උණ පත්‍ර

15

පහලොස්වෙනි දිගහැරුම

රඛිත pov

කෝ පොඩි...ඌ තමුසෙව ගෙදර තනියෙන් දාලා කොහෙද ගියේ.

එසයිමන්ට් එකක වැඩකට යාළුවෙක් හම්බවෙන්න ගියා.වැඩ ඉවර නෑ එන්න වෙන එකක් නෑ කිව්වෙ.

එහෙනම් මට තේ එකක් හදන්න කෝ බබාහ්..

ඔය..ඔය අත අරිනවා.

මම මෙතන තනියෙන් ඉන්නේ කියලා විතරයි කිව්වේ එන්න කිව්වේ නැහැ.

ඇත්තට...ඔයා දන්නවද මැණික මම කවදා හරි අපි දෙන්නාගේ වෙඩින් එක මුහුද වෙරළක ගන්නවා.ඊට පස්සේ හනිමූන් එක මුහුද මැද ගන්නවා හොඳයි නේද..

වෙන මුකුත් ආසාවල් නැද්ද.ඒක එදාට බලමුකෝ.හැබැයි එතකං ෆෙරා බබා ඔයාගේ ඔය චූටි සහෝදරයාට කියනවද මට කරදර නොකර ඉන්න කියලා.මට අනිනවා.

අනේ පුංචි ෆෙරෝන් මොනාද ඔයා මේ රෑ ඇහැරලා කරන්නේ.මම ඔයාට කියලා තියෙනවා මැනිකව දකින හැම වෙලාවෙම නැගිට ගන්න එපා කියලා.සමාවෙන්න බබා මෙයා හරි මුරණ්ඩුයි. කියන කිසි දෙයක් අහන්නේ නෑ.

තමා දෙස බලා සිටින ෆෙරෝන් දෙස බැලූ රඛිත විදුලි කේතලයේ නිමා දැමුවේ.තවත් තමාගේ හැඟීම් තමාට පාලනය කර ගැනීමට නොහැකි නිසාවෙනි සෙමින් ඔහු දෙසට හැරී ඔහුගේ ගෙල වටා තම අත යැව්වේය.

අපිට හනිමූන් එක දවසේ කාටුන් බලන්න බැරිද.

තමා එලෙස පවසනවා සමග ෆෙරෝන් තම දෙතොල් ඔහු සන්තකයට ගත් ආකාරයත්, එකිනෙකාගෙන් වෙන් නොවෙන සේ තම කාමරේට ගියේ කෙසේ දැයි ඔහුට සිතාගත නොහැක.එකිනෙකාගේ සිරුරු වසා තිබූ ඇඳුම් එකිනෙකට ගිලිහෙන විට සීතලක් නොතිබුණත් ඒ නිරුවත් සිරුරු එකිනෙක තදින් වැළඳ ගත්තේය.එකිනෙකා වෙනුවෙන්ම උපන් ඔවුහු තම පළමු ආදරය,පලමු රාත්‍රිය එසේ ගත කළහ.ඔවුන් එකිනෙකා ගෙන් නොවෙන්න රැය පහන් කළේය.