EXCHANGE LOVERS

Chapter 22: Confession

Kera's POV

Natapos ang tawagan namin ni kuya ng ilang minuto, nandito ako sa kwarto na siyang pinaka dulo nang kanilang hallway, gusto ko sana doon sa pinaka unang kwarto malapit lang sa sala nila kaso dito talaga ako dinala ni Gian, hindi rin naman sinabi ang dahilan.

"Hayy etong kaibigan kong to talaga." bulong ko sa sarili ko.
Humiga ako sa kama at pumikit ng biglang may kumatok sa pintuan kaya patakbo ko iyong binuksan.

"Kain na daw tayo sabi ni manang, ready na daw lahat ng food, baba na tayo." sabi ni Gian sabay hawak sa kamay ko at hinila.

"Wait, kukunin ko cellphone ko." sabi ko.

"wag na kakain lang naman tayo,mamaya na yong cellphone mo." sabi niya at hilahila niya parin ako.

"Baka may tumawag bigla hindi ko masagot." sabi ko sabay kumawala sa pagkahawak niya.
Kaso hinawakan lang niya ulit ang kamay ko sabay hila pababa.

"No need, bawal ang cellphone sa hapag kainan." sabi niya.

"Ganu'n aba tindi pala talaga ng topak mo Gian, cge nanga tama ka naman eh." sabi ko.

"Good, halika na." maglahawak kamay kaming nagpunta sa hapag kainan, pagdating namin nakita ko agad sina manang, kaya bumitiw ako sa pagkahawak ni Gian, kaso hindi natinag ang unggoy muli niya lang akong hinawakan kaya nakita kami ni manang Lucing na magkahawak kamay, kitang kita ko pa naman ang pagsilay ng ngiti sa labi nila manang. Nakaramdam tuloy ako ng kaba.

"Hayy naku jusko lord, ano ba naman ito bakit ba ako nakakaramdam ng kaba, pa may ginagawa si Gian ng hindi ko ini-expect."

"Oie namumula si Kera." tukso ni manang Lucing sa'kin.

"Hindi kaya manang." pagdeny ko. Bigla lang naman po silang tumawa, at tinutukso parin ako.
Hayy ano ba naman to bakit pakiramdam ko ang init2x, pinagpawisan tuloy ako.

"Oh anong nangyari sayo?" tanong ni Gian sakin.

"Bakit?" balik tanong ko.
Nabigla na naman ako dahil nilagay niya ang kamay niya sa noo ko. Tinapik ko ang kamay niya dahil mas lalo akong nahihiya sa kina manang Lucing.

"Ok ako." maiksing sagot ko.
Bigla siyang may inabot sakin, kaya napatingin ako sa kamay niya. Binigyan lang naman po niya ako ng panyo pampunas. Kasi nga naiinitan ako dahil sa mga ginagawa niya. I've never felt anything like this before. Kahit kay Calvin hindi ko pa naramdaman ang mga ito, hay naku Kera ano ba tong nararamdaman mo ngayon, please pakitigil.,saway ko sa sarili ko.

"Let's eat." sabi ni Gian.

"Oh-ok." mahinang sagot ko at umupo na sa hapag kainan. Umupo rin si Gian sa kabilang silay na nakaharap sakin.
He started digging up the food, nakita ko naman ang mga ulam na niluto nila manang Lucing, naku paborito ko yong ibang niluto nila, mapapasubo talaga ako nito. Kaya nagsimula na rin akong kumuha at kumain.
After a minute natapos din kaming kumain.

Nagpasalamat ako kina manang Lucing dahil sa sarap na pagkaing hinanda nila, at sinabihan ko si Gian na lalabas muna ako para maglakad-lakad dahil busog na busog ako sa kinain ko. Tumango naman siya kaya iniwan ko muna siya.

Ang sarap ng simoy ng hangin ang presko, pumunta ako sa likod bahay nila may nakita naman akong gazebo doon kaya pinuntahan ko yon, I was amazed how beautiful the gazebo's design is. I wonder who design it, I really am an appreciatable person when it comes to arts, because I'm myself an artist.

"You like it huh." a guy's voice suddenly said, and it made me having a goosbumps.

"Shit...Gian why are you randomly appeared, I was startled you know." pahiyaw kong sabi sa kanya, then he suddenly grab me and hug me tight.

"Im sorry, I didnt mean to." he whispered in my ear, and that makes me having another goosebumps.

"Stop it." i said and push him away.

"Bakit wala naman akong ginawa ahh." reklamo niya.
Well sabagay wala naman talaga maliban lang sa pagyakap niya.

"You just suddenly hugged me, without my permission."i said.

"Bakit bawal na bang i-hug ang kaibigan ngayon." tanong niya.

"Hindi." sagot ko.

"Kung ganoon halika ka muna." hinila niya ako ulit at niyakap. Ang bilis ng ginawa niya kaya hindi ako makahindi.
Habang yakap2x ako ni Gian, hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko, bakit may nagbago, dati hindi naman ako ganito eh, bakit ngayon may malisya na sa'kin lahat ng ginagawa ni Gian. Napukaw ako sa mga iniisip ko ng dumampi ang mga labi niya sa noo ko. I just push him away, para makawala sa pagyakap niya. Aalis na dapat ako kaya lang he grabbed me, and hold my face, at walang paalam na hinalikan ako sa labi, I was shocked and stunned, even if its just a smack kiss, bakit ramdam na ramdam ko ang buong puso niya,at  kasabikan sa paghalik na'yon. Bakit ramdam ko ang daming kuryenting bumabalot sa katawan ko ngayon, I can feel my cheek is blushed right now. Kaya tinapi-tapi ko ang pisngi ko to get myself back to normal.
Nang makabalik ako sa sarili ko, I wanted to slap him but nahawakan niya ang kamay ko at ulit hinalikan niya ako sa labi with smack kiss. And then a words came out from my mouth.

"what are you doing, who gave you the permission to kiss me?" I asked.

"No one, but you have a kissable lips." He teased.

"Hindi ako nakipagbiruan sayo Gian. Why would you do that?" I seriously asked him.

"Don't get mad okay, kalma lang." He said.

"Sino ang taong kakalma kung hahalikan ka ng kaibigan mo sa labi, matutuwa ka ba nu'n?" galit na sabi ko sa kanya. I walked out but he just hug me on the back.

"I love you Kera." he whispered in my ears.  Kaya kinuha ko ang kamay niya na nakayakap sa beywang ko at humarap sa kanya para malaman kung totoo ba yong narinig ko na sinabi niya.

"Anong sinabi mo, you love me?" tanong ko. Tumango lang siya.

"Magsasalita ka ba o iiwanan kita dito at uuwi ako pabalik ng Manila."  naiirita kong sabi.

"No dont go." sabi niya at niyakap ako.

"Oo mahal na kita." he said without hessitation.