Dorm 188 (Thomara fanfic)

Chapter 10

Unti unti kong dinilat ang aking mga mata. Napakabigat ng pakiramdam ko ngayon. Pinilit ko ang sarili kong tumayo ngunit tumumba ulit ako. Akala ko masasaktan na ko, pero ang lambot ng pingbagsakan ko. Kaya pinilit kong imulat ang mga mata ko. Isang dyosa ang nakita ng aking mga mata. Nakatitig siya sakin at halatang pinagmamasdan ako. Bigla naman akong napangiti. Akala niya siguro nakapikit parin ako dahil sa pagkasingkit ng mata ko. Pumikit ulit ako dahil akala ko nananaginip lang ako. Ano bang nangyari? Napaisip ako. At bigla kong naalala ang pangyayari kagabi. Nabigla ko rin ata ang aking sarili. Napaupo ako bigla.

"Aray." Pansin ko rin na husky voice ang meron ako ngayon. Napahawak na lang ako sa parte ng katawan ko. Halos buong katawan ko ay kumikirot. Bigla naman may nagsalita.

"Thomas. okay ka lang?" Narinig ko na naman ang napakagandang boses. Napatingin ako sa suot ko dahil naalala ko na nabasa nga pala ako kagabi. Nakita ko na suot ko ang jersey na dahilan ng pagaaway namin. Tumalikod ako dahil nakahawak na siya sa mga balikat ko alalang alala saakin.

"I'm so sorry. I'm really sorry." Niyakap ko siyang bigla. Nagalala talaga ako sa kanya. Nawala na lang siyang bigla. Medyo nagulat siya at nanigas ang katawan ng niyakap ko siya. Hindi parin ako bumitaw at mas lalong hinigpitan ang yakap ko. Hindi ako nakaramdam ng lamig. Siguro dahil narin sa sobrang init ng katawan ko ngayon. Lang sandali pa ay niyakap niya ako pabalik.

"Ok na yun Thomas ok na." Sinabi niya habnag hinihimas ang likod ko. Bumitaw na ako sa yakap at humiga. Hindi ko talaga kasi nakaya ang sakit ng nararamdaman ko ngayon. Napaungol na lang ako sa sakit.

"O ito o. Tubig. Saka gamot. Nakita ko sa wallet mo." Iniabot niya ang gamit galing sa wallet ko at binuksan ang water bottle na binili ko kagabi. Inalalayan niya ang ulo ko habang umiinom. At humiga ulit ako pagkatapos.

"May kailangan ka pa ba?" Tinanong niya.

"Ikaw." Maikli kong sinabi. Halatang takang taka siya sa mga sinabi ko.

"Huh?"

"Tabihan mo ako please?" Paawa effect ko naman sa kanya.

Dahan dahan siyang lumapit saakin at humiga sa gilid ko. Medyo malayo sya saakin kaya lumapit ako ng lumapit. Sa hindi inaasahang dahilan bigla ko na lang siyang niyakap. Ang sarap lang ng feeling iba talaga ang pakiramdam kapag kasama ko siya. Iba rin ang galak na nararanaan ko sa bawat pagtama ng aming mga balat. Kahit lamig lang ang tangi kong nararamdaman, o kahit walang pagtibok ng puso ang naririnig ko mula sa kanya, ang pagbilis ng pagtibok ng puso ko ay sapat na para saaming dalawa. Imbes na siya ang dapat makaranas ng security, I'm the one who felt secured. Nung una nanigas siya. Pero di kalaunan ay nagrelax narin ang katawan niya. Tiningnan ko lang ang mukha niya habang nakayakap akong sa side niya, hindi parin talaga ako nagsasawa. At unti unting pumkit ang aking mga mata. With the smile on my face I let darkness clouded once again.

---------------

I was woken up with the sudden jolt in my body. I just smiled nung makita ko si Ara na yakap yakap ko. With her eyes shut, tinungkod ko ang isa kong siko para alalayana ng ulo ko. I watched her carefully similar to what I always do whenever I'm with her. This time parang mas stronger yun feeling. Hindi ko maexplain. Parang pinahalo halong happiness, completeness at fear. As usual na akit na naman ako sa mga labi niya. But this time I didn't let my feeling take over me. Napaisip na lan ako, hangang saan kaya ito? Itong mission na ito. Thinking about what wil happen next really blows up my mind. Ang damin tanong na hindi masagot. Ang daming pieces na hindi mabuo sa puzzle. Speaking if clues naalala ko kung bakit ba talaga ako nagpunta dito. I carefully sat on my place sa bed at natanaw ko agad ung libro at ang polariod picture. Tinanaw ko si Ara at nakapikit parin siya kaya tumayo ako. Medyo makirot pero hindi na ganon kasakit katulad ng kanina. Kinuha ko sa lamesa ang picture. Mukang hindi pa nya iyon nakita kasi huindi nagalaw sa pwesto nila. Saan kaya nanggaling si Ara? Baka nasasulok lang siya nung dorm at naging exaggerated lang ako kaya hindi ko nakita. I heard my stomach rubbled hindi pa pala ako kumakain kaya nagpadeliver na ako ng pizza. Unti unti ako lumapit kay Ara at umupo sa tabi niya.