chapter 9

6 3 0
                                        

Day 7 out of the hospital

SAM

"Because back in highschool you wouldn't notice me at all."

Javen's question left me hanging that day. It feels like Javen has known me for too long while I only know him for 2 years.

"Sam, tulala ka nanaman lalamig ang pagkain kung hindi mo gagalawin." Nabalik naman ako sa ulirat ng marinig ang boses ni mama.

"Sorry po, ma. May iniisip lang." Sagot ko rito at nag simulang kumain.

"Si Javen ba iyan, nak?"

Halos mabilokan ako sa sinabi ni mama. The fudge paano niya nahulaan? May lahi ba siyang fortune teller or manghuhula?

"Huwag kanang mag taka, Sam. It's super obvious at si Javen lang naman ang kaibigan mo for the  past 2 years kaya sino pa bang iisipin mo hindi ba? Paliwanag nito laya na pa 'ahhhhh" nalang ako sa sinabi nito mga attorney nga naman may mga pagka maligno.

"So what's the problem with javen nag away ba kayo?" Concern na tanong nito laya agad akong na pa iling.

"No ma it's not like that, nag taka Lang Kasi ako na SA iilang pictures ko laging nasasama si javen Doon and pakiramdam ko Lang na matagal nya na akong kilala, tapos sya 2 years ko palang kilala, and it just bothers me na bakit Hindi ko man Lang sya napansin, Same school lang naman kami nag-aaral back in highschool." Mahaba kong saad kaya na pa hinga nang malalim si mama.

You know this is one of the rarest occasions na kasama kong kumain si mama. Hindi man kami buo Kasi maagang pumasok si ate pero masaya parin ako kahit papaano.

"Alam mo anak sometimes you don't notice small things in the past, but once you get older you realise that those small things that you've ignore aren't really small, and you will realise the mistake that you've made because you ignore it." Sabi nito habang naka ngiti.

Tahimik lang akong nakikinig dito dahil minsan lang naman kaming mag usap ni mama ng ganito might as well listen carefully.

"At anak do you know that I remember Javen?" Saad ni mama kaya gulat ko itong tiningnan.

"What do you mean by you remember Javen?" I ask with a frown.

Pinunasan muna ni mama ang gilid ng labi nito gamit ang panyo tsaka ibinalik ang tingin sakin. We remained our eye contact throughout the whole conversation.

"Because there's this boy back when you were in kindergarten who used to give you  chocolates tuwing umiiyak ka sa classroom niyo dahil ayaw na ayaw mong iniiwanan kita roon." Sabi ni mama that made me cringe shessh what the fudge I don't remember that!!!

"And this boy is named Javen Zian Dela vega. And that continued till you were in elementary, you would come home with a bag filled with assorted candy and chocolates and I would ask you the same question every single day "who gave you that?" And you have the same answer every single time, you would say "Jav Jav gave this to me kasi para tumigil daw ako kakaiyak."Pero tumigil Ito pagdating mo nang higher grade and highschool." Sabi ni mama at na pa hinga ulit ng malalim.

"Kaya nung nalaman kong may naka confine ring Javen ang pangalan sa hospital kung saan ka dating naka confine, I thought maybe it's a different person, but after seeing that boy in person I finally found out that it's the same person that used to gave you chocolates in the past and I'm happy to hear from the nurses that you two become good friends once again." Tapos ni mama sa kwento niya.

"Bakit daw ma? Bakit natigil nung highschool? Bakit hindi na niya ako kinausap?" I ask desperately because I want to know.

Dahil kung close naman pala kami nung kindergarten at elementary bakit hindi na kami naging close nung highschool? I have so many questions in mind na gusto kong masagot feeling ko napaka mysterious nitong si Javen.

I thought I already knew him ayun pala I knew nothing about him.

Ni hindi ko nga alam na naging magka klase kami because I don't even remember him. And hindi ko rin alam ang history ng pamilya nito. Hindi ko pa rin nakikita ang mga magulang nito for the past 2 years kaya I'm still wondering... kilala ko ba talaga si Javen? Do I really know his story? The things he really likes? Do I really know the real Javen? Or I only know a piece of Javen or not even a piece maybe just a crumbs.

Tiningnan lang ako ni mama mata sa mata. Natahimik kami ng ilang segondo bago Ito mag salita

"You should ask yourself why."
Sabi nito bago tumayo na sa lamesa at iniwan ako doong tulala habang pilit na e digest sa utak ko lahat ng sinabi nito.

"You should ask yourself why."

****

Rising Waves Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon