ကိုယ့်ဘဝရဲ့လေပြေညင်း
ရှောင်းကျန့် ရိပေါ်ကို
ခဏလောက်ထိုင်စောင့်ခိုင်းထားလိုက်ပြီ
မြစ်ကမ်းတစ်ဖက်ကို အမြန်ပြေးလာခဲ့သည်။
သူရောက်လာတော့ သူကိုခေါင်းငြိမ်ကြတဲ့
လူတွေထဲမှ ကျိရန်ကို
ရှာလိုက်သည်။
"aww အကိုကျန့် ဒီမှာက
အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီပြီ"
ရှောင်းကျန့်သူကို
လက်ပြကာ အော်ပြောလာတဲ့
ကျိရန်အနားကို သွားလိုက်ပြီး
ကျိရန်အမေးကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အင်း"
ရှောင်းကျန့် စာတန်းလေးတွေကိုင်ထားတဲ့
လူတွေရဲ့ စာတန်းတွေကို သေချာကြည့်ပြီ
အမှားမရှိအောင် ပြင်ဆင်နေသည်။
တကယ်ကို ထူးဆန်းပါဘိ။
စာမေးပွဲမဖြေခင် စာကို
အတက်နိုင်ဆုံးနဲ့အကောင်းဆုံးလုပ်နေရတာလို
ချစ်ခွင့်ပန်တာနဲ့က
ခပ်ဆင်ဆင်ဖြစ်နေတာမို့
ရှောင်းကျန့် ရယ်ချင်မိပါသေးသည်။
တကယ်တော့ ရှောင်းကျန့်ဆိုတဲ့သူက
စာမေးပွဲကိုတောင်
အဲလောက်အရေးထားတာမှာမဟုတ်ပဲ။
စာမေးပွဲဆိုရင်တောင် စာမေးပွဲနီးမှ
ဖင်ကုန်ပြီး အော်ကျက်တာလေ။
ရိပေါ်ရဲ့ အဖြေကို ရဖို့ကတော့
နီးမှ စဥ်းစားတာမဟုတ်ပါဘူး။
မနီးခင်တည်းက စဥ်းစားနေခဲ့တာ။
Parisကို ထွက်လာခဲ့ဆိုတာကလည်း
အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုနဲ့
ရိပေါ်ကို proposeလုပ်ဖို့အတွက်
ရည်မှန်းပြီးပဲ
လာခဲ့တာပါ။
"aww အကိုကျန့် ကျွန်တော်တော့
မလိုက်တော့ဘူး ချိန်းထားတာရှိလို့"
ပြုံးပြုံးနဲ့ပြောလာတဲ့ ကျိရန်ကို
ရှောင်းကျန့် ခေါင်းတစ်ချက်
ရိုက်လိုက်သည်။
ဒီကောင်လေးနဲ့တော့~
ကြည့်ရတာတော့ သူကောင်လေးနဲ့
ချိန်းထားတဲ့ပုံပဲ။
"ဘာလဲ.? ဟိုကောင်လေးစုတ်လေးနဲ့
ချိန်းထားတာမဟုတ်လား.?"
သူပြောတော့ ကျိရန်က
ပြုံးပြုံးနဲ့ သူကို ပြန်ပြောလာသည်။
"အကိုကျန့်ကဗျ ဘယ်ကကောင်စုတ်လေးရမလဲ.?
ဟောက်ရွမ်းပါဗျ"
"ဟုတ်ပါပြီ သွားလေ"
YOU ARE READING
ကိုယ့်ဘဝရဲ့လေပြေညင်း
Romanceမင်းရဲ့အနံအသက်လေးက အစ လေထဲမှာပျံလွင်မှု မရှိအောင် ကိုယ့်ရင်ဘက်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားချင်မိတယ်။ မုန်တိုင်းပြီးရင်လာတဲ့ သက်တံလေးလို့ မင်းရဲ့အပြုံးက ကိုယ့်ကိုခွန်းအားတွေ ပေးတယ်။ မင်းလေးဆိုတဲ့အရာက ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ နှလုံးသားရဲ့ပိုင်ရှင်ပဲ။...
