Chapter 38 - The Matildas

522 19 10
                                        

"Will you three just shut up and sit quietly?!" I silently screamed.

Andito kami ngayon sa private bath ng tatlong matilda. After we heard the gunshot those voices, tinulak ko sila papasok at linockan ung pinto. The 3 are driving me crazy! Kanina pa sila nagpapanic at kung ano ano yung pinagsasabi nila. Sarap lagyan ng tape sa bibig.

"How do you expect us to sit quietly?! May mga bad guys tapos ganun lang?" sabi nung isa.

"Then go ahead. Scream. Then they'll find us, and who knows kung ano ang gawin nila satin. They might hurt us, or keep us as hostages, or kidnap us or even kill us. But that's okay right? Sige na, be my guest. Scream your lungs out." sabi ko. I tried to keep my voice down pero arghh! Nakakainis.

Napatahimik sila and I took that as a sign of defeat. I paced back and forth at nagisip ng kung ano ang pwedeng gawin.

We tried calling the police but walang signal dito. And we won't dare go outside and expose ourselves.

Then biglang humangin ng malakas. Napalingon ako sa likod at nakita yung opening.

Gosh Amaya! Bat ngayon niyo lang nakita yan?!

"Okay, we'll leave through that gap." Sabi ko sabay turo dun sa may opening.

Sinimulan na nilang magayos ng gamit (which made me more annoyed) at naglakad papunta dun.

"Two from you could get out first, alright?"

"Kami nalang muna ni Jenny." sabi nung isa.

You know I never did get to know their names.

"Okay, Irie." sabi naman nung isa.

Okay so one is Jenny, the other Irie...

"Sige, once na nasa labas na kayo, call for help. Then -"

"Oyy may mga tao dito!"

Narinig namin ang mga lalaki just outside the door. Oh no.

"Go!" sabi ko.

"Go Jenny, go Irie. Get help quick."

Nahirapan lumabas yung dalawa kasi hindi kasing wide yung opening kaysa sa room ko. Then I heard the door knob turning.

"Oi! Nakalock ito. May tao dito!"

"We'll come back. Ingat ka, Luna."

 And as if on cue, bumukas yung pinto at nakalabas na yung dalawa. Agad-agad namang may tumakbong tatlong lalaki at hinawakan kami sa kamay.

"Pano na yan, nakatakas yung dalawa." sabi nung isa.

"Hayaan niyo na, paalis na rin naman tayo eh." sagot nung kasama niya.

"Tara na. Dalhin na natin tong dalawa sa labas."

Tinulak nila kami ni Luna (well, atleast yan yung pagkarinig ko na name niya) at kinaladkad papuntang lobby. Dun namin nakita yung iba pang guests at staff. Tumingin ako sa paligid at hinanap yung mga kaibigan ko pero di ko sila makita. Lagot. Asan sila? Nakalabas na ba sila before nangyari toh? Sana okay lang sila.

"Okay ka lang Luna?' sabi ko sakanya.

She looked at me with a worried face. She looks like a good guy really, kung di siya nagsasabi ng masasamang bagay.

"I'm trying to be."

Pinaupo kami sa may tabi nang iba pang bisita at just like sa mga palabas, sinabihan kami na wag magisip na gumawa ng kalokohan. Yung lalaking katabi ko may malaking pasa sa may pisngi at pumutok yung labi. Nako, kawawa naman.

"Kuya? Anong nangyari?" bulong ko sa kanya.

Napatingin siya sakin at bakas ang takot sa mukha nito, kahit trying hard siya na kumalma.

"Bigla nalang pumasok yung 5 lalaking yan, at least yan yung pagtingin ko sa kanila. Lahat kasi sila naka ski mask eh, kaya di namin makita mga mukha nila. Anyway, bigla silang pumasok at pumunta sa main desk at kwinelyohan ang staff dun. Pera ang habol nila. Ang mga security guard eh na-knock out na raw nila."

"Sakto eh lumabas ako sa boy's bath at nakita nila ako. Agad akong tinakbuhan ng isa sakanila at pinaupo sa sahig habang nakatutok sakin yung baril. Kinausap ulit nila yung staff tapos nung di pa binigay sakanila yung gusto nila, pinagutos nung boss ata na hanapin ang mga guest at ibang staff at tipunin sila dito."

Grabe tong mga toh ah. San nila nakuha tong idea? Sa movies?

"Pano ka po nagkaganyan?"

"Andito kasi kapatid ko. Kasama niya mga kaibigan niya dahil camp namin malapit dito. Nung papunta na yung kasamahan ng mga holdaper papunta sa room ng kapatid ko, tumakbo ako at sinuntok yung isa sa mga lalaki. At syempre, pinagtulungan nila ako. Hanggang ngayon di ko pa siya makita. Siguro ko naman nalibot na nila yung lahat ng rooms dito pero asan na kaya yung kapatid ko."

Hala. Saludo ako sayo kuya. Nakakatouch lang yung pagmamahal niya sa kapatid niya.

"So kuya, student ka sa Rosario?"

"Yup."

"Ano ho yung pangalan ng kapatid mo?"

"Irie."

Teka lang, teka lang.

"Nasa Room 14 po ba siya, last room ng private bath?"

"Oo, pano mo alam?"

Ahh, so yung kapatid niya yung isa sa mga matilda.

"Kuya, wag ka nang mag-alala, nakatakas po siya kasama yung isa niyang kaibigan na si Jenny."

"Talaga? Naku, salamat sa Diyos!" mangiyak ngiyak niyang sabi.

So, Jenny, Irie and Luna ang names nila. Siguro naman mababait din sila kasi tingnan niyo tong kuya ni Irie oh.

Tumingin ako sa kabilang side ko para sabihin kay Luna na ang kapatid ng kaibigan niya nandito pero nakabaon ang mukha nito sa tuhod niya. She's shaking.

Kakausapin ko sana pero biglang tumawa yung isang holdaper kaya tiningnan ko toh.

"Yun naman pala eh, ibibigay mo rin pala yung pera." sabi niya sabay tulak dun sa staff member.

Agad naman niyang binuksan yung bag na dinala sakanya at halatang halata sa mukha nito ang tuwa sa kanyang ginawa, at sa halaga ng pera na nakuha nila.

"Psalamat kayo at mababait kami, kukunin lang namin toh at aalis na kami. Pero bago kami umalis, may isa pa kaming kailangan,"

 Ano? May kailangan pa sila?

He broke into this scary grin and watched the hostages one by one.

"Reika-hime... Doko ni iru?"

(Princess Reika... Where are you?"

Behind Me Is A PrincessTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon