Let's get loud

Κ19

"Ποιος ειναι αυτός ο Σέθ που σας θέλει χώρια ;" Ο Αλέξανδρος ρωτάει και εγω με τον Έρικ κοιταζόμαστε . Αναστεναζουμε και υστερα αρχίζω να εξηγώ στον Αλέξανδρο τι ακριβώς ειχε γίνει με μένα και αυτόν τον κόπανο .
"Ουυυ ψυχοπαθής γκόμενος , και σε ήθελε  για τα λεφτά σου ε ;" Ρωτάει και κουνάω καταφατικά το κεφαλι μου . "Ευτυχώς ομως , γιατι αν δεν ειχαν γίνει ολα αυτά δεν θα ειχα γνωρίσει αυτο εδώ το βλαμμένο , τον ερωτεύτηκα με την πρωτη ματια " χαμογελάω καθως χαϊδεύω το μάγουλο του Έρικ . Εκεινος γελάει καθως παει να μου δαγκώσει το δαχτυλο μου και εγω το απομακρύνω γελώντας . "Λοιπόν ελα αφήστε τις γλύκες παιδάκια και ελάτε να καταστρόσουμε κανά σχέδιο για να την βγάλουμε απο την μεση " ο Αλέξανδρος λέει ψιθυριστά με την συνοδεία ενω σατανικου γέλιου . Στρυφογυρίζω τα μάτια μου και χαμογελάω . '' νομίζω πως θα χρειαστούμε επιπλέον βοήθεια από τον αδελφό μου και την Αλίκη ''

''καλά ε φοβερή ξαδέλφη έχουμε '' ο Έντ γρυλίζει και η Αλίκη του πιάνει το χέρι , είναι τυλιγμένη με μια πετσέτα και ο Έντ το ίδιο , μάλλον τους διακόψαμε από κάτι ....χαμογελάω παιχνιδιάρικα κοιτάζοντας την φίλη μου και εκείνη κοκκινίζει πηγαίνοντας πίσω από τον αδελφό μου . '' θέλουμε την βοήθεια σας '' ο Αλέξανδρος χαμογελάει ,και τα παιδιά μας βάζουν στο σαλόνι για να ετοιμαστούν . Όταν βγαίνουν καταστρώνουμε το σχέδιο μας και είμαστε έτοιμοι για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει .

''είσαι έτοιμη μωρό μου ;'' ο Έρικ με ρωτάει γλυκά και κουνάω το κεφάλι μου καταφατικά . '' ναι , θέλω να ξελασπώσω αυτήν την οχιά που μου το παίζει και καλή ξαδέλφη .'' του χαμογελάω ενθαρρυντικά και κατεβαίνω από την μηχανή του που έχει παρκάρει λίγο πιο κάτω από το σπίτι του ξαδέλφου μου . Βάζω τα ψεύτικα δάκρυα μου και τρέχω σαν τρελή μέχρι το σπίτι του χτυπώντας μανιακά το κουδούνι . Όταν μου ανοίγει πέφτω στην αγκαλιά του ''κλαίγοντας '' με λυγμούς . Δεν μου αρέσει να τον κοροϊδεύω αλλά το σχέδιο πρέπει να πετύχει . '' τι έγινε κούκλα μου ;'' με ρωτάει και μουρμουρίζω ένα ''με χώρισε '' ύστερα κοιτάζω την Ελίνα που κάθετε στον καναπέ να δείχνει έκπληκτη .... χα , νομίζει ότι έχει καταφέρει αυτό που θέλει , που να ήξερε ...

Πάω και κάθομαι δίπλα της κοιτάζοντας την στα μάτια , '' γιατί σε χώρισε ;'' με ρωτάει διστακτικά, '' λέει ότι θέλει κάποια άλλη και ότι απλά εγώ ήμουν προσωρινή μέχρι να βρει το τέλειο '' λέω προσπαθώντας να γεμίσω την φωνή μου με όσο περισσότερο μίσος μπορώ . ''θποθέτω πως το βρήκε τώρα και δεν με χρειάζεται πια '' κοπανάω τα χέρια μου στον καναπέ και ύστερα από λίγο το κινητο της χτυπάει ως ένδιξη μηνύματος , παλεύω να μην χαμογελάσω οταν εκεινη σηκώνεται γεματη ευχαρίστηση , το σχέδιο πετυχαίνει . "Εεε εγω πρέπει να πηγαίνω , παω σε μια δουλειά " λέει και βγαίνει έξω διαστικα .