ကိုယ့်ဘဝရဲ့လေပြေညင်း
ရိပေါ် လျှိုဟန်ချင်ကို ခေါင်းညိမ့်ပြပြီ
computerကိုပြန်ကြည့်နေလိုက်သည်။
ဟန်ချင်သူမကို မကြည့်တော့ပဲ
computerကိုပဲခေါင်းငိုက်စိုက်ကြည့်နေတဲ့
ရိပေါ်ကြောင့် စိတ်တိုကာ
သူမထိုင်ခုံမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တော့သည်။
တီ....တီ...
ရိပေါ် ဖုန်းလာသံကြောင့်
ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
"Hello Xiaocompanyကပါဗျ!"
"aww ဟုတ်ကဲ့ အဖျားက
တအားဆိုးနေလို့လားဗျ.!"
"aww ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ ကျွန်တော်ရုံးဆင်းချိန်ကျရင်
ဝင်လာခဲ့ပါမယ်ဗျ"
ရိပေါ် သက်ပြင်းသာချပြီး ခုံမှာ
ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ဖျားနေလို့ companyကို
ကျန့်ကောက မလာတော့ဘူးဆိုပဲ။
အဖျားများ တအားကြီးတက်နေလို့လား.?
ရိပေါ် တွေးနေရင်းနဲ့ စိတ်ပူလာမိသည်။
ရိပေါ် မနက်ခင်းက
ကျန့်ကောအတွက် ဝယ်လာတဲ့
american coffeeဘူးလေးကို
ကြည့်ပြီး မျက်ရည်ကဝဲချင်သလို
ဖြစ်နေမိသည်။
ဘာကြောင့် မျက်ရည်က
ဝဲချင်နေပါလိမ့်။
"ရိပေါ် ရိပေါ်!!"
"ဟာ.!"
ရိပေါ် သူလက်ကိုလာကိုင်တဲ့
လျှိုဟန်ချင်ကြောင့် လန့်ကာ
သူမလက်ကို အသာဖယ်လိုက်သည်။
"ဟန်ချင်က ခေါ်နေတာကြာပြီ
ရိပေါ်က ပြန်မထူးလို့ပါ"
"aww တောင်းပန်ပါတယ် ဘာပြောမလို့လဲဗျ"
"ဟို ဟို.. ဟန်ချင်ကို ရိပေါ်ရဲ့
weiboအကောက်လေးပေးလို့ရလားဟင်.?"
ဟန်ချင်လုံးဝကိုတစ်ခါမှ မစဥ်းစားဖူးတဲ့အခြေအနေမျိုးပါ။
အရင်ကဆို သူဘယ်ယောကျာ်းလေးကိုမှ
စပြီး weiboအကောက်မတောင်းဖူးဘူး။
ပြီးတော့ ဘယ်ယောကျာ်းလေးနဲ့ပဲ
စကားပြောပြော လေးမနေတက်တဲ့
သူမရဲ့စိတ်တွေဟာ ရိပေါ်နဲ့ကျတော့
အားလုံးကပြောင်းပြန်တွေဖြစ်နေတယ်။
ရိပေါ်က သူမကိုပြုံးပြပြီး
ရိပေါ်ရဲ့weiboအကာက်ကို သူမကို
ပေးထားတာကြောင့် ဟန်ချင် စိတ်ထဲ
စိတ်ညစ်စရာကိုမရှိတော့ပါ။
YOU ARE READING
ကိုယ့်ဘဝရဲ့လေပြေညင်း
Romansaမင်းရဲ့အနံအသက်လေးက အစ လေထဲမှာပျံလွင်မှု မရှိအောင် ကိုယ့်ရင်ဘက်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားချင်မိတယ်။ မုန်တိုင်းပြီးရင်လာတဲ့ သက်တံလေးလို့ မင်းရဲ့အပြုံးက ကိုယ့်ကိုခွန်းအားတွေ ပေးတယ်။ မင်းလေးဆိုတဲ့အရာက ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ နှလုံးသားရဲ့ပိုင်ရှင်ပဲ။...
