Kaderimin Oyunu

7. Bölüm - Mescid Tayfa

Kızlar birbirleriyle tanışmak için ellerini uzattılar. Sonra ne kadar komik durduklarınıfark edip gülmeye başladılar. O sırada Toprak kendine geliyordu. "Noldu bana?" Diyebildi. Gözlerini yarım yamalak açtığından etrafına oturmuş üç kızı fark etmemişti. Deniz bir kolundan Dilan diğer kolundan tutarak Toprak'ı duvara yasladılar. "Birşeyin yok bayıldın sadece." Dedi Selma. "İyi mi hastaneye götürmemiz gerek mi?" Diyen Dilan'dı. Başına ilk defa böyle birşey geldiğinden korkmuştu. Deniz ise çaktırmamaya çalışıyordu. "Ben iyiyim." Dedi Toprak. Eli iki yanda dermansızca duruyordu. "Siz kimsiniz?"

Deniz kızlara bakış attıktan sonra Toprak 'a döndü ve "Benim arkadaşlarım." Dedi. Toprak inanmak istemez gibi Selma'yla Dilan'a baktı. Selma'nın soğukkanlılığı işe yaramıştı ama Dilan zor duruyordu. Toprak tereddütle "Beni siz mi bayılttınız?" Diye sordu. Selma yutkundu. Dilan başka yöne baktı. Kimseden cevap alamayınca "Siz mi yaptınız?" Diye bağırdı. Dilan olduğu yerde ürkmüştü. Böyle şeylere hiç alışkın değildi. Kızlarla göz göze geldi. Kızlar onun birşeyler söyleyeceğini anlayınca kaş göz işaretleri yaptılar. Ama Dilan dayanamayıp "Evet." Deyiverdi birden. "Sende kızın üstüne yürümeseydin o zaman. Arkadan seni öyle görünce-"
"-siz de anlamadan dinlemeden bayılttınız beni öyle mi?" Diye bağırdı bir kez daha. Bir hışım ayağa kalktı. Kızlar da ardından kalktılar. "Ya siz manyak mısınız?"

"Manyağız." Diye bağırdı Selma'da. Kollarını göğsünde birleştirdi. "Sen de adam akıllı dursaydın. Biz nerden bilelim fuların takıldığını." Diyerek cık cıklamaya başladı. Dilan da aynı şekilde karşılık verdi. Toprak özür dileneceği yerde üste çıkılmasına daha çok sinirlendi. "Siz,siz kafayı yemişsiniz. Hepiniz göreceksiniz. Bittiniz siz!" Dedi parmağını sallayarak. Sonra da hızla mescitten çıktı. Kızlar toprağın arkasından bakakalmışlardı. Üçü de birbirine döndü.

"Ne demek istedi o?" Dedi Dilan. Biraz önceki sinirli kız gitmişti. "Birşey yapmaz dimi?" Diye sordu Selma Deniz'e. Ama Deniz aynı şekilde düşünmüyordu. "Bilmiyorum."dedi. "Ama şikayet edebilir. Herşey beklenir."
Dilan korkuyla Deniz'in koluna dokundu."Ama seni şikayet etmedi dimi?" Dedi. Deniz de Dilan'a döndü.
"Etmedi ama bu sefer edebilir. "
"Hadi be! Ben daha yeni karakolluk olmuştum. Bu çok kötü olacak." Dedi Selma da. Ayakkabılarını giymek için ilerledi. "Nereye?" Diye sordu Dilan. "Eve. Gideyim de son günlerimi huzurlu geçireyim." Dilan birşeyleri hatırlamış gibi çantasına sarıldı.

"Of.. Bende yeni proje almıştım kesin işten atılacağım." Dedi.
"Kızlar hemen enseyi karartmayın." Dedi Deniz'de. "Yarın Beyoğlu'nda benim çalıştığım kafede buluşup ne yapabileceğimize bakalım. Eğer şikayet ederse hazırlıklı olmalıyız." Sonra o da ayakkabılarını giyinmek için yanlarına geldi.
"Tamam o zaman numaralarımızı alalım. Ne olur ne olmaz." Dedi Selma. Birbirlerinin numaralarını aldıktan sonra mescitten ayrıldılar. Selma arkadaşlarının, Dilan da Kartal'ın yanına döndü. Deniz de mesaiye devam etti.

Numaralar kaydedildikten sonra WhatApp grubunu açan Dilan oldu. Adını da MESCİT TAYFA koymuştu. Ertesi gün buluşmak için saatleştiler ve akşamleyin kafede buluştular. Denizin de mesaisi henüz yeni bitmişti. Uzunca süre sohbet ettiler. Toprak şikayetçi olursa sürecin nasıl işleyeceğinden bahsetti Deniz. Ne de olsa avukattı. Kızlar tedirgin olmuştu ama Deniz uzlaşmaya varılacağından emindi. Sonra da kendilerinden bahsettiler. Kendi hayatlarından, kim olduklarından. O anda birbirlerine benzediklerini fark ettiler. Henüz tanışalı iki gün oluyordu ama onları gören kırk yıllık dost zannederdi. Kızlar konuştukça zevklerinin, hassasiyetlerinin ve hayat amaçlarının birbirine ne kadar çok benzediğini fark ettiler. Saatlerce o konudan bu konuya atladılar. Ta ki saat on buçuk olup da barcılar ortaya çıkana dek.

"Tamam o zaman bir şey olursa gruba yazarız." Dedi Dilan. Kahvesinin sonunu yudumlayıp kalktı. " Aynen." Dedi Selmayla Deniz de. Onlar da kalktı. "Ne tarafa gideceksiniz birlikte gidelim?"
"Benim evim çok yakın."dedi Selma. Eliyle sokağın aşağısını gösterdi. "Yaa ne güzel. Bir gün kahveye geliriz." Dedi Deniz de. "Elbette her zaman beklerim. Bundan sonra size kapım hep açık. Ne zaman isterseniz çekinmeyin lütfen. Hem Müezza da sizi çok sever." Dedi Selma.Dilan etrafta bakarak "Benim çalıştığım yer de buraya bir araç zaten. Belki akşamları uğrarım." Dedi. Konuşmaya devam ederek metrobüse doğru yürümeye başladılar. Sonunda Selma'nın yolu ayrılarak evine döndü. Dilan'la Deniz'de metrobüse binip evlerine gittiler.