Τα Παιδιά του Χειμώνα

Σέρλοκ Χολμς

Ο Μαξ έφυγε σαν τη γάτα από το δωμάτιό μου, αθόρυβα και λίγο αργότερα αφού κανονίσαμε τί θα κάναμε. Μόλις τα συμφωνήσαμε, έβγαλε το κεφάλι του από την πόρτα και αφού βεβαιώθηκε πως ο διάδρομος ήταν άδειος, πήγε στο δωμάτιό του.
Το επόμενο μεσημέρι, θα είχε ήδη κάνει κουβέντα με τον Άλεξ και θα ήξερε αν μπορούσε να ελπίζει στη βοήθειά του. Στην τραπεζαρία, όπου έπρεπε να τρώω ακούγοντας μια λεπτομερέστατη περιγραφή της χθεσινής νύχτας που μοιράστηκε η Λίλι με τον φίλο της - που του άρεσε να κυκλοφορεί με το όνομα Πι Τζέι - ο Μαξ μπήκε ύστερα από λίγο. Κάθισε με τους φίλους του σε ένα τραπέζι απέναντι από το δικό μας και διάλεξε μια θέση στην οποία με είχε απέναντί του. Ρίχνοντας μια εξεταστική ματιά γύρω του, το βλέμμα του με εντόπισε και σήκωσε το χέρι, σχηματίζοντας έναν κύκλο με τον αντίχειρα και τον δείκτη του δεξιού του χεριού.
Ο Άλεξ είχε συμφωνήσει, οπότε μπορούσαμε να συνεχίσουμε κανονικά. Όταν τελειώσαμε με την Λίλι το φαγητό, μιλώντας ακόμα για τον Πι Τζέι, ασφαλώς, φρόντισα να περάσουμε από το τραπέζι του Μαξ για να του γλιστρήσω το σημείωμα με τις οδηγίες που έλεγε πού πρέπει να με συναντήσει και πότε.
Με την πρόφαση ότι ήθελα ακόμα ένα μήλο από τον μπουφέ, περάσαμε από το τραπέζι του, όπου άφησα διστακτικά να πέσει το σημείωμά μου δίπλα στο παπούτσι του. Γυρνώντας να κοιτάξω δήθεν τυχαία αφού είχα πάρει το μήλο μου, τον είδα να σκύβει για να το πιάσει και να μου κλείνει το μάτι.

Η Λίλι έχασε την συνεδρία της με τον ψυχολόγο καθώς αποφάσισε πως προτιμούσε να περνάει ώρες με τον Πι Τζέι παρά με την ψυχολόγο, έτσι είχα ένα ολόκληρο απόγευμα στη διάθεσή μου για να προετοιμαστώ σωματικά και ψυχολογικά για αυτό που είχα κανονίσει με τον Μαξ.
Ο Άλεξ - που για κάποιον λόγο ήταν από την αρχή πεπεισμένος για την αθωότητα του Μαξ - είπε πως είχε πρόσβαση στο δωμάτιο με τις κάμερες και μπορούσε να "τυφλώσει" μερικές ώστε να κάνουμε για λίγο ανενόχλητοι την δουλειά μας. Με τρόμαζε αυτή η αλογάριαστη βοήθεια του Άλεξ, αλλά αφού ο Μαξ τον εμπιστευόταν τόσο τυφλά, δεν είχα λόγο επί του θέματος.
Μετά από ένα χαλαρωτικό μπάνιο με αιθέρια έλαια και μια κουβέντα με τους δικούς μου στο τηλέφωνο όπου τους διαβεβαίωνα ότι ήμουν φρόνιμη, ακολουθούσα κατά γράμμα τους κανόνες και δεν έμπλεκα σε μπελάδες, αποφάσισα πως είχε έρθει η ώρα να αναλογιστώ σοβαρά αυτό που θα έκανα.
Φόρεσα ένα μαύρο λεπτό πουλόβερ και δερμάτινο μπουφάν στο ίδιο χρώμα - ήξερα ότι πιθανότατα θα ξεπάγιαζα, αλλά η αγωνία και το άγχος μου είχαν χτυπήσει κόκκινο και ένιωθα να σκάω - ενώ χώθηκα σε ένα στενό μαύρο τζιν και τις αγαπημένες μου αρβύλες, που έπαιζαν το ρόλο της κάπας του Σούπερμαν. Μόνο που δεν ήμουν Σούπερμαν.
Ήμουν ένα κορίτσι σαν όλα τα άλλα που ξέφυγε λίγο από τον δρόμο του και βρέθηκε σε ένα ίδρυμα, να οργανώνει σχέδια για να αποδείξει την αθωότητα ενός σεσημασμένου. Σε μια γρήγορη ανασκαφή στα συρτάρια μου έβγαλα έναν φακό και έπεσα πάνω στο πακέτο με τα τσιγάρα. Έκπληκτη συνειδητοποίησα πως είχα να καπνίσω από την προηγούμενη μέρα της εισαγωγής μου εδώ. Άφησα το πακέτο στο κρεβάτι κοιτάζοντάς το προσεκτικά και ζυγίζοντας τις επιλογές μου.
Δεν πρόλαβα να λυγίσω και να ανοίξω το πακέτο, γιατί ακούστηκε ένα ελαφρό χτύπημα στην πόρτα και πήγα προς τα εκεί για να ανοίξω. Ο Μαξ ήταν ντυμένος στα μαύρα, με ένα σκουφί στο κεφάλι του που έκανε εκπληκτική αντίθεση με το λευκό του δέρμα και τα ξανθά του μαλλιά. Για πρώτη φορά παρατήρησα ένα σκουλαρίκι στο αριστερό του αυτί που ποτέ μέχρι τότε δεν είχε τραβήξει την προσοχή μου. Κρατούσε κι εκείνος ένα φακό και έμοιαζε εκστασιασμένος.
"Έτοιμη;" ρώτησε και έκλεισε την πόρτα πίσω του.
"Νομίζω" ψέλλισα.
Εκείνος έβαλε τα χέρια του στους ώμους μου και με κοίταξε προσεκτικά. "Έλα τώρα, Όντι" σχολίασε. "Εσύ είσαι ο εμπνευστής του σχεδίου κι εσύ είπες πως θέλεις να με βοηθήσεις. Μην με παρατήσεις τώρα, σε παρακαλώ".
"Δεν το είχα σκοπό" σχολίασα χαμογελαστή. Ο Μαξ ανταπέδωσε και ηγήθηκε της αποστολής.