Gavin's world was turned upside down the moment he stepped into nursing school. The rigorous training, demanding professors, and high stakes would be daunting enough, but it was the new faces that would truly test his limits. As he navigated this un...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Gavin
"Fuck, naabutan pa ng ulan," sabi ko sa kawalan habang nakatingin sa mga ulan na bumabagsak sa kalsada. "Sabi ko naman kasi sa'yo-"
"Stop blaming me. Malay ko bang uulan ngayon 'di ba?" Pagputol niya sa pagsasalita ko.
I sighed and I calmed myself down.
I mean, hindi niya rin naman talaga kasalanan kung bakit umuulan ngayon at pareho pa rin kaming hindi nakakauwi sa mga bahay namin.
Hindi niya rin naman ako pinilit sumama in the first place at ako ang mismo ang sumama sa kanya.
I watch the rain pouring down on the ground. Napatingin ako sa wrist watch ko, it's already twelve midnight.
Papikit na sana ang mga mata ko nang bigla siyang magsalita.
"Tara na." Aya niya dahilan para magsalubong ang kilay ko. Anong tumatakbo sa isip ng kupal na 'to? "Malapit na rin naman na ang bahay namin. Doon ka muna tumuloy. Kaya na natin 'yan itakbo."
"Gago ka ba? Hindi ka nga makalakad ng ayos, takbo pa kaya?" Pagdududa kong tanong sa kanya. "Magkakasakit ako kapag naulanan ako."
"Okay then. Edi magstay ka d'yan. Basta ako, uuwi na ako!" Sambit niya at humakbang na siya sa gitna ng ulan. "Sabi-sabi pa naman nila, may mga pagala-galang kaluluha rito kapag hating-gabi na."
I sighed. Bahala na nga!
Agad kong itinago ang phone ko sa loob ng bag ko. Thankfully, water-proof 'yun so I don't need to worry kung basang-basa man ang bag ko.
"Teka lang! Hintayin mo ako!"
"Laki-laki ng bag walang payong." Rinig kong reklamo niya nang makalapit ako sa kanya. Aba hihirit pa talaga siya?
Hindi ko siya pinansin at humakbang ako papunta sa gitna ng ulan. Hindi ko naman talaga papatulan pa yung hirit niya kaso biglang kumulo dugo ko nang tumawa siya. "Anong sabi boy conyong lasing?!"
Hahabulin ko pa lamang siya nang bigla siyang kumaripas ng takbo.
"Are you deaf, Gavin?" pang-aasar niya.
We ran in the middle of the road with a smile on our lips while it was raining as if the world revolve around us. We're on cloud nine and feels like there's no tomorrow. Our clothes are wet because of the rain. Honestly, this is the first time that I bathed in the rain.
After that joyous moment, we went to their house na basang-basa kami. "Pasok ka na sa loob." Sambit niya dahilan para pumasok ako sa loob.
Iginala ko ang mga mata ko sa bahay nila at agad na pumukaw sa aking atensyon ang sandamakmak na mga pictures frames na nakakabit sa dingding nila. Narinig kong isinarado niya ang pinto.
