Capitulo 30

989 49 1
                                        


*Narra Lali*


Es fantástico que en tan poco tiempo haya podido volver a sentir esto. Creí que era mi fin en el amor cuando pasó lo que pasó con Benjamín. Yo pensaba que jamas volvería a sentir algo por alguien o al revés. Que ya nadie sentiría algo por mi. Él me había hecho creer que aparte de él, nadie me querría así. Y yo me lo creí. Yo me sentía protegida con él, pero luego, con el tiempo, me di cuenta que era totalmente lo contrario, estaba muy desprotegida. Estaba en peligro. Y yo no me aleje de el, deje que pase lo peor.
Bueno, esperen, ya es muy tarde y tengo qué dormir. Me quede pensando y me olvide del mundo. De todo el mundo menos de mi novio. A el lo amo. Jamas me olvidaría de su cara, sus ojos, ese lunar tan lindo, esos labios, su voz. No seria capaz de olvidar algo que sea de él. Jamas. Me sentiría totalmente vacía. Sin nada. No tendría sentimientos ni vida. Ya que el es todo lo que para mi esta bien. Lo necesito para subsistir, resistir. En fin, lo necesito para vivir.
Oh, lo olvide otra vez. Debe haber pasado como una hora mas. A dormir! Ya! Anda, anda, anda.
Ya, ya estoy por dormirme. Pero mientras me duermo puedo seguir pensando en el amor de mi vida. O mejor aún, mirarlo, besarlo.
Y si, como ya les dije ahora lo que hago es mirarlo. Mirarlo y mirarlo. No puedo dejar de hacer eso. Lo miro y hasta me cuesta respirar. Respiro entrecortadamente y mi pulso se acelera. Me tranquilizo recordando que ahora esta conmigo, me acompaña en este camino de la vida. Este camino que recorreremos juntos. Siempre juntos...

Laliter- ReencuentrosDonde viven las historias. Descúbrelo ahora