Gavin's world was turned upside down the moment he stepped into nursing school. The rigorous training, demanding professors, and high stakes would be daunting enough, but it was the new faces that would truly test his limits. As he navigated this un...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Gavin
Lunes na naman ngayon, panibagong pahirap na naman sa buhay ko. For real!
Masaya at excited nga akong pumasok sa school dahil malapit na ang birthday ko. Parang feeling ko ay wala akong inaalala ngayon dahil walang quizzes ngayon. Busy kasi silang lahat para gumawa ng grades namin. Uno cutie!
Matagal na rin ang huling beses na nagcelebrate ako ng birthday ko. Ngayon ko lang kasi ulit balak magcelebrate ng birthday ko.
Hindi kasi ako nagce-celebrate ng birthday ko simula noong nawala si papa pero s'yempre narealize ko lang na need natin magmove-on dahil we only live once. Kaya i-enjoy lang ang buhay!
Palinga-linga lang ako sa paligid habang inaamoy ang simoy ng hangin. Ang sarap sa pakiramdam. I decided nga na magpahinga muna sa mga bleachers sa field dahil maaga pa naman para sa next class ko. Inilabas ko ang dutchmilk na nasa bag ko at ininom ito.
Habang ine-enjoy ko ang me time ko ay bigla kong nakita si Javi na dire-diretsong naglalakad papunta sa building department ng nursing.
Tinawag ko siya pero hindi niya ata ako narinig. Tumayo ako sa kinauupuan ko at hinabol siya sa paglalakad.
"Javi!" Pagtawag ko sa kanya.
Napatingin siya sa direksyon ko at nagkatinginan kami. Ngumiti ako sa kanya habang kinakaway ko ang kanang kamay ko. Hindi niya ako pinansin at tinalikuran ako. Dire-diretso lang siyang naglakad na parang hindi ako nakita.
Bakit hindi niya ako pinansin?
Hindi na ako nagdalawang-isip pa na sundan siya sa paglalakad. Nakakahingal nga dahil ambilis niyang maglakad. Sasali ba siya sa olympics? Kakahingal!
Nawala siya sa paningin ko sa sobrang bilis niya maglakad. Napalinga-linga ako sa paligid at nakita kong nakaupo siya sa may garden area.
Agad ko siyang pinuntahan at binati siya. "Uy, Javi. Hindi mo ba ako nadinig? Tinawag kita kanina." hinihingal kong sabi.
Hindi siya tumingin at parang hindi na naman niya ako narinig. Tumabi ako sa kanya at tinapik siya dahilan para mapatingin siya sa'kin.
Napansin kong seryoso ang mukha niya at malaki ang eye bags niya. Puyat ba siya? Imposible namang nagreview siya dahil nagsabi na nga ang mga prof's sa buong nursing department na free time naming lahat ngayon dahil nagawa sila ng grades.
O baka naman naga-advance study lang? Baka nga, hindi naman masama 'yon.
"Puyat ka ba?" Nag-aalalang tanong ko.
Bukod sa malaking eye bags ay napansin kong gulo-gulo rin ang buhok niya at nakabukas pa ang zipper ng bagpack niya. Hindi din maayos ang lagay ng eye glasses niya. Stress ba siya? Kung oo, saan naman?
