UNKNOWN PRINCESS (Completed)

Chapter 36

Aubrey's Pov

Hindi ko alam kung bakit tumulo ang luha ko hindi dahil sa nasaktan ako ,hindi dahil sa naawa ako sa kanila. May isang bagay na gusto kong gawin , ang tulungan ang diyos at diyosa. Hindi ko man makikita ng klaro ang buong sitwasyon nila. Malabo man ang mga imahe ngunit parang may nagtulak sa akin na tutulungan ko sila. Unti unting naglalaho ang aking pakpak at sugat.

"Aubrey", pukaw na tawag ni Janissa

Nakita kong nanginginig na si Jade habang nakapikit ang mga mata kaya inangat ko ang katawan nito. Sumigaw pa si Jaya pero pinalibutan ko na ito ng berdeng liwanang mula sa aking kamay kasabay ng pagbagsak nito sa sofa. Nakapikit si Jade dahil alam kong nakatulog ito sa gamot na binigay ko. Napaupo ako sa kabilang sofa at natulala sa mga nangyari. Hindi ko alam kung ano ang pinahiwatig ni Jade. There is something message na dapat kong intindihin. Ginulo ko na lamang ang buhok ko sa frustration.

"Aubrey you need to control yourself", payo ni Jaya

"I can control myself", mariin kong saad

"Look anong ginawa mo muntik mo nang patayin kapatid ko", sigaw nito sa akin

"I can do everything I want ! Kaya din kitang patayin Jaya so stop blabbering!",sigaw ko sa kanya

"You're merciless, you're a monster !", sigaw nito bago umalis

"Can you just please give me a time to think!", umiiyak kong sigaw

"Stop it", pigil ni Jake

"What?", nagtatakang tanong ko sa kanya

"Don't pretend Aubrey walang masama kung minsan ay maging mahina. Walang masama kung iiyak ka sa sakit, poot, galit, at iba pa. Walang may alam sa emosyon mo pero walang masama kung mag share ka sa amin. Pamilya mo kami Aubrey ,hindi kami ibang tao. You came back on your old self. How about us? Where's Aire? Where is the good side of yours? Alam ko na sa kabila nang pinakita mo, alam ko na may dahilan ka so please Aubrey open up, we are all here to listen and comfort you. Tama na ang pagpapanggap  na okay ka.", nagsumamong saad ni Jake

He told me that they are my family? Ayaw kong pati sila ay madamay kapag may mangyayari. Ayaw ko nang dagdagan pa ang problema ko. The more family I have , the more problems will have. They will use them as my weakness at hindi ko hahayaan yun. I'm not Aubrey for nothing.

"Don't tell me kung ano ba ang dapat at hindi ko dapat gawin! ", sigaw ko rito bago naglaho

Bumungad sa akin ang kweba. Dumiretso ako sa loob at nakita ko si Frea na nageensayo na mag isa. Siguro umalis si Arkill.

"Where's Arkill?", tanong ko rito

"He's leaving again", mapait na ngiti niya

"It's already night bakit nageensayo kapa?", tanong ko rito

"It's already night time , bakit ka nandito?", balik niyang tanong

"I don't know", umupo ako sa bato habang tumingin sa labas ng kweba

"Bakit hindi mo alam?", tanong niya

"I don't know kung saan ako lulugar. Every area has problems. Parang gusto ko na lamang manatili sa mundo ng mga tao. Wala akong problema don, everything is well manipulated by God. He is good to everyone even though masama man o hindi ang isang nilalang. Ang hirap manatili sa mundong hindi mo alam kung ano ang gagawin mo. I'm breaking right now at hindi ko alam kung saan hahanapin ang bawat piraso", umiiyak na paliwanang ko

Umupo sa tabi ko si Frea at tumingin din siya sa labas ng kweba.

"You know what? I am a hundred years living in this world. Hanggat hindi ako tatawagin ng Diyos at diyosa na pinaglingkuran ko ay mananatili parin ako dito. I'm just waiting them to call me. But right now parang gusto ko na lamang manatili na lamang rito sa kweba kasama si Arkill. I could be happy with him. Marami akong problema sa buhay Aubrey pero nanatili parin akong matatag kaya ikaw. Be brave and standstill for the future. Walang masama kung mahina tayo minsan. If you're then rest tapos laban ulit", nakangiting payo ni Frea