Close |MINSUNG|

11

"Sizce de Minho bu aralar Yujin'lerle fazla takılmıyor mu?"

Yine bir müzik dersindelerdi fakat hocaları gösteri için provaya gittiğinden hepsi beraber kantine inmişlerdi. Jisung ise indiklerinden beri -ki bu yaklaşık 15 dakika eder- Minho'nun Yujin ve Seolhyun'la fazlaca eğlenerek konuşmasını izliyordu. Seolhyun'la uzun süredir arkadaş olduklarını ve daha fazlası olmadığını biliyordu fakat Yujin'e anlam verememişti. Kız sınıfta gerçekten kötü şekilde anılıyordu. Aşırı pick me hareketleri ve konuşurken kulağınızı tırmalayan cırtlak sesi yüzünden arkadaşları dışında kimse onunla muhatap olmazdı.

Felix yüzünü ekşiterek onların olduğu tarafa baktı. "Yujin'le konuşurken nasıl IQ'sunu kaybetmiyor amına koyayım. Ben bakınca bile beynimin eridiğini hissediyorum."

Chan göz devirerek bahsi geçen kişilere baktıktan sonra arkadaşlarına döndü. "Minho bu ara hep Yujin'in etrafında dolanıyor zaten, fark etmediniz mi?" Changbin gözleri kısık, arkadaşının dediğini düşündükten sonra, "Seolhyun'la arkadaş oldukları için mecbur onunla da konuşuyor olabilir," dedi ama öyle görünmediği apaçık ortadaydı. Yujin'le gayet eğlenerek konuşuyordu.

Jisung'un arkadaşlarının söyledikleri yüzünden yüzü biraz düşse de bozuntuya vermedi. "Yeni hedefini bulmuş diyebilir miyiz? Diyebiliriz."

"Kanka tam bilmeden bir şey demeyelim. Belki Yujin ona yapıştı. Bilemeyiz." Changbin her ihtimali göz önüne alarak konuşuyordu fakat Chan öyle olmadığına adı gibi emin olduğu için, "Yok ya, bu yavşağın yeni rotası bu," demişti.

Jisung başka bir şey demeyip öylece önüne bakarak konuşulanları dinlerken göz hizasına bir çift ayağın girmesiyle kafasını kaldırdı. Minho asla yüzünden düşürmediği gülümsemesiyle -bu biraz sırıtma biraz tebessüm karışımıydı- onların yanına gelmişti.

"Beş lirası olan var mı ya? Acil lazım."

Felix ceplerini yoklarken Chan ve Changbin direkt "Yok," demişlerdi. Açıkçası ona yedirecek değil beş liraları beş kuruşları bile yoktu. Felix bulamadığında Minho'nun gözleri Jisung'u buldu. "Sende var mı? Şimdi ver ben sana sonra veririm."

Jisung güldü dediğine. "Aynen, kesin verirsin," derken arka cebinden bulduğu parayı çıkarıp Minho'ya uzatmıştı. "Al, başımın gözümün sadakası olsun." Minho ona gülerken, "Canımsın ya, eyvallah," deyip bir şeyler almak için uzaklaştı.

Ders sıkıcı konuşmalarla bittikten sonra, son ders için sınıfa çıkmışlardı. Jisung; Chan ve Changbin'in, değişen yerlerindeki masasına oturmuş kendisini dinleyen arkadaşlarına heyecanlı heyecanlı izlediği diziyi anlatıyordu. Kendisi ve Felix orta sırada en arkanın bir önünde otururken Chan ve Changbin cam tarafında önden üçüncü sırada oturuyorlardı. Kendi sırasının arkasında Minho ve Yeonjun oturuyordu... Bir haftadır böyleydi ve Jisung yerinden gayet memnundu.

Jisung tam dizinin son sahnesine geldiğinde arkasından, "En best dostum buradaymış ya, canım ya," deyip aniden kendisine sarılan Minho yüzünden donakalmıştı. Ağzı hafif açıkken gözleri tamamen açıktı. Minho gülerek sarılmayı kesip Chan'a bakarken, "Ortaokul arkadaşıyız bir de. Senin vermediğin parayı Jisung verdi bak. Kıskan sen, en best dostum o," diye bir şeyler saçmalıyordu.

Diğerleri sadece şaşkındı. Kimse bu ani sarılmayı beklemiyorken ikinci bir sarılmayı daha da beklemiyorlardı. Jisung oturduğu yere sinerken Minho'nun etrafına sarılan kolları yüzünden omuzlarını daraltmıştı istemsizce. Kendine gelmeye çalışıp yalandan bir gülümseme sunarken eli güçlü kollara tutundu.

Minho tekrar sarılmayı bitirdikten sonra Jisung'a bakıp gülmüştü. "Canım ya, şu tipe bak, ne tatlısın lan." Yanaklarını sıkmıştı. YANAKLARINI. SIKMIŞTI. Jisung yaşadığı bu inanılmaz anı kaçırmamak için hemen kendine geldi. Bir daha asla böyle bir şey yaşayamayacağını biliyordu. Gülerek yanaklarında duran elleri tutup indirmeye çalıştı. "Sıkma yanaklarımı ya," diye isyankar bir tonda söylenirken Minho dediğini yapıp yanaklarını bırakmıştı. İşaret parmağını Jisung'un çenesinin altına sürtüp geri çekilirken, "Seviyorum seni," dedikten sonra sırasına gitmişti.