99
အပိုင်း ( 2 )
" ဒီကောင်တော့ ငါလုပ်မိတော့မယ် "
ခရစ်စ်လက်ရွယ်လာခိုက်မှာ မင်းသီဟ ရှောင်ရှားရင်း ဇက်ကလေးပုလိုက်မိသည် ။ ကျောင်းပေါင်းစုံပြိုင်ပွဲက အရေးကြီးသည်ဆိုကာမှ လေ့ကျင့်ရေးမှာတလွဲတွေလုပ်နေသည့်သူ့ကို အသင်းခေါင်းဆောင်ခရစ်စ်က စိတ်မရှည်တာလည်းမပြောနှင့် ။ အရင်နေ့ကပြိုင်ပွဲမှာလည်း အသင်းသားတွေထိန်းနိုင်လို့သာ ပြိုင်ပွဲမှမထွက်ခဲ့ရတာဖြစ်သည်။
" ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ဟမ် နှလုံးသားအပူမိနေတာလား ပေါက်ကရထပ်လုပ်ရင်ဆွဲထိုးတော့မှာနော် "
ခရစ်စ်က ပြောလျှင်ပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်သူဖြစ်သဖြင့်
မင်းသီဟ မျက်နှာမကြည်မသာနှင့်မေးဆတ်ပြ၍သာ အင်း အင်း ဟုဆိုလိုက်ရသည် ။ ရှိုင်းထက်နှင့်ကြည်သာကလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချနေကြ၏ ။ ရှိုင်းထက်က ကျောပြင်ကိုခပ်ဖွဖွပုတ်ပေးကာမှ စိတ်လျှော့ပြီးလေပူတွေမှုတ်ထုတ်နေသည့်ခရစ်စ်ဟာ သူ့ကိုတစ်ချက်သာဆောင်ကြည့်ပြီး သူနှင့်ခပ်ဝေးဝေးတွင်နေ,နေလေသည်။
မင်းသီဟလည်း စိတ်ညစ်သည်။ သူလည်း သည်လိုတွေ မဖြစ်ချင်ပေ ။ ဘတ်စ်ကတ်ဘောက သူအကြိုက်ဆုံးအားကစားဖြစ်သလို သူအကျွမ်းကျင်ဆုံးအရာဆိုလည်းမမှားပါ။ ယခုတော့ ကမ္ဘာ့ပြိုင်ဘက်မြတ်မင်းခံ့ဆီမှ လျစ်လျူရှုခံရရုံနှင့် သူ့မှာ လေလွင့်နေသည့်သစ်ရွက်လေးလိုဖြစ်နေသည် ။ ဘာလုပ်လုပ်အာရုံစိုက်လို့မရသလို စိတ်ကမြတ်မင်းခံ့ဆီမှာသာရောက်နေသည် ။ ယခုလည်း ကာယအချိန်ကြီးကို အားကစားရုံမှာစာလာလုပ်နေသည့်မြတ်မင်းခံ့ကို လှမ်းကြည့်မိ၏။ ထူးဆန်းသည် ။ ကာယအချိန်ဆို အိမ်သာကို ကျောင်းတစ်ပတ်ပတ်ပြီးသွားတတ်သည့်ပြည့်လျှံထက် ပေါ်တင်ကြီးစာလုပ်နေသည့်မြတ်မင်းခံ့က ပိုထူးဆန်းသည် ။
အထူးဆန်းဆုံးကတော့ မင်းသီဟဆိုသောသူကိုယ်တိုင်ပင် ။ သူ့ဘာသာငြိမ်သက်နေသည့်မြတ်မင်းခံ့နှင့် ရန်ဖြစ်ချင်သည် ။ မြတ်မင်းခံ့ သူ့ကိုမရှိသည့်လူလိုသဘောထားနေသည်အား လက်မခံနိုင် ။ မြတ်မင်းခံ့ကို ရန်စချင်သည် ။ သူ့ကိုစေ့စေ့ကြည့်စေချင်သည် ။ အကျင့်ဆိုသည့်အရာကလည်း အတော်ထူးခြားပါ၏ ။ ရန်ဖက်ဖြစ်နေကျလူနှင့်မဖြစ်ရတော့ ဟာတာတာနိုင်လှသည် ။ ဘယ်လောက်စားစားဟာနေပြီး ဘတ်စ်ကတ်ဘောကစားချိန်မှာတောင် စိတ်ကပျံ့လွင့်နေ၏ ။ မြတ်မင်းခံ့နှင့်သာ သည်လိုရန်မဖြစ်ရတာကြာသွားလျှင် သူ သေများသေသွားမလားမသိပါ ။
