Alâ'dan
Uzun ve mide bulandırıcı bir yolculuk sonrası sonunda evimize varmıştık, valizleri yerleştirmek istemiyordum ama kimse de yerleştirsin istemiyordum. Karan'a söylersem hallederdi bence?
"Aşkım bir şey diyeyim mi?" Başını işinden kaldırıp bana çevirdi.
"Söyle güzelim dinliyorum seni"
Derin nefes alıp valizlere yeniden baktım, "valizleri yerleştirmek istemiyorum ama kimse de yerleştirsin istemiyorum"
"Ne? " Bir anlığına duraksadı ve bana bakmaya devam etti. Hadi ama, cidden anlaşılmaz bir şey mi söyledim ben?
"Valizleri yerleştirmek istemiyorum ama kimse de yerleştirsin istemiyorum anlamadın mı? "
"Anladım güzelim anladım, sen gidip uyu ben geleceğim birazdan tamam mı?" Başımı sallayıp odamıza doğru ilerleyip kendimi yatağa attım, kısa bir sürede uykuya dalmıştım zaten.
Karan'dan
Alâ gerçekten çok farklı birisi gibiydi, daha tatlı bir şeye dönüşmüştü. Bazen karşımdaki Alâ değil de minik bir bebekmiş gibi hissediyordum ama bunun geçeceğini de biliyordum.
Alâ gittikten sonra alttan vermek istediği mesajı alıp, valizleri de yerleştirdikten sonra karımın yanına adımlamaya başladım.
"Sevgilim uyudun mu?" Sessizlik... Uyumuştu benim miniğim. Hemen yanına bir yere kıvrılıp karıma sıkıca sarıldım ve gözlerimi kapattım.
Alâ'dan
Sabah olduğunda gözlerimi açtım. Sırtım Karan'a dönüktü uyandırmamaya dikkat ederek karnıma sarılmış kolları kaldırıp yataktan kalktım.
Banyoya gidip yüzümü yıkadım ve salona indim. Valizler ortada yoktu, bu iyi bir haberdi.
Bir süre uyku sersemliği ile salondaki duvarlar ile tek tek bakıştıktan sonra mutfağa geçtim ve güzel bir kahvaltı hazırlayıp yeniden Karan'ın yanına gittim.
Yanına uzanıp yüzüne ufak öpücükler kondurdum, burnuna, yanaklarına, çenesine ve en çokta dudaklarını öperek uyandırdım.
"Günaydın aşkıım! Sabah oldu sen çok geç kalktın."
"Günaydın meleğim, dün valizleri yerleştirmek uzun dürdü." gülümseyerek yanından kalktım. "Kalk hadi aşağıda seni bekliyoruz."
Hiçbir şey demeden odadan çıktım ve mutfakta onu beklemeye başladım. "Hayatım? Bekliyoruz mu? Kim var başka?"
"Ben ve bebeğimiz akıllım. Başka kim olabilir?" Gülümseyip yanıma geldi, yanağımı öptü. Gülümseyerek ona doğru döndüm, dudağına öpücük bırakıp masaya oturdum.
"Hadi başla."
Başımla oynaylayıp yemeğe başladım. Gerçekten güzel olmuştu. Afiyetle yemeğimi bitirdikten sonra tam tabakları kaldırmaya başlamıştım ki belime sıkıca sarılan kollar beni durdurmuştu.
