"මේ තේක බීලා හිටියනං"
"හ්ම් ඔහොම තියන්න නැන්දේ මං බොන්නං"
"මොනවද අපේ මහත්තයා කියන්නෙ? ...මහත්තයා මගෙ කුසින් නොයිපදුනාට මගෙ දරුවා වගේ පුතෙ ...මං වියදං කරන්නං පුතාට පුලුවන්නං මේ අවනඩුව විසදපල්ලාකෝ"
"හ්ම් කාරනේ හිතනවට වඩා බරපතලයි කියලා මං නැන්දට කියන්න ඕනෙ නෑනෙ ...මං නැන්දා නිසා මිසක් මේ වගේ නඩුවලට අත ගහන කෙනෙක්නං නෙමෙ ඕන් ...හැබැයි මිස්ටර් වර්ණකුලසූරිය මං මගෙ උපරිම උත්සහය ගන්නවා මේ නඩුව ඔබතුමාට සාධාරණයක් වෙන විදිහට ඉවර කරන්න...ඒක කරන්න මට තනියම බෑ ඔයා මට හැමදේම ...සිද්ධ උනු ඇත්තම සිද්ධිය මට කිව්වොත් තමා මට ඔයාට උදව් කරන්න පුලවන්"
"මං දන්නවා ...මට කිසිම දෙයක් හංගන්න නෑ ...ඔයා අහන ඕනෙ දේකට මං උත්තර බදින්න ලෑස්තියි"
අහන හැමදේටම උපතේ ඉදලා අද දක්වා මගෙන් හාර හාර ඇහුව ප්රශ්න අස්සෙ මං හිර වෙලා අමු අමුවෙම අමතක කරන්න හදපු සිද්දි එක පෙලට චිත්රයක් වගේ ආපහු ආපහු මගෙ ඔලුව ඇතුලෙ මැවි මැවි පෙනුනා....පැයක් දෙකක් නෑ සමහරවිට පැය පහක් දෙයියනේ මං දන්නෑ මට තේරුන්නෑ මං ඔහෙ කියාගෙන ගියා ....ඒ අස්සෙන් ලෝයර් ඇහුව හරස් ප්රශ්නවලට හිරිකිත නැතුවම උත්තර බැන්දේ කරන්න පුලුවන් ඔක්කොම බලු වැඩ කරාට පස්සෙත් තවත් හංගන් ඉන්න තරං මට ශක්තියෙන් අංශුවක තරං ඉඩක්වත් තිබ්බෙ නැති නිසා ....
"හරි එහෙනං නැන්දෙ මං ගිහින් එන්නං ...මට මේ කේස් එක ගැන තව වැඩි දුර විස්තර හොයන්නත් තියෙනවා"
"අනේ පුතෙ මං හිතන් උන්නෙ රෑට භත් ටිකක් කාලාම යයි කියලා ... මං බත් ඩිංගක් ලිප තියලා ආවෙත් විගහට සම්බෝලයක් අබරලා සෝයාමීට් ටිකක් හදලා ගන්නංකෝ ටිකක් හිටපංකෝ බං මොකදෑ ඔය හැටි හදිස්සි"
"අනේ අද බෑ නැන්දෙ මං මේ වෙනින් ගමනකුත් යන ගමන් ආවේ ...වෙන දවසක එන්නංකෝ නැන්දගෙන් බත් කටක් කාලා යන්න...මං ගිහින් එන්නං නැන්දේ එහෙනං"
"අනේ මයෙ පුතාට තුනුරුවනෙ සරණයි...කොහෙද ඉතින් හදිස්සියනෙ නැත්තං අගෙට රෑට බත් ඩිංගක් කාලා යන්ඩ තිබ්බනෙ යසට"
YOU ARE READING
ThE LaSt ChApTeR <slow update>
Non-Fiction"එයාලට මාව රූකඩයක් වගේද මෙවන්" මම ගොලු උනා . ඇගෙ එක නූල් පොටක් නැතුව උන්න නිරුවතක් ඉදිරියෙ මං මාවම හෙව්වා! "ඔයා මොනාද ආදරේ ගැන දන්නේ ? එහෙම දේවල් ඔයාගෙ ලෝකෙ ඇති ඒත් මගෙ ලෝකෙට නෑ" "තමුසේ මාව කෑවා අයිසේ ! තමුසෙට මං සාප කරනවා මකබෑවිලා පලයන් මෙතනින්" එය...
