EXCHANGE LOVERS

Chapter 26: Just the two of us

Kera's POV

"hayyyyyy"
Nakakapanliit pala ng pagkatao ang maling akala, ikaw kasi Kera kung ano-ano ang iniisip eh, buti nga sa'yo, may paselos-selos ka pang nalalaman, ano ka ngayon napahiya ka tuloy, . .sermon ko sa sarili ko.

"Anong nangyari sa'yo, hoyyy." tanong ni Gian sa'kin habang niyuyugyog niya ang balikat ko.

"Ahh wa-wala naman sorry talaga Gian hah, send my sorry to Cindy too. Nakakahiya ehh." sabi ko sa kanya.

"It's ok maiintindihan yun ni Cindy, no worries ok, kaya tama na at uuwi na tayo." sabi niya kaya napatingin ako sa labas, malakas pa rin ang ulan.

"We can't go home now Gian, it's still raining outside, madulas din ang hagdan pababa kung sakiling bababa tayo." i said.

"Oo nga naman, tama ka, cge patilahin muna natin ang ulan bago tayo uuwi. Hindi ko kasi matawagan kuya mo kasi lowbat na phone ko." sabi niya.

" Salamat Gian ha at sinundan mo'ko, naku pag hindi patay ako kay kuya, mag-isa lang ako dito kung sakali man." nahihiyang sabi ko sa kanya. I saw his lips widen, he smiled at me.

"Kahit saan ka magpunta Kera, hahanapin pa rin kita, kahit saang sulok ng mundo pa yan ganoon kita kamahal." sabi niya sa'kin, tinitigan ko siya nang maigi. Bigla akong napaisip ang swerti-swerti ko kay Gian, na minahal niya ako, ma swerti ako dahil mayroong Gian na nagmamahal sa'kin ng sobra-sobra.

"Gian, may tanong ako sa'yo."

"Ano 'yun Kera" sabi niya habang umupo siya sa silyang kahoy at hinila niya ako at pinaupo sa tabi niya.

Nag aalangan akong sabihin sa kanya ang mga tanong ko. Pero bahala na mahal ko siya kaya dapat lang itanong ko sa kanya ang mga bagay na ito.
"Gian kung sakali bang mawala ako hahanapin mo ba ako?"

"Oo naman."

"Kung sakaling ilayo ako sayo o ilayo ka sa'kin, ano ang gagawin mo?"

"Syempre Kera ipaglalaban kita, kahit ikamatay ko pa. Ganun kita kamahal."

"Gian kung sakali man may malalaman kang sekreto tungkol sa'kin, matatanggap mo pa kaya ako?" Bigla naman naiba ang mukha ni Gian, kitang kita ko ang reaksyon ng mukha niya, kabisado ko na siya lahat ng galaw at reaksyon nila basang basa ko.

"Hey just answer my question please.?" I said.

"What if Kera ikaw ang may malaman tungkol sa akin, matatanggap mo pa rin ba ako? tanong niya. I pause for a moment bago ko siya sinagot.

"Kahit anong sekreto meron ka Gian, tatanggapin pa rin kita, dahil ngayon alam ko na sa sarili ko na mahal kita, at di ko kayang mawala ka sa tabi ko." sabi ko sa kanya, i saw him smiled and before i knew it, he captured my lips and hugged me tightly.

"Always remember that I love you Kera, it's beyond words."  he said directly into my ears.
It felt nice, very warm in the middle of cold rain.

"I love you Gian, no one can take that away from me." I said to him, so he hugged me and kiss me in the lips, I'm very happy now, this feelings i feel right now I hope it will last forever, because right here right now Gian is mine.

"Kera!?"

"Yes!"

"Your mine now and always will be." He said

"Thank you Gian for loving me just the way I am, hindi ko akalain na sa pagsusungit ko sa'yo dati mauuwi sa pagmamahalan natin kahit na alam mo na, nasaktan at niloko ako, andyan ka parin sa tabi ko di mo ko iniiwan." sabi ko sa kanya and he smiled.

"Kahit na may mga bagay tayong mapagdaanan sa mga susunod na araw Kera, always remember na mahal na mahal kita, di ko alam kung bakit basta ang alam ko lang bigla na kitang minahal, yun lang." sabi ni Gian, nagpapasalamat ako dahil dumating siya sa buhay ko kahit na komplekado ang buhay ko at sinungitan ko siya dati, hindi niya ako iniwan, andyan siya palagi dumadamay sa'kin. I kissed him and hugged him tight para maramdaman niya kung gaano ko siya kamahal.

"Salamat Gian dahil dumating ka sa buhay ko, mahal kita alam ko naman na hindi ka manhid, alam ko rin na nararamdaman mo ang mga salita at kilos ko, mahal na kita." pag amin ko sa kanya sabay yakap at halik, walang bawian na'to, mahal ko siya mahal niya ako kaya wala nang makakapigil kung ano man meron kami ngayon.

"I love you Kera so much" sabi niya sa akin. Naramdaman ko ang paghigpit ng yakap niya sa akin.
Kaya hinigpitan ko rin ang pagyakap ko sa kanya.

"May sasabihin ako sa'yo, mahal na mahal kita kaya I want to be honest with you, ayokong may nililihim ako sa'yo at kahit kailan hinding hindi kita sasaktan at kung sakaling masaktan man kita hindi ko yun sinasadya." Biglang sabi ni Gian, kaya kinakabahan ako sa maririnig ko galing sa kanya, ano kaya ang sasabihin niya.

"I want you to listen and hear me out okay." he said, at tinitigan ako sa mga mata ko kaya napatango nalang ako. Kinakabahan na talaga ako kay Gian.

"May mga bagay akong nililihim sa'yo mahal ko pero hindi ko yun sinasadya, kilala ko si Calvin, kilala ko ang kakambal mo at kilala din kita bago paman kita minahal. Noong nakita mo si Calvin at Krista na magkasama sa school naalala mo pa ba yun, di ba binulabog kita di ba sabi ko pa sayo hindi ka ba nasasaktan o talagang manhid ka lang nun kasi sobrang mahal mo pa si Calvin. Alam mo bang nagseselos ako sa mga panahong iyon hindi dahil gusto kita dati kundi ex lover ako ng kapatid mo Kera, hiniwalayan niya ako dahil mas pinili niya si Calvin over me." hindi ko muna pinatapos si Gian.

"A-ano!?mangiyakngiyak na ako habang nagsasalita, pinunasan naman ni Gian ang pisngi ko at hinalikan ang mga mata ko.
Naalala ko yung sinabi ni Krista sa akin, "sis alam mo bang crush ko si Calvin simula elementary pa, pero wag kang mag alala crush ko lang naman siya."

"Shhh..shhh wag kang umiyak, di ba sabi ko sayo hear me out, patapusin mo muna ako bago ka mag salita at mag react okay mahal ko." sabi niya at napatango lang ako.