Coffee [bl]

part 17 ( uni/z) End

_______________

ကိုယ်ချစ်တဲ့သူက သက်ရှိလူသားအနေနဲ့မရှိတော့တဲ့အခါ ဘယ်လိုခံစားရမလဲ။တွေးကြည့်ရုံတဲ့ သိလောက်ပါတယ် ရင်ထဲမွန်းကြပ်ပြီး ဘယ်လိုတွေစို့နင့်နေမလဲ ဘယ်သူကရော ဒီလိုဖြစ်ချင်ပါ့မလဲ

မင်းက လိပ်ပြာလေးနဲ့ သိပ်တူတယ်ဇင်းဒြာ
မင်းအနားကို ကိုယ်ကစရောက်လာခဲ့ပေမယ့်
လိပ်ပြာက ကိုယ်ဖြစ်မနေပဲ မင်းကလိပ်ပြာ
လေးဖြစ်နေတယ် မရယ်ရဘူးလား။ မင်းက
အပြောလည်း ကောင်းတယ် "တစ်သက်လုံး"
အတူရှိသွားမယ် ဆိုတဲ့စကားလေးက အပြော
ကောင်းလို့ပြောခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ပြီး ကိုယ့်ဘေး
မှာ တစ်စိုးတစိမှာ မနေချင်ခဲ့ဘူးမလား။

ကိုယ်မနမ်းလိုက်ရတဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးလေးတွေ။
တစ်ဖွဖွမပြောမိလိုက်တဲ့ "ချစ်တယ်"ဆိုတဲ့
စကားတွေ။ မင်းကိုဆေးရအောင်ကုမယ်လို့ရည်
ရွယ်ထားခဲ့တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ။ ချစ်ခြင်း
မေတ္တာဆိုတဲ့အရာက အေးချမ်းရင် ကိုယ့်အတွက်တော့မဟုတ်ဘူးထင်တယ် ကောင်လေးရယ်။

___________________

အမဲရောင် ဝတ်စုံများနှင့် လူတွေအများက မတ်တပ်ရပ်ကာ ငိုသူကငို မျက်နှာညိုးငယ်သူက ညိုးငယ်လို့ပင် မိုးသားတို့ဟာလည်း ယနေ့မှအုပ်ဆိုင်
ကာ လွမ်းခြင်းတို့ကို ပီသအောင်ပုံဖော်နေသလို။

ငိုနေတဲ့ရတိ ရဲ့လက်ကို ရစ်တ်က ဆုပ်ကိုင်ပေးထားကာ သူပါမျက်ရည်ခိုးကျနေရသည်။အဖြစ်
အပျက်တွေက ရုတ်တရက်ဆန်လွန်းတာကြောင့်
မယုံကြည်နိုင်အောင်။

မိုးရွာမည် ဆိုးကာ ပညာက ခွန်းဓနရှင် ကိုထီးဆောင်ပေးထားရသည် ။ ကိုဓနရဲ့ ညိုးငယ်တဲ့မျက်ဝန်းတွေ မှိုင်ထွေတဲ့ပုံစံမျိုး အဘယ်မှမမြင်ဖူးခဲ့။

ဘုန်းတော်ကြီးဟာလည်း သက်ရှိထင်ရှား မရှိတော့တဲ့ ကောင်လေးကို ဤနေရာဟာ သင်နဲ့
မသက်‌ဆိုင်တော့ကြောင်း ရက်စက်စွာပြောနေသယောင်။

" ကိုဓန ငိုချလိုက်ပါဗျာ "

ကရဇ်ပြောသံကို တုန့်ပြန်သံမလား အံကိုတင်းတင်းကြိတ် ထားသည်မှာအထင်းသား။မြင့်ပန်းခေတ်သည်အရင်က ဇင်းဒြာကို ကြည့်မရခဲ့သော်‌လည်း ယခုလို အကြောင်းစုံသိခဲ့ရတော့သူပါစိတ်မကောင်း၍ မျက်ရည်ကျရသည်။