Demon's Hide.

Chapter 65

Camera.

Sunod sunod na pagbuntong hininga nang malalim ang ginawa ko. Bakit ba ako iyak nang iyak dito sa loob nang cubicle? Wala naman mapapala ang mga luhang ito! Hindi naman nila maibabalik si dairon dito kahit pa anong gawin ko kailangan kong sundin si zion.

Kailan ko ulit siya makikita? Sunod sunod ang ginawa ko na pagbuntong hininga nang maubusan nang hangin sa kakaiyak. I can't talk to him, I can't see him, I need to stay way from him but I can't, I miss him already, bakit kasi siya biglang umalis? Naiinis ako sa sarili ko dahil hindi ko mapigilan na lumuha kapag naalala ko ang araw na iyon.

Inis na napabuntong hininga ako, umiiyak ako dahil naiinis ako, naiinis ako dahil wala siya sa tabi ko pero di ko alam kung bakit wala siya ngayon sa tabi ko! Ang gulo gulo!

Para tuloy akong tanga! Kinagat ko ang ibabang labi ko para hindi lumabas ang mga hikbi at pinunasan ang luha, I should stop thinking about him...I just cry when I remember him.

Hindi ko lang naman siya pwedeng kausapin nang ilang araw e, kaya bakit ako umatungal dito na parang bata? Napakagat ako nang ibabang labi para pigilan ang sariling ngumuwa na parang bata, okay lang naman yun e, ayos lang yun....narrah, babalik siya...

"Bakit naman kasi ganito?"Halos iuntog ko na ng sarili ko dahil gulong gulo na ang isip ko. Pinipilit ko na wag siyang alalahanin! I stopping myself na maalala siya pero not! Mas lalo ko lang siya naalala.

Suminghot ako at bumuntong hininga nang malalim, kasabay niyon ang pagagos nang mga luha ko muli, parang isang gripo na hindi masara. "Ayos lang, kaya ko kahit miss na miss kita"Tangong tango na mahinang bulong ko at napasandal sa pader, hindi ko parin alam kung anong gagawin ko.

Alam kong marami akong gagawin ngayon araw pero parang nanghihina agad ako, mariin akong pumikit at Bumuntong hininga nang malalim. "Nakakainis...hindi ko alam ang gagawin ko kakainis..."Kulang na lang sabunutan ko ang sarili dahil sa pagkainis sa sarili, kung pwede lang ay umalis ako dito at pumunta kay zion tapos tatanungin ko ulit siya kung bakit.

Napahawak ako sa heart ko at nagpakawala nang sunod sunod na bumuntong hininga, ang bigat bigat nang pakiramdam ko parang sinasaksak ang puso ko nang paulit ulit. "Hello?!"Mabilis na napadilat ako at napatayo nang marining ang sigaw mula sa labas nang cubicle, sino yun? Dali daling pinunasan mo ang mga luha ko at inayos ang sarili.

Magkakasipon yata ako nito, kasi naman umiiyak iyak pa e! Hindi ko mapigilan e! Just thinking I can't talk or can't see dairon it's making my heart suffer.

Okay sana kung marinig ko kahit anng boses niya pero hindi pwede dahil kailangan ko siyang wag mo nang tawagan kahit ayaw ko, nakakapagtaka dahil alam na agad ni zion na si hubby iyon pero bakit hindi pwedeng tawagin si dairon kung sila ay pwedeng tawagin si hubby?

I bit my lip trembling, ano bang gagawin ko? Gagawin ko ba ang sinabi niya? Parang long distance relationship naman yun pero parang hindi naman dahil walang text o tawag!

Namimiss ko na siya, buti na lang wallpaper ko yung picture niya sa phone ko, nakaungusong kinuha ko ang phone ko at tinignan ang picture niya na natutulog sa kama. His black hair is a little messy while he is sleeping like an angel in bed, his face is so smooth and his kissable natural red lips, I miss feeling him.

"Ang duga mo, bakit ka kasi umaalis na walang paalam o magpasabi man lang kung ano ang rason mo"Mahinang wika ko habang nakangusong tinusok tusok ang litrato niya.