"මං ආයෙම කොලබ යනවා"
ගෙයි ඉස්සරහ මිදුලෙ ඉදන් ඔහෙ අහස දිහා බලන් ඉදපු ඒ ඇස් මගෙ ඇස්වලට ගෑටුවෙ ඒ හිතෙ ප්රශ්න පත්තරයක් අහන්න තියෙද්දි කියලා මං දන්නවා ...ඒත් මං ඉස්සර උන්නෑ ඌටම ඒ ප්රශ්න පත්තරෙ දිග අරින්ඩ දිලා මං දොරෙ උලුවස්සට හේත්තු වෙලා ඒ ඇස්වල ආයෙම අතරමං වුනා...
"හ්ම් "
පුදුම වෙන්න දෙයක් නෑ මට ඒ දීපු උත්තරෙ ...මං හිනා උනා හිතෙ තිබ්බ වේදනාවෙන් මිරිකෙන ගමන් මං හිනාවක් තිබ්බා...
"එච්චරද උබට මට කියන්න තියෙන්නෙ මෙවන්?"
"ම්ම්ම්"
එතනින් අපේ සංවාදයක් නොවුන සංවාදෙට විනාඩි ගානකට තිත තිබ්බෙ ආයෙම මෙවන් අහසෙ තරු ගනින්න වෙර දරද්දී...
"ගෙදර යන්න දැන් රෑ වෙලා "
"ඇයි උබට බයයිද මාත් එක්ක ඉන්න"
"එහෙම නෑ ලීලා බලන් ඇති දැන් යන්න"
මං ආපිට උත්තර දෙන්න මහන්සි උන්නෑ ..මට මහන්සියි දරුවා එක්ක ඔට්ටු වෙලා ආපිට වාද කරන්ඩ තරං මට වාරු තිබ්බෙ නෑ ...උබෙ අන්තිම තීරනේ ඒකනං මං යන්නං හැබැයි උබට ඕනෙ වෙලාවක මට අඩගහපං මං එතන ඉදිවි ...දරු පැටියා නිදි කාමරෙට ඔලුව දාලා ලීලා දීලා ගියපු ටෝච් එකත් අරගෙන ආපිට මිදුලට බැහැපු මම දැක්කෙ තාමත් තරු ගනින එයාව ...මට බාදා කරන්න ඕනෙ උන්නෑ ඒත් මට කියන්න ඕනෙ උනා ...මං යන වග නෑ ගිහින් ආපිට එන වග...
"මං ගිහින් එන්නං මොකක් හරි උනොත් ලොකුකම නැතුව ලීලාට කෝල් එකක් දෙන්න ...පරිස්සමට ඉන්න"
"හ්ම්...පරිස්සමට "
*
*
*
*
"කන්ග්රැචුලෙෂන් ආශික්ය ඔන්න එහෙනං අපි දිනුවා"
"තැන්ක් යූ ...තැන්ක් යූ සෝ මච් ...මේ හැමදෙම ඔයා නිසා ..."
හ්ම් අවුරුද්දකට කිට්ටුයි දන්නෙම නැතුව අවුරුද්දකට කිට්ටු වෙන්න ඇවිත් ...හැමදේකටම පස්සෙ මං මගෙ යුක්තිය ලබා ගත්තා ඔව් දෙයියොවත් නොදීපු මට මගෙ යුක්තිය මං ලබා ගත්තා ...අන්තිමට ආර්යයන් උබට හරියනම තැන උබට ලැබුනා ....ඔව් අවුරුදු ගානක හිර දඩුවම් එක්ක වැඩ තහනම් කිරිම් එක්ක උගෙ මුලු ජීවිතෙම එකම එක නඩු තීන්දුවක් ඉස්සරහ අපායක් උනා ...උගෙ ගෑනි දරුවෙක් එක්ක අනාත උනා ...කරපු ජාවාරාම් සේරම සාක්ෂි පිට සාක්ෂි එලි වෙද්දි ඌට බාගෙට පිස්සු හැදුනා ...
YOU ARE READING
ThE LaSt ChApTeR <slow update>
No Ficción"එයාලට මාව රූකඩයක් වගේද මෙවන්" මම ගොලු උනා . ඇගෙ එක නූල් පොටක් නැතුව උන්න නිරුවතක් ඉදිරියෙ මං මාවම හෙව්වා! "ඔයා මොනාද ආදරේ ගැන දන්නේ ? එහෙම දේවල් ඔයාගෙ ලෝකෙ ඇති ඒත් මගෙ ලෝකෙට නෑ" "තමුසේ මාව කෑවා අයිසේ ! තමුසෙට මං සාප කරනවා මකබෑවිලා පලයන් මෙතනින්" එය...
