Το ημερολόγιο μιας τρελής!

Ξενύχτια

Και τότε ήταν το πάρτι του γυμνασίου. 4 Δεκεμβρίου 2015. Το θυμάμαι σαν χθες. Καλά οκ, 7 μήνες έχουν περάσει. Αλλά ήταν γαματα!!!!

ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
"Μυρτώ, θέλουμε εγώ και ο πατέρας σου να σου μιλήσουμε"
"Ωχ" σκέφτομαι από μέσα μου
-Λοιπόν, Μυρτώ, θέλουμε να σου δώσουμε κάποιες συμβουλές για το πάρτι.
-Ωωωω, έλα ρε μπαμπά!! Αφού τα είπαμε!! Δεν θα πιω αλκοολ, δεν θα ακολουθώ αγνώστους...
-Ναι, αλλά δεν είπαμε το πιο σημαντικό.
-Ποιο ρε μαμά? Να γυρίσω πριν τις 12, μην τυχόν και γίνει ξανά η άμαξα κολοκύθα? Είπα ειρωνικά
-Πέρα από αυτό. Να μην αφήσεις να σε χουφτωσουν τα αγόρια.
-Χαζά είστε??? Θα τους πω "Οπ, παιδιά, σορρυ, δεν με αφήνουν οι γονείς μου να με χουφτωσετε, φύγετε" ?!?!?!?

Θα με κουφανουν αυτοί οι άνθρωποι. Η κουβέντα συνεχίστηκε για πολλή ώρα, και η τελευταία τους κουβέντα: "Σ' αγαπάμε". Α καλά. Ο,τι να ναι. Ετοιμάστηκα και πήγα στο σπίτι της Νίκης.

ΣΠΙΤΙ ΝΙΚΗΣ
Χτυπάω το κουδούνι. Από μέσα ακούω την Νίκη να φωνάζει: "Ρε Αθηνά, φέρε τη μάσκαρα!!!"
Ναι, στο πάρτι θα πηγαίναμε εγώ, η Νίκη, η Αθηνά, η Μπέτι και η Λία. Ανοίγει η πόρτα. Εμφανίζεται η Αθηνά με τη μάσκαρα στο χέρι.
-Αααααα, βοήθεια!!!!!
-Ρε ούφο, πας καλά?!?!?
-Τρεχάτε να δείτε την Μυρτώ!!!!
-Τι έχω ρε αγαθό????
Δεν έχω ιδέα γιατί φώναζε η Αθηνά.

-Ρε ούφο τι φωνάζεις βοήθεια???
-Δες την Μυρτώ ρε Νίκη!
-Τι έχει ρε αγαθή το κορίτσι?? Μια χαρά είναι!
-Πεστα μωρέ Νίκη!
-Έλα Μυρτώ να σου ισιώσω τα μαλλιά!!!!
-Έρχομαι Μπέτι!!!

Όσο η Μπέτι μου ισιωνε τα μαλλιά, η Αθηνά μου έβαζε τη μάσκαρα και το αι λαινερ. Μετά πήρα το κραγιόν και έβαλα ένα τόνο, αν και δεν φαινόταν πολύ.

Όταν είμασταν έτοιμες να φύγουμε....
-Αααααα, που είναι το κινητό μου????
-Που το άφησες ρε Λία??
-Εδώ, πάνω στο τραπέζι!
-Μισό, θα σου στείλω μήνυμα στο messenger και θα ακούσουμε τον ήχο.

Επί ένα τέταρτο προσπαθούσαμε να βρούμε το κινητό. Ξαφνικά....
-Μαλακα, το κινητό μου είναι εδώ....
-Ρε Λία!!! Μας δουλεύεις???
-Μες στην τσέπη του μπουφάν?!?!?
-Τι διαολο?!?!
-Ρε αντε πάμε!!! Είναι δέκα πάρα τέταρτο!!!
-Ωχ, καλά λέει η Μυρτώ. Πάμε, έχουμε ήδη αργήσει.

ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ
Και τώρα έχει ζουμί η υπόθεση. Πάρτε πατατακια, γαριδάκια, τεσπα ο,τι έχετε στο ντουλάπι, και καθίστε σε μια αναπαυτικη πολυθρόνα. Αν δεν έχετε πολυθρόνα, έστω ξαπλώστε στο καναπέ ή ακόμα καλύτερα, στο κρεβάτι.

Φτάσαμε. Μπήκαμε στο μπαρ σε φάση πρωταρηδων. Εγώ ήμουν μουδιασμενη. Πωωω τόσος κόσμος. Και η μουσική, πολύ δυνατά ρε φίλε. Παντού σκοτάδι, ευτυχώς που υπάρχουν και αυτοί οι μπλε και μοβ προβολείς που φωτίζουν λίγο το χώρο.