'99'
အပိုင်း ( ၁၈ )
" သား သွားတော့မယ် ပါပါး "
ပါပါး၏ရုံးခန်းတံခါးကိုအသာဟပြီး ခေါင်းလေးသာဝင်လို့နှုတ်ဆက်လိုက်သည့်အခါ ပါပါးက မော့ကြည့်လာပါ၏။
" အေး အေး သားလေး... ပါပါး ညနေရုံးဆင်းတာနဲ့လိုက်ခဲ့မယ်နော် "
" ဟုတ်ကဲ့ ပါပါး တာ့တာ..."
ရှိုင်းထက် တာတာ့ပြသည့်အခါ တာ့တာပြန်ပြသည့်ပါပါးက အလုပ်တွေများလွန်းသည့်ကြားမှ သူ စာမေးပွဲဖြေစဉ်အတွင်းနေမည့်အိမ်မှာ ညအိပ်လိုက်နေပေးဦးမှာပင်။ ဆယ်တန်းစာမေးပွဲကာလအတွင်း အလုပ်တွေကို အတွင်းရေးမှူးနှင့်သာအပ်ထားမည့်ပါပါးက မိတဆိုးလေးသူ့အပေါ် ပြည့်ပြည့်စုံစုံထားနိုင်အောင်ကြိုးစားသလို မေတ္တာလည်းမငတ်စေရအောင်တော့ အတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားရှာပါ၏။
သူ့အဝတ်အစားတွေက ပါပါးလာမှယူလာမည်ဖြစ်၍ လိုအပ်သည့်စာအုပ်များနှင့်စာရေးကိရိယာများသာထည့်ထားသည့်ကျောပိုးအိတ်ကိုလွယ်၍ ရှိုင်းထက် အိမ်ထဲမှထွက်ခဲ့သည့်နောက် Kris က ခြံအပြင်တွင် ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခွလျက်သားဖြင့် စောင့်နေ၏။
" သီဟတို့က ဘယ်လိုလာမှာလဲ "
" အစ်ကိုသူရလိုက်ပို့မယ်တဲ့..."
ဆိုင်ကယ်ပေါ်ခါးမတ်မတ်ထိုင်နေသည့် Kris က သူ့ကိုအနားခေါ်ပြီး ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်သေချာဆောင်းပေးသည်။ ထို့နောက် လွယ်အိတ်ကို သူ့ဆီပေးကာ ဆိုင်ကယ်ဦးထုပ်ကိုသေချာဆောင်းသည့် Kris က သူဆိုင်ကယ်ပေါ်တက်ပြီးမှ ဆိုင်ကယ်စက်နှိုးပါ၏။
ရှိုင်းထက်က လူတိုင်း၏ဆိုင်ကယ်နောက်ကိုလိုက်မစီးတတ်သလို လိုက်မစီးရဲသော်လည်း ၉ တန်းကတည်းက CBR ကို စီးတော်ယာဉ်လိုသုံးလာသည့်ခရစ်စ်နောက်ကိုတော့ စိတ်ချလက်ချလိုက်စီးတတ်ပါသည်။ Kris မို့လို့လည်း သူ နောက်မှလိုက်စီးရဲခြင်းပင်။
" သေချာဖက်ထား..."
" အင်း..."
သူ့ဆီမှအဖြေစကားပြန်ရပြီး ခါးတစ်ဝိုက်ကိုအဖက်ခံလိုက်ရသည်နှင့် Kris က မြေပေါ်ထောက်ထားသည့်ခြေထောက်အားလွှတ်လိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်မောင်းထွက်သည်။ လမ်းကြားထဲ၌
အရှိန်လျှော့၍ခပ်ဖြည်းဖြည်းမောင်းလာသည့် Kris ဟာ ပြည်လမ်းမကြီးထက်ရောက်သည့်အခါမှာတော့ ပုံမှန်အရှိန်နှင့် ဆိုင်ကယ်ကိုကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်မောင်း၏။
