේ ඔයාමයි හියුං...