ThE LaSt ChApTeR <slow update>

07.

"හෙලෝ ආශික්ය මං ඔයාට කෝල් කරන්නමයි හිටියේ දැන් ඔයා ගෙදරටම ආව එකෙ අපිට ඒ ගැන මෙහෙදිම කතා කරගන්න පුලුවන්"

"එහෙමද? එහෙනං මං ආවෙ හරිම වෙලාවෙ."

"ඔව් ඇත්තටම යං එන්න ඇතුලට ගිහින් කතා කරමු ..එතකොට ඔයාගෙ ඩ්රයිවර්?"

"එයා වාහනෙ ඇතුලෙ ඉදියි .ඒ ගැන කලබල වෙන්න එපා"

ලාල් චන්ද්‍රසිරි තට්ටු දෙකෙ තනි සුදු බිත්ති තිබ්බ ගෙදර ප්‍රදාන දොර ලග වම් පැත්තට වෙන්න ලී පතුරක කැටයම් කරලා තිබ්බෙ එහෙම.වෙන කවුරුත් නෙමෙ රාගික රැයවල් චිත්‍රපටියේ අධ්‍යක්ෂකතුමා .ඔව් නීල් චිත්‍රපටිය කීවත් වැරදි නෑ.කටපුරා හිනා වෙලා පිලිගත්තට මොකද නොහිතපු වේලාවක මාව උගෙ ගේ ඉස්සරහ දිස් වෙද්දී ඒ ඇස් ගැස්සුනා මං මගෙ ඇස් දෙකෙන්ම දැක්කා .මං ආසම ඒ විදිහට එන්න කාටවත් නොකියම ඒවෙලෙම ඌව සප්රයිස් කරන්න.මෙවන් ඌ වාහනෙ ඉදියි නොකීවට මං දැක්කා ඌ මේ පැත්ත සැරෙන් සැරේ බලනවා.ඒත් උබට මෙතන තහංචි තැනක් මේ සීමාව පයින්න උබට බෑ කොච්චර විශ්වාස කෙරුව උනත් සමහර කාරනාවලදී මං මාවවත් විශ්වාස කරන්නැති කොට උබව විශ්වාස කරයි කියලා උබ හිතනවද බං .නෑ උබ එච්චර මොඩ වෙන්න විදිහක් ඇත්තෙම නෑ .මං ආවා ඌ දිහා එක පාරක් බලලා අධ්‍යක්ෂකතුමා එක්කම ගේ ඇතුලට ගියා .

"ආශික්ය ලන්ච් ටයිම් එක හින්දා ලන්ච් අරගෙනම යමු නේද"

"එපා මං කෑවා මං ආපු කාරනාව කෙලින්ම කියන්නං අධ්‍යක්ෂකතුමා..."

"ආශික්ය කියන්න හදන්නෙ වැඩෙ කැන්සල් කරනවා කියලනං ඒක කරන්න බෑ කියලා මං කලින්ම කීවනෙ"

"හහ්! මිස්ටර් චන්ද්‍රසිරි ඔයා මං ගැන තාම හරියට දන්නෑ මං වචනයක් දුන්නාං මං ඒක ගැන හොදට හිතලා බලලා තමා වචනෙ දෙන්නෙ ආපිට ගැනිලි නෑ ඕකෙ. ඒ හින්දා ඒ ගැන කලබල වෙන්න එපා"

"එහෙනං ආශික්යට කියන්න තියනවා කීවෙ මොකක්ද?"

"මං කෙලින්ම කතාවට එන්ටර් වෙන්නං මිස්ටර් චන්ද්‍රසිරි .මට කොන්දේසි වගයක් තියෙනවා ඒවට එකගනං විතරයි මං මේකට අත ගහන්නෙ"

"කොන්දේසි ? මොන?"

ආයෙමත් ආයෙමත් ඇස් ගැස්සුනා.කොන්දේසි ඔව් මට උබට කොන්දේසි දාන්නම වෙනවා.උබට එහෙම ලේසියෙන් සෙල්ලම ඉවර කරන්න දෙන්න බෑනේ එහෙම නේද ? සොෆාවේ කකුලක් පිට කකුලක් දාන් උන්න මම තනිකෙලින් පුටුවෙ ඇදි දෙක දෙපැත්තෙ අත් දෙක තියාගෙන ඇස් දිහාම බලාගෙන කතා කරා.