The Chase

CHAPTER 18: OH THE MARVELOUS ICE

Aliyah Ikeuchi

"Achoo!"

"Yuck! Yung laway mo!" Ice snapped at me. "Next time cover your mouth when you sneeze you stupid idiot. I don't want your effin virus. Tsk."

"Virus ka jan. Arte mo talaga," sabi ko sabay tingin sa mukha niya. He just rolled his eyes at me.

Naglalakad kami ngayon pauwi. Magkatabi sa gilid ng kalsada. Umuulan padin kaya nakapayong kami. Ehem. Nagsishare kami sa isang payong. Ehem. Si Ice yung may hawak. Ehem. Oo pinapayungan niya aketch. Ehem ehem ehem.

Basang-basa pa din kame. We're wet for each other...ay wait that sounded a bit wrong. Shet XD

"Oh ayan na bahay mo," saad niya nang makarating sa tapat ng gate namin.

"Teka...nakalock yung gate," sabi ko habang tinuturo yung padlock sa gate namin. Tumingin ako sa bahay. Nakasara yung pinto at lahat ng bintana at wala man lang na ilaw mula sa loob. "Ice, wala atang tao sa loob."

"Oh tapos?" bored niyang sagot sakin. Napatingin naman ako sakanya.

"Eh syempre kung walang tao, di ako makakapasok."

"Wala ka bang susi?"

"Wala."

"How dumb," kumunot uli yung noo niya.

"Ice, makikistay muna ako sainyo," I folded my arms against my chest dahil sa lamig. "Achoo!"

"HOY!" napaatras naman sakin si Ice pero agad din siyang bumalik sa may tabi ko nang marealize niya na di na ako inabot ng dala niyang payong. "I told you to cover your mouth! Kadiri ka talaga!" at pinagalitan niya ako.

"Iceeee. Nilalamig na talaga akooo," nanginginig na din yung mga ngipin ko.

"Tsk." Wala siyang sinabi nun. Bigla niya nalang hinawakan yung wrist ko gamit ang kanyang free hand at hinila ako papunta sa bahay nila.

"Oh Ice! Ba't basang basa kayo?" salubong samin ni Manang.

"Long story. We need towels please."

Agad namang kumuha ng towels si Manang pagkasabi ni Ice. I immediately wrapped the towel around me pagkabigay niya samin. Ice dried himself habang papasok kami ng bahay.

Kahit nasa loob na kami, di parin nawawala yung lamig na nararamdaman ko. Pakiramdam ko nanginginig na yung buong katawan ko. Parang napansin naman ito ni Ice kaya bigla niya uling kinuha yung wrist ko at hinila ako papunta sa taas.

"I-Ice."

"You need to change," he briefly answered me nang wala man lang lingon-lingon. Agad niyang binitawan yung wrist ko pagkapasok namin sa kwarto niya at dumiretso siya sa closet niya.

"Oh," may tinapon siya sa kama niya na isang t-shirt at isang jogging pants. "Mas malaki yan sayo pero kakasya naman ata. Pagtiyagaan mo na lang," he told me with a flat tone sabay abot uli nung itinabi niyang towel and continued drying his hair.

There wasn't any hint of care in his voice but it's impossible not to feel his concern. That made me smile while I got his clothing and proceeded inside the bathroom.

Agad kong hinubad yung basa kong mga damit. Medyo natanga naman ako nang marealize na wala pala akong extrang undies. Pero hinubad ko nalang pati undies ko. Hell. Basa eh. Mas lalo lang akong lalamigin. Binalot ko naman yung undies ko gamit ng basa kong damit at isiniksik ito sa isang sulok ng banyo ni Ice.

Sinuot ko yung jogging pants. Medyo mas malaki nga pero sakto naman siya sa waistline ko. Sunod kong sinuot yung t-shirt, ang bango. Amoy Ice. Hindi ko naman mapigilang ngumiti while I fondled the tip of his shirt with my fingers. So this is how it feels like to be inside Ice's clothes. Bigla ko nalang niyakap yung sarili ko. Para akong tanga pero wala akong paki. Inimagine ko na akap ko si Ice...na akap ko uli si Ice.