MAFYA'M

29. Bölüm

Gizay'dan:

Kulağıma fısıldadığı cümleler utanmam için tüm engelleri kaldırmıştı. Başımı boyun girintisine yerleştirdim. "Yaa deme böyle şeyler utanıyorum" Kısık sesli gülüşünü işitmeme rağmen kafamı kaldırmadım. "Nasıl şeyler?" dediğinde yerin dibine girmek istiyordum. Bu nasıl bir soruydu? "Biliyorsun sen" dedim imayla. Utansam da laf sokmadan duramazdım. 

"Ben bilmiyorum o şeyleri anlat da öğreneyim" Boynuna dişlerimi geçirdim. "Sussana be adam. Utanıyorum diyorum" Dudaklarından  yalancıktan bir inilti döküldü. "Isırmaya da başladın sen. Hem bahsettiğin şeyler utanılacak derecede mi?" Ağzından onaylamaz sesler çıkardı. "Sen hiç böyle bir kadın değildin ne oldu sana?" Bu sefer omzuna dişlerimi geçirdim. "Yanımdakinden öğrendiklerimi uyguluyorum" 

Eli belimi biraz daha sarmaladı. "Yalnız böyle devam edersen düğünümüzü de beklemem haberin olsun"

"Neyi bekleyeceksin?" dedim onu taklit ederek. O ise hiç utanmadan cevap verdi soruma. "Sevişmemizi yavrum." Omuzuna daha sertçe dişlerimi geçirdim. "Biraz utansana be adam!" Sitemime karşı saçlarımın arasına dudaklarını bastırdı. "Öp beni belki utanırım" Geri çekildim. "Eve mi gitsek?" Gözleri şaşkınlıkla büyüdü. "Ev de mi öpeceksin yavrum?" Kaşlarımı hayır dercesine kaldırdım. "Daha ilerisini" Eli kalbinin üzerine gitti.

"Güzelim" Derin nefes alıp verdi "Kalpten gideceğim şimdi"

"Daha ilerisinden kastım seni uyutmaktı. Hemen de yükseliyorsun" Yüzü anbean düştü. Sonra yeniden sırıttı. "Önü ilikli pijamalardan giyer misin?" Tek kaşımı kaldırdım. "Niye?" Omuz silkti. "Öyle pijamaların daha rahat olduğunu duymuştum" İnanmadığımı belirten bakışlarımı gönderdim. "Tek sebebi o yani" Kafasını sallayarak beni onayladı. "Başka ne olacak? "

"Sen öyle diyorsan" Ellerimi boynuna doladım. Sırıtarak dudağıma yöneleceğinde, anlık duraksadı. Bakışları yan tarafta bulunan ormana döndü. Değişen ifadesine ve kasılan çenesine anlık tanık olurken kaşlarım çatıldı. Ne olmuştu bir anda? Tam soracağım vakit bileğimden yüz ifadesinde ki gerilmeye rağmen  naifçe tuttu. "İçeri geçelim" Beni belimden tutup sanki orman tarafından saklamaya çalışıyormuş gibi ilerletti. 

"Ne oluyor Mirzah?" dedim şaşkınca. Mekanın içerisine girdiğimiz gibi lavaboların olduğu koridora beni ilerletti. Kadınlar tuvaletinin önünde duraksayıp ellerini yanaklarıma yasladı. "Yavrum küçük bir pürüz çıktı. Hemen halledip geleceğim, sen içeride bekle olur mu?"                       "Gitme" dedim küçük bir kız çocuğu gibi. İfadesi yumuşarken "Yapma böyle" diye mırıldandı. "Gitme" dedim sitemini es geçerek. Yüzümde gözlerini gezdirdi. Karar veriyor gibiydi. Beklemediğim anda belimden tutup koridorun en sonunda ki  duvara belimi yaslayıp beni duvarla arasına aldı. 

Ben hâlâ ne olduğunu anlamaya çalışırken telefonunu cebinden çıkarıp birini aradı. Telefon üç çalıştan sonra açıldı. "Amca canımı sıkmayın benim eğer o adamların etrafımdan çekilmezse babaanneme verdiğim sözü umursamam yakarım canınızı"  Amcası mı? Bugün sohbet ederken bile bahsetmemişti. Karşıdan gülüş sesi geldi. Mirzah hemen dibimde olduğu için rahatça duyuyordum.  "Ne oldu yeğenim korktun mu? Sen attığım kurşunların önüne sinirinden atlamış adamsın. Bu sakinliğini neye borçluyuz?" Gözlerimiz kesişti. İstemsizce kuruyan dudaklarımı yaladığım da bakışları dudaklarıma kaydı. Sert bir soluk verip bakışları dudaklarımda, eli  belimde konuşmaya devam etti. 

 "Korkmadığımı en iyi sen bilirsen amca. Bana şimdi gelip antin kuntin konuşma. Yaşantıma artık en değerlim  dediğim insan katıldı salak salak kafan estiğinde kurşun atamazsın !" Dışarıdan yüksek sesli kurşun sesleri yükseldiğinde en değerlim lafına bile sevinemedim. Telefondan yine gülme sesi yükseldi. Mirzah amcasına konuşma izni tanımadan cümlelerini devam ettirdi. "Amca bu geceden sonra buluşma ayarlayalım. Boks torbaları sinir atmak için yetmiyor" Amcası gülerek konuştu. "Oğlum sen kaçıncı yüzyıldasın? Ne buluşması lan gençlik artık date diye geziyor etrafta" Amcası güldüğünde bende istemsizce güldüm. Ne yalan söyleyeyim komikti. Hele amcasının ses tonu.