'99'
အပိုင်း ( 6)
ကျူရှင်ချိန်တွေအကုန်ပြီးပြီဖြစ်၍ စာအုပ်တွေသိမ်းနေသည့်ပြည့်လျှံမျက်နှာက ပြုံးရွှင်နေသည် ။ ဘာကြောင့်ပြုံးရွှင်နေရသလဲဆိုတာကိုလည်း မင်းသီဟသိသည် ။ စေ့စပ်လက်စွပ်ကို လည်ပင်းမှာဆွဲကြိုးလုပ်ပြီးဆွဲထားကတည်းက ပြည့်လျှံက သူနှင့်စေ့စပ်ထားသူကောင်လေးအပေါ် ဘယ်လိုသဘောထားသလဲဆိုတာ သူတို့လေးယောက်လုံး ရိပ်စားမိခဲ့ပါသည် ။
ပြည့်လျှံက သူတို့သူငယ်ချင်းငါးယောက်ထဲမှာ စာအတော်ဆုံးနှင့်အလိမ္မာဆုံးဟုပြော၍ရသည် ။ မိဘများ ၊ ဆရာ ၊ ဆရာမများစကားကိုမြေဝယ်မကျနားထောင်ပြီး စာအရာမှာလည်း ကျောင်းနံပါတ်တစ်မြတ်မင်းခံ့နှင့်သူမသာ ၊ ကိုယ်မသာ ။ အားကစားကိုတော့ပြည့်လျှံက လုံးဝစိတ်မဝင်စားပေ။ မျက်နှာမှအစ စိတ်သဘောထားအထိ ခပ်အေးအေးရှိလှသည့်ပြည့်လျှံက ကျောင်းသူများဆီမှပင်မကဘဲ ကျောင်းသားများဆီကပါ ချစ်ရေးဆို ရည်းစားစာပေးတာမျိုးခံရတတ်သည် ။ တစ်ကိုယ်တည်းနေလျှင် မျက်နှာနည်းနည်းတည်၍ မာနခဲဟုအထင်ခံရလေ့ရှိသော်လည်း စကားပြောကြည့်မှ ချိုသာမှန်းသိရသည့်သူမျိုး ။
လှုပ်လှုပ်ရှားရှားလုပ်ရခြင်းကိုမကြိုက်လွန်းသဖြင့် ကာယအချိန်ဆိုလျှင် အိမ်သာသွားမည်ဟုခွင့်တိုင်ပြီး ကျောင်းတစ်ပတ်ပတ်လို့ ဟိုအတန်းသွားကူ ၊ ဒီအတန်းသွားကူလုပ်နေတတ်သည့်ပြည့်လျှံက အရပ်ရှည်ချင်လွန်း၍ ရေစကူးတော့ သူတို့သူငယ်ချင်းတစ်သိုက်လည်း ဒုက္ခများရသေးသည် ။ အရင်တုန်းက ရေကြောက်ပါသည်ဆိုပြီးရေကူးကန်သွားလျှင်တောင် မုန့်သာထိုင်စားနေခဲ့သူပြည့်လျှံကို ရေကူးဝိုင်းသင်ပေးရတာ မလွယ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်လျှင် ရအောင်လုပ်တတ်သည့်ပြည့်လျှံက ယခုဆို ရေကူးတော်တော်ကျွမ်းနေပြီး အရပ်လည်းသိသိသာသာရှည်လာလေပြီ။
လေ့ကျင့်ခန်းတွေပါလုပ်လာသည့်ပြည့်လျှံကို သူတို့တစ်တွေမရရအောင်အစ်မေးတော့ " ရာရာ့ထက်အရပ်ရှည်ပြီးလူကောင်ပိုကြီးချင်လို့ " ဟုဖြေသည်။ လည်ပင်းမှာဆွဲထားသည့်လက်စွပ်ကိုလည်း တယုတယရှိလှ၍ သူတို့သူငယ်ချင်းလူရိုးလူအေးလေးက ရာရာဟူသောကောင်လေးအပေါ် အလေးထားမှန်းသူတို့သိခဲ့ကြ၏။
