Gavin's world was turned upside down the moment he stepped into nursing school. The rigorous training, demanding professors, and high stakes would be daunting enough, but it was the new faces that would truly test his limits. As he navigated this un...
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
Gavin
A few days later when nurses week took place, back to normal na naman ulit ang routine namin. We are piled up with a lot of school works again. Our group reporting went well earlier naman and we will have our moving exam for AnaPhy later.
Bawat isa sa'min ay kanya-kanyang review sa bawat sulok para sa moving exam na magaganap mamaya. I can't deny that I'm nervous about what will happen later.
Hindi pa kasi ako masyadong pamilyar sa body parts ng respiratory system lalo na't kagabi lang naman ako nakapagreview.
Kinakausap ko na naman yung pader.
A few hours passed and our moving exam started. We were all lined up one by one to go inside, I'll be the first one to go inside to take the moving exam that cause me even more nervous.
Honestly, sobrang gulo kung saan nakalagay ang mga numbers. Sobrang nanginginig ang kamay ko habang nagsusulat sa table.
*ting
I'm really annoyed because it seems that I'm having a mental blocked. Palaging nasa dulo ng dila ko ang tawag sa ibang parts. Hindi ako makapag-isip ng ayos dahil nadi-distract ako sa time.
*ting
Somehow may mga naisasagot naman ako kada maglilipat ng table pero bakit parang sobrang bilis naman ata ng timer ni Prof.
Ilang beses ko narinig ang nakakairitang tunog ng bell na 'yun at masasabi kong isa 'yun sa mga dahilan kung bakit distracted ako sa moving exam kanina. I go back to our classroom and my classmates immediately asked each other if they answered everything.
"Ang bilis ng timer, eh."
"Feel ko bali-baligtad yung mga sagot ko."
"Parang bagsak ata ako."
Pero nagulat naman ako nang may kumulbit sa likuran ko and I saw Gian dahilan para magkunot ang noo ko.
"Gavin, pwede bang pahiram muna ng uniform mo?" He begged and I could clearly see on his face that he was crying. "Hindi raw kasi pwedeng hindi naka-uniform eh. Nakakahiya talaga."
Sandali akong napaisip at napapayag niya rin naman ako. We immediately went to the comfort room para magpalitan kami ng suot. I went inside the cubicle to take off my clothes para ibigay 'yon sa kanya sa itaas ng cubicle. Ibinigay niya sa'kin ang suot niya pero may problema. Hindi kasya sa'kin ang suot niya dahil payat nga pala siya.
"Gagi! Hindi kasya sa'kin yung damit pati pants mo!" Sigaw ko sa kanya habang nasa loob ng cubicle. "Bilisan mo nalang, Gian!"
"Oo, Gav! Sorry talaga sa abala huhu. Pa'no ka?" Tanong niya sa'kin mula sa labas ng cubicle.
"Pasara nalang yung pinto ng cr!" Utos ko sa kanya at narinig ko namang nasara na niya ang pintuan.
Agad akong lumabas ng cubicle na nakasuot lang ng boxers. Masyado ba akong people pleaser sa ginagawa ko?
