Day 3 out of the hospital
SAM
It's been 3 days since I got out of the hospital and those 3 days was the best!
Nasa attic kami ngayon ni Javen habang hinahalongkay ang mga naka tago naming gamit sa bahay, specially mine dahil akin ang pinaka marami rito.
I was going through my stuff's when I found an old box. May label Ito na 'SAMS STUFFS DO NOT TOUCH' kaya alam kong akin ’to.
"Javen, tingnan mo itong nakita ko dali!!" Excited na tawag ko kay Javen kaya agad itong pumunta sa akin.
"Ano ’yan?" Tanong nito.
"Lumang gamit ko malamang dali tingnan natin!" Napahinga naman Ito ng malalim at umupo sa tabi ko.
We opened my old box at ang unang tumambad sa akin ay yung luma kong journals slash diary's. Nilabas ko ’yun and flip through its pages—ahh the smell of highschool!
Kinuha naman ni Javen ang aking photo album at agad itong tiningnan.
He then laughed and pointed at my pictures laya pilit kong inagaw ang photo album na hawak nito pero tinaas lang niya ang album sa ere at dahil mas matangkad sa akin si Javen hindi ko ito abot Ikahit tumalon pa ako nang tumalon. I just gave up at umupo nalang ulit sa sahig because what's the point of trying anyway?
Pero pansin ko ang pagka gulat sa muka nito pag upo niya. He then pointed at a photo with shock.
"Sam tingnan mo ito." Sabi nito at pinakita sa akin ang picture ko nung highschool together with my friends.
"Bakit? anong meron diyan?" I asked.
Normal lang naman na picture iyun. It's me together with my friends laughing while sitting at the bermuda grass of our school’s ground while jamming together.
"No! What I mean is look who's sitting on the bench!" Sabi nito at tinuro yung lalaking naka upo sa bench."
"Why? Anong meron diyan? Muka namang loner yung lalaki." Sabi ko that made Javen frown.
"That loner boy that you're talking about is me." Nagulat naman ako sa sinabi nito.
"What the freaking fudge ng nanay mo ikaw iyan?" Hindi makapaniwalang saad ko that made Javen nod his head.
"We hindi nga?" Paninigurado ko pero tahimik lang itong nakatingin sa akin, so it means it's true.
"Hala patingin nga!" Inagaw ko kay javen ang photo album and look at the photo once again.
The boy looked nothing like him really! because the boy had a big spectacles while holding a book in his hands, but I can't deny that he looks cute.
"Jav, ikaw ba talaga ito?" Hindi parin makapaniwalang saad ko. Wala masama bang manigurado?
"Ako nga iyan kulit e... porket ba wala na akong salamin at hawak na libro ngayon hindi na pweding maging ako iyan? Beside it's years ago mas pomogi na ako ngayon e." Sabi nito at kumindat shessh goosebumps.
______
Dinala namin ni Javen lahat ng photo albums ko sa sala at doon tiningnan lahat ng pictures.
Starting from my baby pictures, my Elem pictures, my childhood pictures, and my highschool pictures.
"Hala! Sam ikaw ba talaga to?" Sabi nito while looking at my baby picture.
"Oo syempre ako iyan bakit?"
"Ang cute kasi nito tapos ikaw hindi." Malakas ko naman siyang hinampas sa braso dahil sa sinabi nito.
"Malamang kung dati cute ako ngayon maganda na." Sabi ko sabay flip hair.
"Tsk" mahinang asik nito.
"Hinayaan ko nalang siyang tingnan lahat ng baby pictures ko, while me? I'm looking at my highschool pictures.
Nakita ko naman ang dati kung picture while I'm still in sophomore, ang laki ng ngiti ko rito while holding the project that I’ve made for about a week proud na proud pa ako rito, but a guy caught my attention.
He was staring at something above kaya naka tingala Ito. His still wearing those big glasses may hawak ulit itong libro and he look so innocent and cute.
Napa tingin naman ako once again kay Javen and compared the photo of him dati and him now. I'm imagining him wearing his eyeglasses and holding a book while his on his uniform once again and I know he would totally look cute.
"Hey tigil mo iyan, Sam, nakaka takot ka kapag naka ngiti!" Suway nito kaya natawa ako.
"Cute mo rin pala Jav no" i said and smile once again.
"Shessh goosebumps Sam GOO-SE-BUMPS!" Sabi nito at pinantig pa talaga ang 'goosebumps" Kaya na pa irap sa ako hangin.
"Sam, kung babalik ba tayo ng highschool." Panimula nito at huminga ng malalim.
"Hmm? Ano kung babalik tayo ng highschool?" I replied while tilting my head to the side.
"Sam, kung babalik ba tayo ng highschool... would you notice me, would you talk to me? Eat lunch with me, listen to me? Or even hang out with me?" Patuloy nito.
"Syempre naman! Bakit mo natanong?" I asked back.
"Because back in highschool you wouldn't notice me at all."
*******
A/N
Did you enjoy the story? If yes please leave a vote and a comment.
And thank you for reading
Godbless all!
BINABASA MO ANG
Rising Waves
Teen FictionIf you are only given a certain amount of time, will you spend it with someone watching the sunset that's reflecting in the ocean? This story isn't a love story. This story is about loving to live. COMPLETE.
