In The Professor's Shadow

Chapter 9

"Don't get involve to things that is not under your control because even a small step can ruin everything."

Jasmine

"Good morning dad." Bati ko kay dad nang maabutan ko ito sa kusina at umiinom ng kape habang may binabasang libro.

"Good morning hija." Bati niya sa akin. Lumapit ako sa refrigerator at kumuha ng apple.

"Would you mind to explain on why you are absent for two days?"Tanong niya sa akin nang umupo ako.

"I was sick and also I visited mom in the cemetery." Pagsisinungaling ko.Lagi kasi siyang wala sa bahay kaya ayos lang.

"Did you go and see a doctor? Or drink a medicine?" Dad asked worriedly. I feel guilt for lying when I saw the reaction of dad.

"I am fine now dad." Sagot ko sa kaniya at ngumiti para panindigan ang sinabi ko.

"Why did you go to the cemetery?" He asked and I can see that he is curious. Did he forget that mom's birthday will be three days from now.

"I visited mom." Sagot ko sa kaniya. I went their to calm everything inside me.

Naputol ang usapan namin dahil dumating na sila Tita Helena."Morning hon!" Bati ni tita kay dad at hinalikan ito sa pisngi.

"Morning hija." Bati niya sa akin nang makita ako kaya binati ko pabalik.Binati rin ako nila Aicee at Zsofia.

Pagkatapos namin na kumain ay sinundo na namin si Adrian at inihatid si Aicee.

"Officer pala kayong dalawa sa school." Panimula ko sa usapan kasi ang tahimik sa loob ng sasakyan.

"Oo." Sagot ni Zsofia.

"What makes you run as an officer?" Tanong ko sa kaniya.

"I have a scholarship and one of the requirements is to serve the university. Our scholarship adviser inspired and pushed me to become an officer." Sagot niya sa akin. What makes me wonder if she loves being an officer now.

"Ikaw, gusto mo ba maging officer?" Tanong ko sa kaniya. Tahimik saglit, bago siya sumagot.

"Habang tumatagal ay nagugustuhan ko naman kasi natututo ako." Sagot niya. She have a point, we learn during the process.

"Ikaw Adrian?" Tanong ko at tiningnan siya gamit ang front mirror kasi kanina pa siya tahimik.

Napansin kong parang ang lalim ng iniisip niya."Ano iyon?" Tanong niya. Ano kaya ang tumatakbo na naman sa isipan niya.

"Nandito na pala tayo. Save your answer for tomorrow." Sabi ko at dahan-dahan sana na magpark kaso biglang may umagaw sa linya ko.

"Naghahanap ba iyon ng disgrasya?" Tanong ko at naghanap ng ibang space. Kilala ko ang may-ari ng sasakyan na iyon, umagang-umaga.

"You're slow naagawan ka tuloy." Salubong ni Riza nang makababa na kami. Lagi niya nalang sinisira ang umaga ko.

"Oh? Kasama mo pala ang dalawang officers ng school, sipsip lang?" She added nang makita ang mga kasama ko.

I just rolled my eyes and look at her."I'm sorry but they are close to me even when I didn't enroll in this school at may lahi ka palang mang-aagaw. Ikaw ata ang sipsip, sumisipsip ng hindi sa iyo." Sabi ko at tinaasan siya ng kilay.

"What did you just say?" She asked while irritation is visible in her face. Tahimik lang ang mga kasama niya at mukhang nagaalala ang isa sa kanila.

"Ikaw pala itong slow eh hindi agad makaintindi. Mang-aagaw na nga slow pa." Sagot ko sa kaniya. Let her taste her own medicine.