KOLEJDE BİR BURSLU

Karar

2.Bölüm

"Ne oldu?"diye sordu Alfrida merakla.

"Önemli bir şey değil."diye geçiştirdim onu.Nedense şimdi söylemek istemiyorum.

Ama Lexi yutmadı.

"Hadi ama söyle işte."

"Sizene her şeyi size söylemek zorunda mıyım?"diye çıkışıp oradan hızlıca uzaklaştım.

Of!Tam bir aptalım.Neden onlara çıkıştım ki.

Eve girince annemle konuşmadan odama çıktım ve çantamı bir kenara fırlatıp yatağın içine girdim.Yorganı kafamın üzerine kadar çektim.

Ne yapmalıyım?Bir yanda arkadaşlarım ama diğer taraftan hayatımın teklifi.

Düşüncelerimi kapının tıklanması böldü.

"Gelme"

Ama kapının açıldığını duydum.Kapıyı açan kişi geldi yatağa oturdu ve yorganı kafamdan çekti.Böylelikle gelen kişinin annem olduğunu gördüm.

"Yalnız kalmak istiyorum."dedim yorganı tekrar kafama çekmeye çalışırken.

Ve tabii annem izin vermedi.

"Ne oldu tatlım?"

"Hiçbir şey."

"Hadi tatlım"

Oflayarak yatakta oturur pozisyona geçtim ve

"Aşağıda hepimiz bir aradayken konuşsam olur mu?" diye sordum.

"O zaman aşağıya gelde anlat.Zaten şimdi yemek yiyeceğiz.Kardeşlerin okuldan döndü.Babanda bugün izinli."

Zaman şansım böylelikle sıfıra inmiş oldu.

Annem beni kollarımdan tuttu ve yataktan kaldırıp yemek masasına kadar sürükledi.

"Mary,Sally yemeğe!"diye bağırdı annem üst kata doğru.

"Geliyoruz anne"diye cevap geldi ikiz kardeşlerimden.

İki dakika sonra masadaydılar.

Yemekler yenip sıra tatlıya gelinince annem konuyu açtı.

"Hadi anlat bakalım canını sıkan şeyi.Hepimiz burdayız."

Çatalımı bırakıp ciddiyetle konuşmaya başladım

"Bana bir teklif geldi.Willes kolejinden.Onların okulunda okumam için bana tam burs ve yurt odası veriyorlarmış.Bana da bugün müdür söyledi"dedim

Annem sevinçle haykırıp üzerime atladı ve sarıldı.
Babam gülümseyip tebrik etti.
İkiz kardeşlerim yine ikizliklerini yapıp aynı anda

"Vay canına!"dediler.

Annem sakinleşip beni bıraktıktan sonra tekrar konuşmaya başladım.

"Ama o okul Chigago'da.Yani yıl boyu sizi göremeyeceğim."

"Miley.Zaten bir gün gidecektin.O zaman gelmiş.Hem bunun yarıyıl tatili filan var.Sonsuza dek ayrı kalacak değiliz ya."dedi babam.

Kardeşlerimin fikrini almak için Sally ve Mary'e dönmüştüm ama onların kendi aralarında fısıldaştıklarını gördüm.

Hadi ama!Ben burada ciddi bir şey konuşuyorum şunların yaptığına bakın.

"Ne konuşuyorsunuz siz?"diye sordum kızgınlıkla.

"Senin odanı ne yapsak diye konuşuyorduk"dedi Sally sakinlikle.Sanırım Sally.

"Fark ettiyseniz benim odam."

"Sen gidince-"

"Daha karar vermedim"

"Ne?"diyerek gözlerini pörtletti ikizler.

"Ne demek 'daha karar vermedim'?Böyle bir fırsatı geri çevirmek aptallık olur"dedi ikizlerden biri.

Bakışlarımı anneme ve babama çevirip

"Ama Lexi ve Alfrida var.Eğer gidersem onları bıraktığım için bana çok kızarlar."

"Tatlım.Hayatının fırsatında yoluna taş koyacaklarsa onlar gerçek arkadaş değilmiş derim.Hem onlarla konustun mu?"dedi annem.

"Hayır"

"Ee!Git bir konuş bakalım.Belki kızmazlar."

Babama baktığımda onaylarcasına başını salladı.

Onlardan aldığım gazla odama fırlayıp telefonumu aldım.

Lexi'yi mi arasam Alfrida'yı mı?Alfrida'yı arayayım.O daha yumuşak yüzlü.Çabuk affeder.

Çalıyor...Çalıyor...Açtı!

"Alfrida,merhaba"

"Ne oldu Miley?"

Gerçekten kırmışım.

"Lexi'yi al her zaman buluştuğumuz cafeye gel.Size söylemem gereken şeyler var."

"En son hatırladığıma göre söylemek istemiyordun"dedi iğneleyerek.

"Tamam.Özür dilerim.Orada anlatacağım.Lütfen!"

"Tamam.Ama Lexi sana çok kırgın.Gelir mi bilmem?"

"Lütfen!Sen onu ikna edersin."

"Tamam.Getirmeye çalışırım."

"Harikasın Alfrida"dedim sevinçle ve telefonu kapattım.

***

Nerde kaldı bunlar?Yoksa gelmeyecekler mi?Neden gelmesinler ki?Neden olacak onları kırdığım için.

Endişeyle beklerken sokağın köşesinden Alfrida ve peşinden sürüklediği Lexi göründü.Yanıma gelince ayağa kalkıp Alfrida'ya sarıldım.Lexi'ye sarılmak için hamle yaptım ama o sarılmak yerine sandalyeye oturdu.Ona üzgünce bakıp Alfrida'yla beraber oturdum.

"Anlat bakalım.Müdür sana ne dedi?"dedi Alfrida.

"Anlatacağım"dedim Lexi'ye bakarak.

Ama o benden başka heryere bakıyor.

Müdürün söylediklerini ve korkularımı tek tek anlattım.Ben anlattıkça Lexi'nin kırgınlığı yerini meraka bıraktı.

"Ne yani?Tüm olay bu muydu?"dedi Lexi gözlerini devirerek.

"Gitsem bana kızmaz mısınız?"

"Elbette ki hayır.Bu harika bir fırsat.Telefonla filan görüşürüz.Hem bunun yarıyıl tatili filan var."dedi Alfrida.

Tam rahatlamanın keyfine varacakken yanımıza gelen Ellie bunu bozdu.

"Ne oldu Miley?Yoksa müdür sana yılın inek ödülünü verdide onu mu kutluyorsunuz?"dedi ve güldü yanındaki yardakçısıyla.

"Sanane!"dedik Lexi,Alfrida ve ben koro gibi.

Ellie yüzünü buruşturup yardakçısıyla beraber gitti ve bizde önümüze döndük.