In The Professor's Shadow

Chapter 27

Jasmine

"Dinala mo pa talaga dito sa lamay ni tita iyang babae mo." Galit na sabi ni tita Jean at parang bulkan na sasabog.Nag-uusap kami nang biglang sumalubong si Tita Jean ng ganoong mga salita mabuti nalang at nasa loob si Aicee kasama si manang.

"Stop that Jean. Hindi ko siya babae, she is my fiance so respect her." Pagtanggol ni dad kay tita Helena.

Sarkastikong ngumiti si tita Jean pero biglang naging seryoso ulit ang kaniyang mukha."Really? Pinatira mo pa talaga sila sa bahay niyo habang kasama ang anak mo. I can't believe this, did you ever consider your daughter's feelings? Baka sarili mo nalang na kaligayan ang iniisip mo." Galit na sabi ni tita Jean. I notice the eyes of tita Helena, it's sad.

I know that tita Jean is in range pero huwag sa lamay ni lola, nakakawalang respeto."Ikaw naman babae ka, kilala kita. Diba ikaw iyung asawa ng kapatid ng kaibigan ko? Dapat ay nasa kulungan ka mamamatay tao." Galit na sabi nito at akmang sasampalin si tita Helena pero humarang ako.

Dapat ay sinalo ko nalang gamit ang kamay ko hindi ang mukha.Naramdaman ko ang kamay ni Tita Jean na humawak sa akin."I'm sorry hija." Gulat at hingi ni Tita Jean ng tawad. I know that she didn't mean to slap me, I know her pero this is not the right time to argue.

"Tita huwag pong ganito,nandito tayo sa lamay ni lola at wala sa kung saan para magsalita at gumawa po kayo ng eksena. Nakakabastos po kasi at pwede naman po na pag-usapan iyan sa loob." Seryoso ngunit kalmadong sabi ko ng makabawi ako sa sampal niya.

"Watch your words Jean. Subukan mo pang idampi iyang kamay mo sa kanila at kakalimutan kong kapatid ka ng aking yumaong asawa. Baka ano pang magawa ko sa iyo." May awtoridad na sabi ni dad kay tita Jean. The two family has never been in a good term after what happened to mama.

"I can't believe you, David." Galit niyang saad at tumingin sa akin kaya tumango ako saka sila umalis.

Lumingon ako at nakita si Zsofia na sari-saring emosyon ang pinapahiwatig ng kaniyang mata. Nakita kong linapitan ni dad si tita Helena and comforted her. I just laugh sarcastically in my mind, why would he come near me? I am fine like he always assume.

"Are you okay?" Adrian asked me at maya-maya ay lumapit na rin sa akin sila Shea.

Hinawakan ako ni Shea sa braso."I am fine." Sagot ko kahit iba ang tunay kong nararamdaman.

"Magpahinga na kayo, just call me if you need something." Sabi ko sa kanila at alam kong kuha nila ang nais kong ipahiwatig kaya pumunta na sila sa loob. Hinanap ng mga mata ko si Zsofia.

Naglakad-lakad ako hanggang sa makita ko siya sa likod ng bahay."Nandito ka pala." Sabi ko at umupo sa tabi niya pero hindi siya umimik.

"I'm sorry about what happened earlier.I hope it will not affect something and get ruined." Mahinang sambit ko habang nakatingin sa harapan.

Napansin ko ang mapait na ngiti niya."Totoo naman ang mga sinabi niya." Malungkot na sabi ni Zsofia.

Inakbayan ko siya saka hinaplos ang braso."I don't know what happened but I believe that your mother is a good woman. I see how she cares for you and dad." Sabi ko kay Zsofia. I would just laugh how stupid I am for pretending and comforting others rather than myself.

"Mom loves us that she even killed for us." Panimulang kwento ni Zsofia. Instead of thinking negatively, I listen to her. "Mom was harassed and abused by our own father. The time that she cannot take it anymore dahil pati kami ay dinadamay na ni papa ay lumaban ito at aksidente niya itong natulak kaya nahulog sa hagdanan."

I was shock on what she said."I'm sorry to hear that." Sabi ko sa kaniya. I don't know but that didn't change what I feel and how I see them.

"I am so happy seeing mom having the love and care that she deserves from your dad." Sabi niya at ngumiti. "Ngunit may mga nasisira."