Kuroko ,sınıfa girdiğinde derin bir nefes aldı ve sırasına geçti.Günün ilk dersinin tarih olmasıysa bugünün şanssızlıklarından bir tanesiydi.Uyumamak için kendi iradesiyle içli bir savaşa girişmek zorunda kalacaktı.
Nihayet öğretmen geldiğinde ders başlamıştı,ne kadar erken o kadar iyi diye düşündü ve öğretmenin sesini ,tahtaya yazdıklarıyla birlikte,gözleri kısılmış ve antrenmandan kaynaklı mayışık bir halde dinledi.Kendisiyle savaştığı şu bir ders saatinde adeta can vermişti.Bugün için geçen diğer derslerde pek farklı olmamıştı açıkçası.Derslerden geride kalmamak için dinlemek zorundaydı,antrenmanlar ders işini yeterince zorlaştırıyordu zaten,teneffüsler dışında uyuyacak pek bir zamanı olmamıştı yani.Öğle arası geldiğinde karnında hissettiği açlık hissiyle yemekhaneye indi.Yemeğini almak için sıraya girdiğinde karşı masadan Aomine onu görmüş seslenmişti aynı zamanda tayfanın tamamı da masadaydı,Akashi de dahil.
"Oii Tetsu!Yemeğini aldığında buraya gel!"Aomine'nin neşeli ve gür çıkan sesiyle birkaç masa ona dönmüştü.Mavi saçlı çocuk aldığı tepki üzerine kaşlarını çattı.
"Ne bakıyorsunuz ulan!Önünüze dönün ,fazla merak iyi değil."
Kuroko ,Aomine'nin tepkisi üzerini onaylamaz bir şekilde kafasını salladı ve aldığı tepsiyle masaya doğru adımladı.
"Aomine-kun yine fazla tepki verdin.Biraz daha ki-"
"Ahh!Evet kibar olmalıyım,bunu senle daha önce de konuştuk Tetsu ."Aomine gözlerini devirdi ve oturduğu sandalyeye bacaklarını açarak daha da yayıldı.
Onun rahatlığından rahatsız olan Midorima kaşlarını çatmış onu izliyordu.
"Senden adam olmaz Aomine."dedi Midorima ve ardından gözlüklerini düzeltti.
"Laf yapmakla adam olunsaydı bu devirde ,herkes adamım diye gezerdi."dedi Aomine esneyerek ,onun bu çıkışı üzerine masadaki huzursuzluk hissedilmeyecek gibi değildi.
"Tek lafla değil ,duruşunla da nasıl biri olduğunu gösterirsin."Midorima aldığı cevap üzerine bağırmak yerine sakin bir cevap vermeyi seçmişti.Ortamın gerildiğini hisseden Kuroko ise bir hayli rahatsız olmuştu diğerlerinin aksine. Murasakibara her zamanki gibi yemekleriyle ilgileniyordu,Kise telefonuna bakıp sırıtırken masada geçen konudan bir haberdi,Akashiyse tek elinde tuttuğu kitabı sakin bir şekilde okurken arada önündeki tepsiden çatalıyla bir şeyler atıştırıyordu,konuyu duymasına rağmen pekte umrundaymış gibi durmuyordu.Doğal olarak olaya kendisi müdahale etmek zorundaydı.Aomine sinirine yenik düşmeden konuşmaya başlasa iyi olurdu.
"Aomine-kun,Midorima-kun bence birbirinizi kırmadan önce bu tartışmaya son vermelisiniz."dedi Kuroko .Sesi bir o kadar çekingen çıkıyordu ki onlara değil kendisine konuşmuştu .
Akashi çocuğun kısık çıkan sesini duyunca gülümsemeden edememişti .Hiçte yalnız oldukları zamanki gibi cesaretli değildi.Sadece kendi yanında hırçınlaşması onu güldürmüştü.
"Sen karışma Tetsu!"Dedi Aomine.Kuroko ,Aomine'nin sert çıkışı üzerine yerine sinmişti.Sesi gerçekten sinirli çıkıyordu.
"Kurokoya bile böyle bağırabiliyorsan Aomine,az önce dediklerimden hiçte pişman değilim."Midorima Kurokoya bakarak konuşmuştu.Konunun Kurokoya girmesi üzerineyse Aomine daha da sinirlenmiş,oturduğu yerden hışımla kalkmıştı.
"Ne di-"
"Kesin şunu ,kitaba odaklanamıyorum."
Aomine'nin lafı Akashi tarafında yarım bırakılmıştı.Kızıl saçlı çocuğun sesi bir o kadar sakin ve umursamaz çıkıyordu.Aomine aldığı ikaz üzerine kaşlarını çattı ve yerine oturdu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Machigai -Akakuro-
FanfictionHayatımın o gün bu denli değişeceğinin farkında bile değildim. Ben basketten vazgeçmek isterken, o, tehlikeli gözlerini üzerime dikmiş ve bana bir yol açmıştı . O zamanlar saftım nereden bilebilirdim ki her şeyin onun gözlerinde yatan bir yalandan...
