Bin sayfalık bir kitabın -ki kapakları kalın-
Bilmem kaçıncı sayfasındaki,
Küçük kıvrımda ben varım.
Yüzlerce sayfa var beni düzeltmek için,
Ve yüzlerce sayfa ,tekrar unutmak için...
Kalbim bakımsız diş misali,
Nerede bir mutluluk tatsam,
Sızlar çürüklerim,
Ne tatlı yemeye cesaretim kaldı,
Ne de kaybetmeye bir diş daha...
Ben, kalktığım yerden düşerim,
Tekrar tekrar kırılır,
-Varsa - kırılmadık yerim.
Bir el tutar kaldırmak için ellerimden,
Ancak ellerim, ellerim bende değil...
Bardağın dolu tarafı vardı aslında,
Bir gün tüm umutların tükendiği yerden bakılacak,
Ancak ne umut vardı tükenecek kadar,
Ne de temizdi bardak bakılabilecek kadar,
Zaten yarısı asla dolmazdı bardağın,
Mutluluk gibi her yerinde çatlak var,
Dokunsan kırılacak,
Dokunma, kırılacak...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
HİÇ
PoetryÖLÜMÜN UTANGAÇ BALESİ Güneşe bir öpücük kala üşümekti seni sevmek, Yıldızsız gecelerde dilek tutmak, Bir papatya destesinin içinde on birinci gül olmaktı belki de... Seni sevmek, Islak çıktığın yağmurun altında kurumaktı, Dağda ağlayan yakamoz, Doğd...
