Marriage 💘💫 || SOPE

26

විනාඩි ගාණක් ගියත් තාමත් නැහැ. ඔය තරම් තරහ ඇතිද? කවුද කෝල් එකේ ඔච්චර කතා කරන්න ආයේ එන්න බැරි තරම්... මම ඉඳගෙන ඉන්න තැනින් නැගිට්ටේ එතනින් යනවා කියලා හිතාගෙන උනත් යන්න උනේ නැත්තේ yeonjun මගේ අත අල්ලගත්ත නිසා.

"මම දැන් ගියානම් හරි yeonjun... ඉඳල වැඩක් නැහැනේ. ඔයාලට සුබ පැතුම්..."
මම කියලා මගේ අත yeonjun ගෙ අතින් ඇදලා වගේ ගනිද්දී...

චටාස්....

එයාගෙ අත ආයේ නැවතුනේ මගේ කම්මුලේ... ඉඳගෙන හිටපු හැමෝම නැගිටින කොට snow ඉක්මනට yeonjun ගෙ අත් එයාගෙ අත් වලින් අල්ල ගත්තා.

" ඕක මම ඔයාට දෙන්න හිටපු දෙයක් ගොඩක් කල් ඉඳලා හොසෝක්. හැමතිස්සෙම මොකුත් නොදැන ඔහොම හැසිරෙන එක බලාගෙන ඉන්න බැහැ තවත්... "
Yeonjun එහෙම කියද්දි මම ආයෙත් ඉඳ ගත්තා. අනික් අයත් මාව අනුකරණය කරද්දී yeonjun ලොකු හුස්මක් අරගෙන ඉඳ ගත්තා.

"ඔයාලා මට මොකුත් කියන්නෙත් නැහැ. මම මොකුත් දන්නෙත් නැහැ. රිදෙනවා කියලා දැන දැනත් මම එකම දෙයක් පස්සේ යනවා විතරයි... මම හැමදාම සෙල්ලමක් උනා විතරයි. "
ඔහේ ඉස්සරහ බලාගෙන කදුළු වලටත් නිදහසක් දීලා මම කියාගෙන ගියේ කවදා වෙනකම් මම රැවටෙන්නද කියලා මගෙන්ම ප්‍රශ්න කරගෙන.

" ඔයාට මෙච්චර දවස් අහන්න උවමනාවක් තිබ්බෙ නැහැනේ... ඔයා ඇඩුවා... ඔයා අඩන කොට ඊට වඩා හයියෙන් උ ඇඩුවා... ළඟ හිටපු මට වඩා කවුරුත් එයාගෙ කදුළු ගැන දන්නේ නැහැ...

මොනාද ඔයා හිතුවේ පණ වගේ ආදරේ කරපු කෙනාට රිද්දලා උ හිටියේ සතුටින් කියලද?? නැගිටින්න පුළුවන් උනා නම් අපිට කලින් ඔයාගෙ කදුළු පිහදන්නේ එයා නැහැ ඔය අැස් වලට කදුළු එන්න දෙන්නේ නැති වෙයි... "
Yeonjun කියපු හැම දේම අහගෙන හිටියත් මොකුත් නොකියා හිටියේ මන් දන්නවා මමත් ලොකු වරදක් කරපු කෙනෙක් කියලා හැබැයි yeonjun ගෙ අන්තිම වචන නිසා මම කලබල උනා. මොකුත් තේරුනේ නැතුව මම අැස් දෙකත් ලොකු කරගෙන එයා දිහා බලාගෙන හිටියා.

" මේ yeonjun කියන දෙයක් හැමොටම තේරෙන්න කියන්න..."
මට කලින් ජිමී කියද්දී ටේ ඔලුව වැනුවේ ජිමී කිව්ව දේ අනුමත කරන්න වගේ.