Marriage 💘💫 || SOPE

4

අපි ආව හොටෙල් එක ගොඩක් ලොකුයි. මම ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට මේ වගේ තැනකට ආවේ... දවසම මේ ඇදුම ඇදගෙන ඉඳලා ගොඩක් අමාරුයි. ඔක්කොටම වඩා ඉලගට මොනවා වෙයිද කියන එක ගැන... මොන තරම් දේවල් කරත් මට බැහැ මගේ දේවල් බලෙන් එයාට දෙන්න. දැන් මන් එකත් කරන්න ඕනෙද? මම ඒ තරම් අසරණ වෙලාද?

මොකුත් කරගන්න බැරුව අැස් වලට කදුලු එනවා. මම දැක්කා හියුං receptionist එක්ක කතා කරල එනවා...

"හොසෝක්... ඔයා මේ key එක අරන් room එකට යන්න මම එන්නම් ටිකකින්"
මට ඕන උනා කියන්න ඔයා එන්න එපා කියලා... ඒත් මන් කොහොමද එහෙම කරන්නේ... මට මේ දේවල් මෙහෙම වෙන්න ඕනේ නැහැ.
ඔලුව වනලා හා කියලා key එකත් අරගෙන ආවේ දැන් තියන තවත් ප්‍රශ්නයක් විසදගන්න... වෙන මොකක්ද ඇදුම් මාරු කරන එක...

මම කාමරේට ගියාම ඒක සරසල ලස්සනට. ඒත් මට මේ ලස්සන දකිද්දී මම ගැන දුක හිතෙනවා. කාමරේ ජනෙලේන් ලස්සනට වටපිටාව පේනවා. මම කවදාවත් Seoul වල නොදැකපු දේවල්... සමහරවිට අපි Seoul වලින් ඈත වෙන්න ඇති ඉන්නේ. මම ලස්සනට පේන අහස මුළු රාත්‍රියම එළිය කරන හඳ තරු දිහා බලන් හිටියේ ඔක්කොම දේවල් අමතක කරලා...

ටික වෙලාවකින් කාමරේ දොර අරින සද්දෙ ඇහුන... මෙච්චර වෙලා සැහැල්ලුවෙන් හිටපු මට එකපාරට ලොකු භයක් දැනුනා. මම මේ දේවල් කරන්න ඕනේ නැහැ...

"ඔයා තාම wash දැම්මේ නැද්ද?"
එයා ගැඹුරු කට හඬින් එහෙම අහද්දී මම නිරුත්තර වෙනවා.

"මම මේ..."

"හරි එහෙනම් ඉක්මනට wash දාගන්න මම කෑම එවන්න කියන්නම්..."
එයා එහෙම කියලා බැල්කනි එකට ගියා. මම ඉක්මනට මගේ ලොකුම ලොකු ටි ෂර්ට් එකක් එක්ක ෂොර්ට් කලිසමක් අරගෙන washroom එක ඇතුලට ගියා.

දැන් මන් මොකද කරන්නේ... මට මේ දේවල් මෙහෙම කරන්න ඕනේ නැහැ... මම මේකට කැමති උනේ හේතුවක් ඇතිව ඒත් මට තවත් දේවල් දෙන්න බැහැ. අැයි දෙය්යනේ මෙච්චර මාව අසරණ කරන්නේ...

මම wash දාලා එළියට යද්දීත් එයා ඇතුලට ඇවිත් නැහැ. ඒක මට සහනයක් හැබැයි එයත් දැන් wash දාගන්න ඕනේ මම ටිකක් සද්දෙට අඩි තියලා room එකට ගියේ දොර ඇරලා නිසා එයාට මගේ අඩි සද්දෙ ඇහෙන නිසා. එයා මගේ දිහා බැලුවා. ඒ අැස් මට ලොකු කතාවක් කියන්න හදනවා හැබැයි එයා මගේ අැස් වල තියෙන දේවල් තේරුම් අරන් වගේ ඉක්මනට එයාගෙ අැස් අහකට ගත්තා. ඉක්මනට ඇදුමක් අරගෙන washroom එකට යන එයා දිහා මම බලාගෙන හිටියේ ඉස්සරහට මොනවා උනත් එයාට කියනවා කියලා හිතාගෙන...