Chapter 40

84 5 0
                                        

Jasmine

Please be here as soon as possible. I feel like dying for the pass two days. I don't want to lose hope because I know that they will find me.

"Stop what you're doing, you're just hurting yourself." Rinig kong boses ni Kiglen pero hindi ako nakinig at pilit kumakawala sa tali kahit nasusugatan ang kamay ko. I wanna get out from here.

"You're really a hardheaded person." Sabi niya at lumapit sa akin.

Inilayo ko ang sarili ko nang lumapit siya."Stay away from me." Seryosong sabi ko habang matalim siyang tiningnan. Bumuntonghininga lang siya at lumayo ng kaunti sa akin. Ayoko siyang makita o makausap,mali ako ng tinayaan na tao. Akala ko ay iba siya kay Mr. Laurier pero nagkamali ako.

"Alam mo ang totoong kulay ni Mr. Laurier but still you sided with him. I thought you're different,what would I expect? You're their faithful servant,his shadow perhaps. I just did what is right. Pinatay niya ang mama ko Kiglen harap-harapan. Ngayon sinisira niya ulit kami." Sabi ko at pinipigil ang luha. He just stare at me like what I have said is nothing to him.

Kiglen suddenly changed. His words are like Mr. Laurier, it's just a sweet poison."What we did is to let you taste your own medicines." Sagot niya sa akin. Anong klaseng mga tao sila? I can't tolerate it.

"Totoo lahat ng pinakita ko sa inyo. I never treated you as a thing that I am going to use. Kahit may misyon ako ay may puso rin naman ako Kiglen. Tell me, is everything that you did and showed me is true or not?" I asked, hoping for something. He said that I should trust him no matter what and he loves me but this is my only hope, if he will deny it then I should consider him as my enemy.

"What do you think?" He asked and his eyes doesn't show any emotions.

"My mind tells me that everything is not true but my heart tell me it is genuine." Sagot ko sa kaniya. Naglakad siya palapit sa akin at nakipagtitigan.

"Don't let your heart deceive you Jasmine. Diyan ka mahina, emosyon mo ang inuuna mo kaysa sa utak mo." Sabi niya which struck me. Just great.

"Yeah you're right. But atleast I have a heart that I use despite of everything. Hindi tulad ninyo. Mahina nga ako pero not as what you think." Sagot ko at hindi inaalis ang titig sa kaniya. Nakuha ko na ang sagot ko.

Maya-maya ay nagulat ako dahil sa sunod-sunod na putok ng baril.

"They're here." Sabi ni Kiglen at ngumisi.

"Don't you dare hurt them." Banta ko sa kaniya. Huwag ang mga kaibigan ko, not my family.

"Huwag mo akong bantaan kung wala kang laban." Sabi niya sa akin.

"Who told you?" Tanong ko at mabilis na inuntog ang ulo ko sa kaniya. Biglang bumukas ang pintuan at niluwa nito sila Adrian.

"Don't move or you're dead." Sabi ni Shea at tinutukan si Kiglen.

Lumapit sa akin si Lorraine at tinanggal ang nakatali sa kamay ko.

"I hope our paths will never cross again but if it happens, my heart is a metal that I can kill you. I am not that weak as you know me. I regret everything that we had." Sabi ko kay Kiglen bago siya hampasin ni Shea.

"Bakit mo ginawa iyon?" Tanong ko kay Shea at pinulsuhan si Kiglen.

"Chill ka lang hindi siya mamamatay dahil lang sa hampas. Noong ikaw nga nahampas, buhay ka pa naman hanggang ngayon." Sabi niya at tinaas ang dalawang kamay na parang susuko.

"Pwede naman natin siyang itali." Sabi ko sa kaniya.

"Akala ko ba never cross our paths? May pa I will kill you ka pa." Asar ni Crenton. "Malambot pa rin naman." Dugtong niya at tumawa kaya sinamaan ko nalang ng tingin.

In The Professor's ShadowTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon