CHAPTER 25
"Set-up"
Alena POV
Isang bagong umaga na naman... one week na din ng matalo kami sa Youth Summit at one month na lang graduation na namin. Pero, dapat pa 'ata akong magpasalamat sa "big man in the sky" kasi kahit natalo kami ang dami kong natutunan.
Una, lahat ng nawawala may kapalit dahil kumpirmado... ako na ang valedictorian ng batch namin, na-credit kasi yung pagkaka-champion ko sa ASEAN quiz bee at dahil 'don mas lalong sure ang pagpasok ko sa college.
Pangalawa, long-vacation kami dahil natapat na 30th anniversary ng school at may event pa ang mga teacher sa Batangas so mga two weeks' vacation din 'to.
At pangatlo, mas naramdaman kong ang dami palang nagmamahal sa akin.
Pero isang linggo na din na hindi ko nakikita si Timothy. Okay na naman kasi siya, he's doing great sa pag-aaral niya 'yun ang last check ko sa kaniya. Kinumusta ko kasi siya two days ago, sabi ng papa niya mas okay na daw ang Timothy ngayon so natutuwa naman ako... especially bumalik na ulit yung long-time girlfriend niya...
Alena... kung anu-ano na naman ang iniisip mo...
"Alena? May bisita ka, kaibigan mo daw." Tawag sa akin ni nanay.
Bisita?
Sino? Si Adrian? Wala naman siyang sinasabi na pupunta siya ahh,..
"Ano daw pangalan?" Tanong ko habang pababa at nakita ko na nakaupo si Fritzee sa sala.
"Hi, Alena." Bati nito at nakipag-beso pa sa akin.
"Oh, ikaw pala... kamusta? Napadalaw ka? At paano mo nalaman kung saan kami nakatira." Tanong ko at naupo kami.
"I'm fine still beautiful as ever, about your house I asked Takeru...at syempre na-miss kita, wala naman kasi akong ibang maka-bonding na babae sa group namin." Tugon nito.
"Oh, meron naman ahh... ano bang pangalan 'non? Denice? Daniella?" Panghuhula ko.
"Danica." Sagot ni Fritzee.
"Ah, oo nga, Danica... mukha naman siyang mabait. At mukhang parehas naman kayo ng hilig." Same kasi kayo ng wallet capacity.
"Well, Danica is a good friend but not a good companion. Anyways, pwede bang 'don tayo sa room mo... naiilang kasi ako... para din makapag-usap tayo at may sasabihin akong importante sayo." Pagyayaya nito.
"Okay lang naman... mukhang seryoso 'yan ahh." Biro ko.
Buti na lang at nakapag-linis ako ng room...
"Oh, ano nga ulit yung sasabihin mo?" Tanong ko nang makapasok kami at maka-upo sa kama.
"You have a nice room. Simple but classy..." Observe nito.
"Salamat... huy! Ano nga yung sasabihin mo?" Tanong ko ulit.
"Ah, almost forgot. Okay, promise me na hindi ka magsisinungaling at sasabihin mo kung ano talaga ang totoo." Seryoso sambit nito.
Weird...
"Okay... promise."
Sakyan ko na nga lang...
"Do you like, Evo?" Deretsahang tanong nito. Ni hindi man lamang ako nakapalag sa tanong niya at naka-pause lang ako ng ilang minute hanggang sa inulit niya ang tanong.
"Do you like Evo?"
Like? As in Friend?
"Yes... I like him...as...a... friend." Maingat na sagot ko.
BINABASA MO ANG
