Stone Hearted Empress

CHAPTER 9: CRIES

His POV

I WAS a bit anxious. Ngayon na ang kabuwanan ng kamahalan and any time or day she will give birth to our child. Napabuntong hininga ako at binitawan muna ang hawak na pen quil.

"What should I do?" Tanong ko sa sarili ng bigla ko nalang maalala na sa aming sampu si Nathaniel ang naunang nagkaroon ng anak. "Irish, send a letter to Nathaniel that says I would like to have a talk to him this afternoon in the nearby tea shop." Utos ko kay Irish na agad naman niyang tinanguan.

"My lord, ako? Anong gagawin ko?" Napatingin naman ako kay Lilith ng tanungin niya iyon. She was the maid who woke me up before. "None. Bantayan mo nalang ang empress at baka kung ano nanamang kababalaghan ang ginagawa." Napasimangot naman siya ng iutos ko iyon at padabog na lumabas.

I grimace at her actions. Mukhang bagay sila ni Leonard dahil silang dalawa lang ang may kakayahang magdabog sa harapan ng mga kamahalan.

-•-

"SO WHAT DO you want to talk about?" Agad na tanong ni Nathan ng makaupo siya sa harapan ko. "You probably know that my empress is going to give birth anytime this month right?" Balik na tanong ko na ikinataas ng kanang kilay niya pero tumango.

"If this is about what to do then I only have one thing to say. Just be calm and just be by your wife's side." Casual na saad niya at uminom sa tsaa na sinerve kanina ng nag-aasikaso nitong shop. I have also noticed that kaming dalawa lang ang nandito. Probably because the owner knows that I'm here.

"But—" Before I could even finish my words he already cut me with his, "believe me Rawwel, just do what I say and all of your worries will vanish the moment you'll hear the first cries of your child." Hindi nakaiwas sa paningin ko ang saglit niyang pagngiti na tila ba may naalala ng sabihin niya ang mga katagang iyon.

I just sighed and nodded.

UP UNTIL now iniisip ko parin kung magagawa ko nga ba ang sinabi sa akin ni Nathaniel o hindi. Well, alam kong kapag nasa sitwasyon na nga ako ay mablablangko ang utak ko kaya maaaring hindi ko nga magawa yung advice ni Nathan.

"Your thoughts are quite deeper than the usual." Napalingon ako sa likuran ko ng marinig ko ang pamilyar na boses ng kamahalan. She was walking towards my direction with Leonard assisting her.

"You shouldn't be here instead you should be in your bed resting." May malambot na ekspresyon na saad ko sa kaniya at hinawakan ang kamay niya bago siya alalayang makaupo sa upuan na pinasadya kong lagyan ng mga unan.

"I'm bored in my room okay? Ayoko do'on nakaka-irita." Masungit niyang sagot sa akin at umirap pa na ikinangiti ko. "Okay okay, huwag ka ng masungit buntis." Pang-aasar ko sa kaniya kaya masama niya akong pinukulan ng tingin na nginisihan ko lang.

Umupo ako sa tabi niya kaya inihiga niya ang kaniyang ulo sa balikat ko at hinawakan ko naman ang bewang niya bago umusog palapit para hindi sumakit ang leeg niya.

"This pregnancy is hard and your children is heavy." Pagrereklamo niya na ikinatawa ko ng mahina. "Don't worry my empress, all of your hardship will be worth it when they're finally in our arms." I assured her while I caress her shiny red hair. To be honest her hair makes her look like a cute cherry.

"I know." She only said then close her eyes. The silence between us is a comfortable one and not too awkward like before. I think spending a lot of time and living together for almost two years made us closer than what we are before.