EXCHANGE LOVERS

Chapter 17: Ex-Boyfriend

Gian's POV

Nagkasabay kami ni Kera sa pagtayo at pag-pass ng answer shet namin. Pinaupo kami ni prof. dahil i-che-check pa niya ang papers namin.
After a minutes tinawag kami ni prof. to get our checked paper.

"Congratulations to the both of you." bati sa'min ni prof. at binigay ang paper namin.
Tiningnan ko ang score ko perfect score kaya masaya ako, I saw Kera's paper too, then I saw a perfect score too, she smiled at me and mockingly said.

"See?" sabi niya at pinakita sa'kin ang paper niya.

"Next time, I'll bet you." i said.

"Kung kaya mo." she said. Tapos kinuha na niya ang bag niya.

"Pwede na po bang lumabas sir." tanong ni Kera sa prof.

"Yes, you may pwedi na kayong dalawa lumabas." sabi ni sir.

"Lucy mauna na ako." paalam niya sa cousin ko.

"Cge friend, mauna kana, susunod nalang ako, malapit na rin akong matapos." sabi ni Lucy. Kaya lumabas na si Kera kaya sumunod na ako sa kanya.
Nakita ko siyang umupo sa isang bench at may tinititigan.
Nakita ko kung sino ang tinitingnan niya and it was her boyfriend, nilapitan ko siya at tumabi sa kanya, nilingon niya ako kaya kitang-kita ko sa mga mata niya ang lungkot ngunit panandalian lang dahil napalitan na ito ng galit.

"Why are you here?" she said.

"Bakit bawal ba?" sabi ko.

"Hi-hindi naman." nauutal na sabi niya.

"Kumusta na kayo ng boyfriend mo? Bakit hindi ko na kayo nakikitang magkasama?" tanong ko sa kanya, bigla namang naiba ang expression ng mga mata niya.

"Ano bang paki mo?" mataray niyang sabi.
She was about to leave me, pero hinawakan ko ang kamay niya. Sakto naman na napatingin sa'min ang boyfriend niya at lumapit.

"Bitiwan mo siya Gian." madiin na sabi ni Calvin sa'kin.

"Paano kung ayoko?" I teased him. And suddenly he punch me on the face.

"What the hell, Calvin." sigaw ni Kera sa kanya.

"Wag na wag ka na ulit sasama sa lalaking 'to maliwanag ba." sabi ni Calvin kay Kera.

"At bakit hindi, bigyan mo'ko ng dahilan para hindi ako sasama kanya." she said.

"Because he have a motive to get close to you!" sigaw ni Calvin.
Tumayo ako at inalalayan ako ni Kera.

"Pare wag mo naman akong itulad sa'yo." sabi ko. Nakita ko ang reaksyon niya sa sinabi ko.

"At ano ang ibig mong sabihin?" tanong ni Kera sa akin.

"Na mas mahal niya ang ex-girlfriend ko kaysa sa'yo." sabi ko, and there I saw Kera's eyes widened with a curious look.

"And who is your ex-girlfriend?" she asked.
Before I could speak Calvin punch me again in the face at hinila niya si Kera palayo sa'kin. Nakita kong pumipiglas si Kera sa pagkahawak ni Calvin sa kanya, kaya sinundan ko sila.
Nakarating kami sa garden ng school, kaya tinawag ko si Kera.

"Are you okay?" tanong ko.

"No! Get me out of here." she said to me.

"Let's go." sabi ko sa kanya, tapos humawak naman siya sa kamay ko.

"No! you won't go with him Kera." ma-authoridad na sabi ni Calvin.

"Don't dectate me what to do Calvin, your not my boyfriend anymore." madiin na sabi ni Kera tapos hinila na ako ni Kera at naiwan si Calvin na mag-isa.
Naglalakad kami ni Kera at magkahawak parin kami ng kamay, hindi siya bumitiw sa paghawak sa'kin.
Ramdam na ramdam ko ang init ng kamay niya, tapos pikiramdaman ko ang puso ko, bakit bumilis ang pagtibok nito. Naramdaman ko lang ito noon tuwing kasama ko si Krista, pero ngayon bakit ibang-iba sa pakiramdam bakit ayaw ng kamay ko na bitiwan siya at bakit nararamdaman ko sa kamay ko na parang may kuryenting dumadaloy sa pagitan ng mga kamay namin.
Nakarating kami sa parking area.

"Take me somewhere else please." sabi niya.
Bakit nararamdaman ko ang lungkot ng boses niya.

"Sumakay ka na." i said.

"Thanks." sabi niya tapos nagmamadaling sumakay sa sasakyan ko.

Tahimik kaming bumabyahe sa daan, pinapakiramdaman ko si Kera, nakita ko siyang pinahid niya ang pisngi niya, alam kong umiiyak siya ng palihim.

"Are you okay?" tanong ko sa kanya. Tumingin naman siya sa'kin at tumango lang.

"I think your not okay." sabi ko kaya pinahinto ko muna ang sasakyan sa tabi ng kalsada.

"Im fine, Gian." mahina niyang sabi.

"Bakit kayo naghiwalay ni Calvin?" tanong ko.
She stared at me for a while tapos bigla nalang tumulo ang luha niya.
Pinahid naman niya kaso ayaw sigurong tumigil ng luha niya.

"Shit, bakit ayaw mong tumigil." mura niya sa sarili niya, napatawa nalang ako.

"Nakakatawa ba akong umiyak." sabi niya.

"Hindi naman, ang cute mo lang tingnan na minumura mo ang sarili mo." natatawang sabi ko.

"Ganu'n ewan ko sa'yo." she said, tapos bigla nalang binuksan ang pintuan ng sasakyan at bumaba.
Kaya bumaba rin ako.

"Kera bumalik ka dito." tawag ko sa kanya.

"Ewan ko sa'yo Gian, umalis ka nalang." sabi niya.

"Bayad mo." pabirong sabi ko, kaya napalingon siya sa'kin with a confused look.

"Bayad?, para saan?" tanong niya.

"Inarkila mo akong driver mo, tapos bababa kang hindi nagbabayad." biro ko sa kanya.

"Sorry." sabi niya at lumapit sa'kin at inabot niya ang pera na, tiningnan ko siya tapos tumingin rin siya sa'kin.

"Ano na! tatanggapin mo ba ang bayad ko o iiwanan na kita." sabi niya.

"Hindi ako sumama sa'yo dito para magpabayad nandito ako dahil kaibigan mo'ko." sabi ko sa kanya.

"Sabi mo kasi bayad ko eh, kaya heto." sabi niya sabay bigay ng pera niya. Hinawakan ko ang kamay niya at hinila ko siya pabalik sa sasakyan.

"Mag-usap ta'yo bago kita ihahatid sa inyo." sabi ko.

"Sa'min?" naku-confused niyang tanong.

"Oo sa inyo, kaya mag-usap muna tayo." i said. Kaya pinaandar ko na ang sasakyan ko dadalhin ko siya sa tahimik na lugar at ng magka-usap kami ng maayos at mapalabas niya ang sama ng loob niya.