Yağmur şiddetini gittikçe arttırıyordu. Elinde ki silahı karşısındaki adama doğrultmuş sarışın bir genç vardı. Yoğun , öfke dolu gözlerle karşısındaki adama bakıyordu.
Karşısında tek bir yüz belirdi ona küçümseyici bakışlar atan ve sırıtan bir adam vardı.
"Beni o basit silahla öldüremezsin ama cesaretini sevdim çocuk" dedi adam gülerek
Sarışın genç aynı öfke dolu gözlerle adama bakıyordu bir an bile geri çekilmeden tetiği çekti.
"Seni gücünden başka özel kılan hiçbirşeyin yok. Gücün olmadan bir hiçsin insanların sadece nefretini kazanıyorsun"
"Evet, doğru basit insanların nefretini kazanıyorum. Ve dediğin gibi bu güç beni özel kılıyor gücü olmayan insanlar benim gözümde bir hiç"
"Daha on altı yaşındaydı lan on altı. Merak etme seninde aynı ölümü aynı acı şekilde tatmanı sağlayacağım"
Adam çocuğa sırıtarak bakmaya devam ediyordu.
"Gücüm bende olduğu sürece beni asla öldüremezsin"
"Gücünün sende kalacağını kim söyledi?"
Sarışın gencin arkasından bir yüz belirdi. Durgun ve aynı öfke dolu gözlerle bakan bir çocuk.
"Sen yaşıyorsun" dedi adam şaşkın gözlerle
Kumral saçlı bir erkek çocuktu.
"Onu öldürdüğün için hesabını vereceksin" dedi gergin ve öfkeli bir sesle
"Sen onlardan değilsin onlar bizi öldürmek isteyen zavallılar onlarla birlikte olamazsın gücünü onlar için kullanıp sende mi zavallı olmak istiyorsun !"
"Ben burada tek bir zavallı görüyorum o da sensin genç yaşta daha reşit bile olamamış insanları öldüren bir zavallısın"
Çocuk yumruğunu sıkarak gözlerini yumdu.
"Hayır yapamazsın senlen ben aynı soydanız bunu yapamazsın"
Adam kalbini tutarak sarısın çocuğa kafasını çevirdi.
"Senin o deden ve onun pis soyu yıkadı onun beynini. Bunu yapmanız o kızı bir daha asla getirmeyecek!" dedi bağırarak
"Tek kurşunla onu vurun emrini vermiştin. Şimdi sende tek kurşunla tam kalbinden vurularak gebereceksin"
Sarışın çocuk adamın tam kalbine doğru ateş etti. Adam yere yığıldı yavaş yavaş güçlerini kaybederek, ölüyordu.
...
Efeyle konuşmak gerçekten beni çok rahatlatmıştı. En azından güvenebileceğim biri olduğu biliyordum. Araba sesi duydum.
"Abimler geldi galiba" dedi Efe
İkimizde ayağa kalktık, ve eğitim binasına doğru ilerledik. Ahmet abi ve Atakan abi dışarıda birşey konuşuyorlardi.
"Nasıl kaçmış emin misin" diyordu Atakan abi
"Başına birşey gelmeden bulmamız gerek" dedi Ahmet abi
"Kim kaçmış" dedi Efe sorgulayıcı bir ifadeyle
Bizi görünce ikiside sustu.
"Kimse kaçmadi" dedi Atakan abi
"Biri kaçtı diyordunuz az önce kim kaçtı söyleyin bizde yardımcı oluruz" dedi Efe
"Kimse kaçmadı saat geç oluyor geçin içeri yarın okul var" dedi Ahmet abi
ŞİMDİ OKUDUĞUN
KELEN
Science Fiction"Güç, sadakat ve fedakarlık üzerine yazılmış bir gençlik hikayesi" ☘️
