. . .
"Weren't you supposed to be in bed?" umupo siya sa tabi ko, hindi naman gano'n kalapitan.
"Sino ka ba? Para ka namang Papa ko." natawa ako. tri-ny ko na lang ang best ko na hindi maging awkward habang kausap siya.
"Bakit gising ka pa?" tanong niya, ano kayang nakain nito at kinaukausap ako?
Biglaan kasi.
"Wala ka bang nakakalimutan?" ani ko, kumunot naman ang noo nito at para bang may malalim na iniisip.
Hays, ang cute niya pa rin talaga. Sabing iuuncrush ko na siya e. Kainis!
Habang patuloy kong pinagmamasdan ang nalilito niyang mukha, bigla siyang napatayo.
"Birthday ni Seht bukas?! How could I forget that!" sigaw nito, kulang na lang at magising niya na ang mga kasama namin.
Bigla rin naman akong napatayo at tinakpan ang bibig nito. Tinignan niya ako, matagal kaming nakatitig sa isa't isa hanggang sa napagtanto ko na ang awkward na pala. Ibinababa ko ang palad ko at nag sorry sa kaniya.
"N-no, it's okay. I was too loud. Thanks for covering my mouth."
PRESENT
Seht's POV
Malakas kong tinulak ang pintuan at napaluhod sa nakita ko. W-what...
bakit... hindi... ko... alam...?
"HAPPY BIRTHDAY!!"
"HAPPY BIRTHDAY CRUSH!"
"HAPPY BIRTHDAY, SEHT! YOHOO! BULBULIN KA NA!!"
"HAPPY HAPPY HAPPY BIRTHDAY!"
"HAPPY BIRTHDAY TO THE BEST VICE PRESIDENT EVERRRR!!"
Isa isang sigaw ng lahat... ngayon ko lang napagtanto na kaarawan ko nga pala ngayon. Tsk, I even forgot my own birthday.
"Happy birthday." Before I knew, a woman was already standing infront of me, offering me a hand.
"Thank you..." I stand up, wiping my tears away as I walked towards my friends and my schoolmates who were waiting for me to blow the candle.
"Ihipan mo na pre, gutom na gutom na ako e." Kuro said.
"Ano ka ba!" pagsita naman sa kaniya ni Gale.
"Your wish?" sambit ni Lacey habang hawak hawak ang cake.
I closed my eyes, I wish... "Our friendship will always remain strong." I whispered to myself.
"Ano raw?"
"Shh!"
I smiled and blown the candle and all the students around us started clapping and screaming. It's funny because, even the other students are here. Who could've possibly planned this?
THE MIDNIGHT BEFORE SEHT's DAY
"N-no, it's okay. I was too loud. Thanks for covering my mouth." Ani nito.
Magsasalita sana ako nang may biglang nagsalita.
"What are you two doing there? Aren't you going to help?"
"Ugh, if only my grades weren't that low. I wouldn't have agreed to this stupid plan." reklamo naman nung isa habang may parang mabigat na bag ang dala dala.
Umalis din naman sila kaagad at nagmamadali. Nagkatinginan kaming dalawa ni Knox. Alam kong parehas kami ng iniisip.
"Hindi ka ba nila nakilala?" tanong ko.
Tinignan lang ako nito at sinundan ng palihim ang dalawang babae na sumita sa amin.
"Anong ginagawa m—" hindi ko natapos ang sasabihin ko nang bigla niya akong hinila papunta sa tabi niya.
Rinig na rinig ko ang paghinga niya, ang lapit namin ngayon sa isa't isa, ang lakas ng tibok ng puso ko parang hihimatayin ata ako nang wala sa oras. AAH!
"Look." senyas nito.
Tumingin naman ako sa lugar kung saan naganap ang mga palaro kahapon at nalito sa nakita ko, anong ginagawa nila ro'n? Ang daming tao. Tumungo kaming dalawa sa kung saan maraming tao, nagulat naman kami nang makilala namin kung sino ang mga tao roon.
"Madame Raven?" mahinang sambit ni Knox at tinignan ako, "You should stay here, I'll find out what's happening." binitawan niya ang kanina pang hawak hawak na kamay ko. Sa puntong iyon ay wala akong masabi sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko, hindi ko na yata 'to makakalimutan.
Inabangan ko naman ang gagawin ni Knox. Parang may sinigaw ito na ikinagulat naman ng lahat ng tao na nandoon nang marinig at makita siya.
Unti unti namang lumapit si Madame Raven at para bang may pinapaliwanag kay Knox. Pagkatapos no'n ay huminto siya, lumingon sa kinaroroonan ko si Knox at sinenyasan na lumapit sa kanila.
"Why were you two hiding?" nalilitong tanong ni Madame Raven.
Walang umimik sa aming dalawa, tinignan ko lang si Knox.
Pinaliwanag sa 'kin ni Knox ang lahat nang umupo kami habang ang ibang studyante ay nagtitipon kasama si Madame Raven.
Plano ni Madame Raven na gumawa ng Surprise Party sa anak niya na si Seht kasama ang lahat ng mga studyante except sa aming mga kaibigan ni Seht, sa kadahilan na baka masira pa ang pinaplano niya, nasabihan pa ngang chismosa.
Funny right? Hindi ko alam na may ganitong side pala si Madame Raven.
Habang kami ay nakaupo lang at walang ginagawa ay may bigla akong naisip. Lumapit ako kay Madame Raven.
"Uhm... Madame Raven, puwede ko bang gisingin ang iba pa naming kaibigan at tumulong sa surprise party na gagawin niyo?" wala sa katinuan ko atang tanong, alam ko namang hindi papayag si Madame Raven e, pero, at least...
"Are you sure they won't be mad?"
Ngumiti na lang ako sa kaniya at tumungo kay Knox.
"Samahan mo 'ko, may guguluhin tayo."
EARLIER THAT DAY
"Bakit ako? Ayaw ko nga." Pag-iinarte ni Lacey, ano ba 'to siya.
"Sige na, Please? Wala ka namang gagawin ah? Arte arte hmp!" Pagmamakaawa ko sa kaniya. Ako kasi ang nag suggest na gumawa ng prank para may thrill, who doesn't like thrills?
Matagal siyang hindi umimik. Tinitignan namin siya at nag aasam lang kami ng matinong sagot.
"UGHH! Fine~uh. Pag talaga 'to nagkatotoo!"
PRESENT
Seht's POV
"End of the Story! Ang galing nila 'di ba?!" sambit ni Fita habang kinukwento ang mga nangyari. Not gonna lie, it was a good plan... though I cried.
"I'm sorry, Seht. They made you cry, hindi ko rin kaya gusto na may mangyari sakin. Duh! Alam mo naman kung sino ang nag suggest no'n. Sisihin mo siya." Lacey said while holding her laugh, is she really sorry?
Lol. I swear, these people are so fun to hang around.
BINABASA MO ANG
Thirteen Pets
RomanceA school where the friend group called "Thirteen Pets" met. They created memories within each other; where such unexpected things keep happening. The memories that make the friendship going and growing.
