Όλο το βράδυ είχα μείνει ξάγρυπνη στην αγκαλιά του...Σκεφτόμουν πως στο καλό θα του το έλεγα...Δεν είχα ιδέα....Από την μια είναι καλό που το παιδί δεν είναι δικό του από την άλλη είναι του αδερφού του..Γιατί έχουν μπερδευτεί όλα τόσο πολύ γαμώτο...;
''Γιατί δεν κοιμάσαι;'' άκουσε την βραχνή φωνή του να την ρωτάει...Σήκωσα το κεφάλι και τον κοίταξα...''Θα μου πεις;Ξέρω ότι κάτι σε βασανίζει..''του χάιδεψα το μάγουλο...
''Θέλω να σου πω αλλά φοβάμαι την αντίδρασή σου...''
''Τι είναι τόσο σοβαρό που φοβάσαι να μου το πεις μωρό μου;;;Ξέρεις πως μπορείς να μου λες τα πάντα..Είμαι εδώ για σένα...''
''Ο Μάρκος...'' ξεκίνησα να λέω και τον ένιωσα να τσιτώνεται...
''Ο Μάρκος τι;;;Έλα μην με τρελαίνεις...Πες το....'' έκατσα λίγο αμίλητη προσπαθώντας να βρω τις κατάλληλες λέξεις....''Τον θες;;;'' ρώτησε και με άφησε από την αγκαλιά του...
''Όχι τι είναι αυτά που λες...''
''Τότε τι σκατά συμβαίνει;;''πήρα μια βαθιά ανάσα και το ξεφούρνισα...
''Ο Μάρκος είναι ο πατέρας του παιδιού...''
''Τι;;;'' ρώτησε και με κοίταξε παγωμένος....έσκυψα το κεφάλι και περίμενα να συνειδητοποιήσει αυτό που είχα πει....
Προς μεγάλη μου έκπληξη τον άκουσα να γελάει και σήκωσα το κεφάλι κοιτώντας τον ερωτηματικά ...
''Άσε τις βλακείες Έλλη...Δεν γίνεται να είναι του Μάρκου το παιδί...Δεν την ήξερε καν..Την γνώρισε το ίδιο βράδυ με σένα...Και η Ναταλία λέει πως κοντεύει δυο μηνών ...Οπότε αποκλείεται....''
''Είναι;;;'' τον ρώτησα και απορούσα που έβρισκε το αστείο..Δεν θα του έλεγα κάτι τέτοιο για πλάκα....
''Τι αν είναι;;;''
''Ρωτάω είναι δυο μηνών;;Γιατί την προηγούμενη φορά σου είχε πει ότι έμεινε την νύχτα που είχαμε βγει όλοι μαζί και εσύ είχες πιει...Γι'αυτό δεν θυμώσουν ότι το είχατε κάνει χωρίς προφυλάξεις...''Τον είδα να το σκέφτεται ,στο ύφος του έβλεπα πως τον είχα πείσει αλλά δεν μπορούσε να το παραδεχτεί ....''Γιατί στο Μάρκο είπε πως είναι δικό του,και όταν αυτός τις είπε πως δεν το ήθελε και να το ρίξει, αυτή είπε πως έχει την λύση και το φόρτωσε σε σένα....''
''Θες δηλαδή να πιστέψω πως ο Μάρκος και η Ναταλία...'' είπε αλλά δεν συνέχισε την πρόταση του..
''Δεν θέλω να πιστέψεις τίποτα...Εγώ σου λέω τι έμαθα...Έγινε μόνο μια φορά,αλλά μάλλον ήταν απρόσεχτος.....'' τον έβλεπα πως δεν αντιδρούσε..Δεν ξέρω τι είχε μέσα στο κεφάλι του και πολύ θα ήθελα να μάθω...Η σιωπή του μερικές φορές με τρόμαζε...''Έκτος και αν ήθελες κατά βάθος να είναι δικό σου...''είπα αυτό που σκεφτόμουν...Και σαν αυτή η πρόταση να τον ξύπνησε γύρισε να με κοιτάξει..
''Όχι μωρό μου δεν ήθελα να είναι δικό μου,αλλά ούτε και του αδερφού μου...Καταλαβαίνεις τι είναι αυτό που μου λες;''
''Σε καταλαβαίνω αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι..Ο Μάρκος το έχει μετανιώσει και λυπάται που αυτή στο έχει φορτώσει,αλλά φοβάται να στο πει..Πιστεύει ότι δεν θα τον συγχωρέσεις ποτέ...''
''Αυτό είναι γελοίο...Βλέπει ότι καταστρέφεται η ζωή μου και όμως αυτός δεν μιλάει;Νομίζω πως έχει έρθει η ώρα να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα...'' είπε νευριασμένος και σηκώθηκε από το κρεβάτι...
''Τι θα κάνεις;''
''Θα ξεκαθαρίσω τα πράγματα....Τι άλλο να κάνω;;''
''Αλέξανδρε μην είσαι πολύ σκληρός με τον Μάρκο...Εντάξει δεν λέω πως δεν φταίει,αλλά ξέρεις πως είναι,δεν σκέφτεται...''
''Ναι ξέρω πως είναι, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τις πράξεις του..Όλα αυτά τα χρόνια από τότε που χάσαμε τον πατέρα μου του έχω σταθεί πάρα πολύ...Δεν τον έχω πιέσει για τίποτα..Σε ότι και να χρειαζόταν ήμουν εκεί για αυτόν...Είναι αδερφός μου και δεν έχω μετανιώσει για τίποτα,αλλά αυτός μου το ξεπληρώνει έτσι;;;Δεν νομίζεις πως είναι λίγο άδικο;;;'' με ρώτησε και δεν ήξερα τι να απαντήσω....Είχε δίκιο...
''Μπορώ να σου ζητήσω μια χάρη;''
''Πες μου..''
''Μπορείς να κάνεις λίγο υπομονή;Θα τον πείσω πως πρέπει να σου το πει...
''Έπρεπε ήδη να μου το είχε πει και όχι να χρειαστεί να τον πείσεις γι'αυτό μωρό μου..''
''Ναι το ξέρω αλλά σε παρακαλώ...Νομίζω πως έτσι θα είναι καλύτερα...Τώρα ξέρεις την αλήθεια..Λίγες μέρες υπομονή σου ζητάω...'' έδειχνε να το σκέφτεται...''Έλα μωρό μου..Για μένα..''
''Πφφφ....Εντάξει αλλά το κάνω για σένα...Θα έπρεπε να πάω και να του σπάσω τα μούτρα που κοροϊδεύει τον ίδιο του τον αδερφό...''
''Μμμμ και εσύ το ίδιο κάνεις...''
''Εγώ;;'' ρώτησε απορώντας...
''Δεν ξέρει ότι είσαι μαζί μου...''
''Δεν έχω πρόβλημα να το πω..Εσύ δεν θέλεις...Αλλά αυτό θα αλλάξει όταν ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα...Σου έχω πει πως δεν μου αρέσει να κρύβομαι..'' είπε και με τράβηξε στην αγκαλιά του...Με φίλησε και κούρνιασα πάνω του...Μετά από λίγο αφέθηκα σε έναν ήρεμο ύπνο..
***Εντάξει ίσως λίγο βαρετό το σημερινό αλλά ο Αλέξανδρος έμαθε την αλήθεια...Τι έχετε να πείτε;;;Φιλακιαα***
