Rising Waves

chapter 7

Day 1 out of the hospital

SAM

Maaga kaming umalis ng hospital and as expected si ate ang sumundo sa akin dahil busy daw si mama. I also bid my goodbyes to the people that have become my friend and close to a 'family' including the nurses and doctors that treated me when I'm still sick.

Sabi pa ni nurse Jay na balik daw ako dun, but sorry not sorry, but oh I won't be coming back.

Pag dating ko sa bahay ay halos hindi ko na Ito makilala dahil ang daming ng nag bago rito.

Our own house feels like a foreign place to me.

Ang dating kulay blue na bahay na naka sanayan ko, kulay grey and white na ngayon. Ang mga gamit naman ay nasa ibang pwesto na naka lagay. May iilang bago at yung iba naman ay yung dati parin pero naka lagay lang sa ibang pwesto.

Nadagdagan din ang mga pictures na naka display sa sala at wala ako sa mga litratong iyun. Nakaka lungkot lang isipin na ang dami ko pa lang na miss na moments nung nasa hospital pa ako.

My room is still the same. Mukang hindi pinakialaman. Ang mga gamit ko ay doon parin naka lagay kung saan ko Ito iniwan, the bedsheets, blankets are also newly washed and the smell is so familiar mukang hindi sila nag palit ng brand ng fabric freshener.

Napaka nostalgia tingnan ng kwarto na kinalakihan ko. The atmosphere and the vibe is so nostalgic.

My dark blue wall that has the painting of the ocean that I painted is still the same.

My books that I use to read when I'm bored are still intact on my shelves, the pictures on my wall, the medals, certificates, and my other achievements are still there hanging on my wall and shelves.

Tumalon naman ako sa kama ko and feel my bed. AHH napaka lambot I miss this feeling, the feeling of 'home'.

Kanina ko pa naayos ang mga gamit ko naka lagay na Ito ngayon sa lalagyanan. I am now holding the camera that Javen gaved me. Speaking of Javen makikita ko pa kaya yung mukong na yun?

Who knows~ maybe one day bigla ko na lang siyang maka salubong sa daan or maybe maka banggaan, there's so many possibilities para makita ko siya ulit, but now, I'll just enjoy the moment we're I'm free.

Umikot ikot ako aa kama ko katulad ng dati long ginagawa tuwing galing ako sa school.

"SAM! may nag hahanap sa iyo sa labas!!!" malakas na tawag sa akin ni ate kaya agad akong napa bangon mula sa pag kakahiga. Sino naman kaya ’yun?

Sino namang maghahanaap sa akin? e wala namang nakaka alam na naka labas na ako ng hospital.

Taka naman akong bumaba ng hagdan ang see who's looking for me, baka may naka alalang dating ka schoolmate gosh I'm excited.

"Ate sinong nag hahanap sa ak----" natigil naman ako sa  pag sasalita ng makita si Javen na lumalamon ng graham habang feel at home naka patong pa ang paa sa lamesa.

Spoke too soon. Halos wala pang isang araw na nag kakahiwalay kami ng landas nag kita nanaman kami pero paano ito naka punta eito?

"If you are thinking how the hell did I get here well, it's very simple. Actually I took the taxi and told the driver your address and then pressed your doorbell, your sister opened the door and then served me this platter of Graham. Very simple right."

Napa hilot naman ako ng sentido ng marinig ang paliwanag ni Javen.

"Wag mo sabihing tumakas ka ng hospital?" Tanong ko rito dahil 3 months pa naman bago Ito maka labas so impossible na maka labas Ito ngayon.