Hiding The Architect's Son

chapter 16

"What's with the smile earlier, Ella?" Curious na tanong ko habang naglalakad kami papuntang room.

"Nothing, I'm just happy."

"Your smile is different today. There's something happened that make you happy? Hmm?"

"Hmm, yes, and the reason is secret." Nakangiting sabi niya.

"Ang daya mo naman." Nakangusong sabi ko sa kanya.

"Haha. Wag mo na alamin." Makahulugang sagot niya sakin.

"You look okay na. I'm happy for you."

"Thanks, Cas."

"Ipagpatuloy mo lang yan, I know you are strong. Fighting Daniella." Nakangiting sabi ko sa kanya saka siya yinakap.

Yinakap naman niya ako pabalik saka tinapik tapik ang likod ko at kumawala na sa yakap ko.

Yes, we hugged each other but now parang hindi na tulad ng dati ang yakao niya. Dati parang ayaw niya ako pakawalan kapag yayakap siya at lalong hinihigpitan panga iyon pero ngayon parang wala lang.

There's something new to them.

What's happening? Is there something that I didn't know?

Hindi ko naman bini-big deal ang yakap niya sakin kasi baka ganyan na nga siya ngayon at baka naiirita na siya sakin o baka dahil nagmamadali lang siya.

Okay, I need to stop overthinking now. This is not for my baby.

"Let's go?" Aya niya saka nauna na mag lakad sakin.

Sumunod naman ako sa kanya hanggang sa room at hindi na kami nag pansinan pa hanggang sa makaupo na sa mga upuan namin.

Ramdam kong parang lumalayo sakin si Ella, gusto kong malaman bakit pero natatakot naman ako sa magiging dahilan at magiging sagot niya. Pinili ko nalang na itikom ang mga bibig ko dahil alam kong once na mag tanong ako at sasabihin niya sakin ang dahilan alam kong masasaktan ako at yun ang iiwasan ko at ayaw kong mangyari.

Ayaw kong may mangyari sa pag kakaibigan namin ni Ella, ilang taon na kami mag kaibigan simula highschool palang mag kaibigan na kami kilala na namin ang isat isa pero ngayon parang hindi ko na siya kilala pa. Sabay kaming nangarap Kaya sabay din namin tutuparin ito. Magkasama kami umiyak, sumaya, tumawa, sa lahat sabay kami Kaya iniiwasan ko talaga na may mangyari sa pagkakaibigan namin dahil nasanay na ako na jan siya parati sa tabi ko, hindi ako iniiwan.

Mawala na sakin lahat o kahit sino wag lang si Ella dahil parang kapatid at pamilya na ang turing ko sa kanya, nasanay na ako sa kanya, nasanay na ako na siya ang laging nanjan sakin, Kaya sana naman hindi lang totoo ang hinala at iniisip ko sa kanya ngayon.

Ganyan ko siya pinapahalagahan at pati ang friendship na nabuo namin.

Natapos lang ang oras na sana ay may pasok Kay Miss Sharmine sa kakaisip ng kung ano-ano. Hindi ko maiwasang mag isip at mag duda sa lahat ng bagay. This past few days palagi na ako nag o-overthink lalo na kapag bago ako matulog ay may mga free time ako na wala naman akong ginagawa.

Dalawang subject nalang ang natira at uwian na. Gusto ko ng umuwi at humiga sa malambot kong kama at matulog.

Ngayong buntis ako palagi nalang ako inaantok at parang pagod ako sa lahat. May gusto rin akong kainin ngunit hindi ko alam kong ano ito.

Ilang oras lang ang hinintay ko at natapos na nga ang klase namin sa araw na ito.

Nag pasya na akong e text si Kurt na dito nalang sa kwarto namin ko siya hihintayin dahil natatamad ako mag lakad mag isa sa labas. Ako nalang mag isa ang natira dito sa room dahil lumabas na silang lahat para umuwi.