«Nejse, nuk e di as vet se po rrjedhin gjërat kto ditë por hajde.» kalon orët dhe me ne fund, vetë dhe ora per tek festa e famshme e Damon. «Ç'fare mund të vesh?» hap dollapin dhe asgjë nuk më bind.. Duke hedhur sytë lart poshtë në dollap, më zë syri një komplet që dikur e kam bler me Robertin.
«Eja tek mami!» è gëzuar i dërgoi një foto Irideses. Dhe pak minuta më von ajo me dërgon një mesazh.
“Jo për gjë! Por ke ndërmend të fitosh zemrën ndonjërit? Ose dikujt?”
Qesh me mesazhin e saj. Kompleti është më një bluzë të bardh dhe një fund pak të shkurtër. Bluzja është më krahe jasht, dhe si me rrejt të zezë tek gjoksi, ndërsa fundi është i zi me një shirit jeshil. Dhe geta të zeza. «Hata fare!» edhe pse të lyhem se kam qejf shumë, per sonte po bëj një përjashtim. «Dukem si è vdekur!» Sa her që lyhem pakëz, me duket vetja sikur kam vdekur dhe me kane lyer pak.
«Ma! Ika un!» «Dale pak!» ndaj tek dera dhe ajo me shikon. «Si gjithmonë e bukur, por mos harro, yt vëlla nesër vjen nga Londra, kështu që do që ta marrësh t'i!» «Vërtet!? U bë gati pesë vjet që nuk po e shoh.» Un dhe Klaus jemi binjak. Kemi vetëm disa minuta diferenz nga njëri tjetri. Në fakt... Ai është çikë më i madh. Dhe më çan kokën gjithmonë me këtë gjë! E derra e tij ka qenë gjithmonë të bëhet Doktor! Dhe falë bursës që fitoi me forcat e tij.. Në shtëpi po vjen një doktor. Edhe pse ka akoma për të mësuar.
Bie zilja dhe vetë hap derën, kur ai që shoh para më le pa fjalë.! «Damon!? Po t'i këtu? Je djali festës!» i veshur me xhinkse të zeza, një kemksh të bardh dhe poshtë mund të shikoj muskujt e tij. Perëndi! Single një djall si ky? E pamundur!
«E di që jam i bukur por edhe t'i ma kalon sonte.» nuk è kuptoj që po e fiksoja. Ai qesh dhe bëj gjoja sikur fshi jargët. Ç'farë figure! Hipi në makinën e tij të kuqe sportive dhe më pas nisemi për në fest. «Po Iridesa?» «Do e bjeri i dashuri.» Ah, e harroi fare që grifsha është e lidhur. «Nëse më lejon... Si ka mundësi që një yll si puna jote nuk është i lidhur? Si ka mundësi?» «Se lidhja e fundit nuk më eci fare! Po,pse pyet? Do qe lidhemi bashk?» skuqem në fytyrë dhe shikoj nga xhami. «J-jo. Pastaj i dashuri im më kishte dërguar disa trëndafila të kuq. Kështu që un dhe ai duhemi!» Më në fund tek shtëpia e tij.«Dreqin! Me falë por që kur kështu t'i!?»
Oops! Questa immagine non segue le nostre linee guida sui contenuti. Per continuare la pubblicazione, provare a rimuoverlo o caricare un altro.
Ai qesh. «Nëse punon shumë, kjo është ajo që arrin të bësh. Kjo është e gjitha. Forca, festa filloi.» hyn brenda dhe në fakte, muzika është shumë e lart. Në fillim e kam pak të vështirë që të mësohem me muzikën. «Më lart se kaq jo eh!?» ngre zërin duke folur me Damon. «Nuk ke dal asnjëherë? Në fetsa të tilla të paktën!» «EH?» Aman!! Nëse nuk ulet volumi i muzikës, pun që s'behet. Duke par të tjerët, shkoi të pi diçka. Shikoi njërzit duke kërcyer dhe her pas here disa rej tyre me shikoj. Një djalë i lartë, pikë pamje të parë, duket mirë, i pashëm, muskujt... Djali ëndrrave me pak fjalë.
«Vetëm je zemër?» me kap dorën dhe më çon në një dhomë. «Hei! Nuk të thash gjë!»
* * *
Damon's POV
«Ç'kemi vëlla. Po ku është Kamila?» me pyet Iridesa. «Ishte këtu!» «Hei vëlla! Po ajo mikja jote, çne iku me Markon në dhomën tende?» «Më ke the!?» shkoi tek dhoma ime duke kaluar mes njerëzve. «Hiqi duart nga ajo!»
Pak më parë
«Hiqi duart nga un!!!» djali që qepar po me fliste me kapi prej dore dhe me çon në një dhomë. Duhet të jet dhoma e Damon. Duket se është e tija. «Me rri larg!» ai qesh dhe me shtrin në krevat duke më bllokuar duart. «Dihet që te pëlqen.. Nga mënyra si je veshur duket se të pëlqejn këto gjëra.» «Hiqmu sysh!» sado që lëviz duart, ai me bllokon keq. * * *
«Rri larg saj!» «Damon!» «Nuk po ta përsëri dy her! Larg saj TANI!», Markus largohet nga ano dhe del nga dhoma pa thënë asnjë fjalë. «Damon.» Kamila vjen tek un dhe më përqafon duke qar. «U largova vetëm disa minuta. Me fale që të lash vetëm.» ajo ngren kokën me lot në sy dhe pa u kuptuar si... Buzët e saj janë me te mijat.
