ကိုယ့်ဘဝရဲ့လေပြေညင်း
သူနှုတ်ခမ်းပေါ် လက်ချောင်းတွေနဲ့
ပိတ်ထားတဲ့အချိန်
အတော်အတန်ကြာမှ
ကျန့်ကောဆီက စကားစလာသည်။
"မပြောပါနဲ့ ကိုယ့်ကိုက
မှားတာပါ ရိပေါ်ကို စလိုက်မိတာ"
"....."
"ကိုယ့်ကို မနေ့ကတစ်နေ့လုံးမျှော်နေတာ
ရိပေါ်ပြန်လာမလားလို့"
ထပ်မံ ဝမ်းနည်းသွားတဲ့
ပုံစံနဲ့ ကျန့်ကောကြောင့်
ရိပေါ် ဘာပြန်ပြောရမန်းမသိတော့။
"ဟို မနေ့က ကျွန်တော်မလာမိတာက
ကျန့်ကော စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှာဆိုလို့ပါ"
"ကိုယ့်ရိပေါ်ဆို ဘယ်တော့မှ
စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ဘူး
မနက်ဖြန် sunday ရုံးပိတ်ရက်မှာ
ကိုယ့်ရိပေါ်ကို 9နာရီမှာ လာခေါ်မယ် အဆင်သင့်ပြင်ထား"
ရှောင်းကျန့် ကြောင်အအလေးဖြစ်နေတဲ့
ရိပေါ်ရဲ့ ဆံပင်တွေကို
တစ်ချက်လောက် ဖွလိုက်ပြီ
ရိပေါ်ကို ပြုံးပြကာ
အိမ်ကို ပြန်လာခဲ့သည်။
ကားမောင်းထွက်သွားတာတောင်
ကောင်လေးငယ်က condoထဲကို
အခုထိမဝင်သေး ကြောင်အအပုံစံလေးနဲ့သာ
ကျန်ခဲ့သည်။
ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ ကောင်လေးရယ်~
သူဘဝထဲ ဝမ်ရိပေါ်ဆိုတဲ့
လေပြေညင်းလေးရောက်လာမယ်လို့
တစ်ခါမှမတွေးမိခဲ့တာ အမှန်ပါ။
အိမ်ပြန်ရောက်ပြီ ရှောင်းကျန့်
ရေကိုအရင်ချိုးလိုက်သည်။
ရေချိုးခန်းထဲကနေအထွက် အကျီအမြန်လဲလိုက်သည်။
တီ....တီ....
ဖုန်းလာတာကြောင့် ရှောင်းကျန့်
ဖုန်းဘေးက
နားကြပ်တစ်ခုတပ်လိုက်သည်။
"ပြော"
"ဘာ!"
"ကောင်းပြီ မင်းတို့သူကို
စောင့်ကြည့်ထားလိုက်"
ဒီလူက မဟုတ်တော့ဘူး။
ကျိရန်ရှိတဲ့ parisကို နောက်တစ်ပတ်မှာ
လိုက်သွားမှ ရတော့မယ်။
ဟင့်.....
သက်ပြင်းရှည်ကို တစ်ခါချပြီ
ရှောင်းကျန့် ဖုန်းscreenမှာ တင်ထားတဲ့
ရိပေါ်ပုံကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
YOU ARE READING
ကိုယ့်ဘဝရဲ့လေပြေညင်း
Romansaမင်းရဲ့အနံအသက်လေးက အစ လေထဲမှာပျံလွင်မှု မရှိအောင် ကိုယ့်ရင်ဘက်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားချင်မိတယ်။ မုန်တိုင်းပြီးရင်လာတဲ့ သက်တံလေးလို့ မင်းရဲ့အပြုံးက ကိုယ့်ကိုခွန်းအားတွေ ပေးတယ်။ မင်းလေးဆိုတဲ့အရာက ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်တဲ့ နှလုံးသားရဲ့ပိုင်ရှင်ပဲ။...
